Όταν διάσημα τραγούδια αντιγράφονται

H μήνυση των Spirit ενάντια στους Led Zeppelin είναι πρόσφατη. Ίσως, λοιπόν, είναι η καταλληλότερη στιγμή να ρίξουμε κι άλλο...λάδι στη φωτιά, αναλύοντας παρόμοιες ιστορίες με διάσημα κομμάτια που αντιγράφηκαν και έκαναν επιτυχία.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο να συναντάτε καθημερινά, κομμάτια που σας θυμίζουν κάτι. Στο ραδιόφωνο, σε παρουσιάσεις καινούργιων δίσκων, ακόμα και σε κλασσικά ένδοξα κομμάτια που έχουν μείνει στην ιστορία. Ακόμη και από μουσικούς που έχουν τόσο ταλέντο ώστε να μη μπορείς να πιστέψεις την αιτία της αντιγραφής.

Η έκπληξη σας είναι δικαιολογημένη σε κάθε περίπτωση. Κανείς δεν αναλογίζεται ότι σε μια ρομαντική έννοια όπως η τέχνη, μπορεί κάποιος να αντιγράψει και να παρουσιάσει ως δικό του ένα έργο άλλου καλλιτέχνη. Παρόλα αυτά, αν το σκεφτούμε λίγο πιο αναλυτικά και με καθαρό μυαλό, ίσως θα καταλάβουμε πράγματα τα οποία δε θα σκεφτόμασταν.

Η μουσική, λίγο πριν το μισό του 20ου αιώνα, πέρασε σε μια νέα εποχή. Όπως τα περισσότερα αγαθά, υλικά ή μη, βιομηχανοποιήθηκε και μπήκε σε κάθε σπίτι, ανεξαρτήτως οικονομικού ή ταξικού μέτρου. Αυτό είχε πολλά θετικά με κυριότερο τη διάδοση της μουσικής ιδέας και την εξάπλωση της μουσικής ενασχόλησης ανά τον κόσμο. Δυστυχώς, κάθε αλλαγή έχει δύο όψεις. Η μουσική άρχισε να έχει κανόνες παραγωγής και να καθορίζεται από τους οικονομικούς όρους του κέρδους και της ζημίας, της εισαγωγής και της εξαγωγής. Οι εταιρίες έγιναν σκληρές ως προς τους καλλιτέχνες και απαίτησαν με το ζόρι επιτυχία, αδιαφορώντας παντελώς για την έννοια της έμπνευσης ή ακόμη και της διάθεσης. Ένας καλλιτέχνης ανάλογα με τα πλάνα και το πρόγραμμα της εταιρίας, έπρεπε να παρουσιάσει κάθε τακτά χρονικά διαστήματα καινούργιο προϊόν. Οι καλλιτέχνες, δεχόμενοι την πίεση της επιτυχίας και του κέρδους, λογικό είναι να μη σκέφτονταν σωστά. Αυτό είχε πολλές συνέπειες, κάποιες από αυτές να είναι στην προσωπική τους καταστροφή με ναρκωτικά και αλκοόλ, αυτοκτονίες, κατάθλιψη αλλά και εξάντληση.

Όσον αφορά τις αντιγραφές, θέλω να τις ερμηνεύω με παραπάνω από μια αιτιολογία. Καταρχάς, συμπεραίνοντας από τα προηγούμενα, θα μπορούσαμε να το θεωρήσουμε ως άλλο ένα αναγκαίο κακό αυτού του συστήματος. Δε πιστεύω ότι κανένας καλλιτέχνης θα 'θελε ηθικά να παρουσιάζει έργα άλλων ως δικά του. Η σκληρή πραγματικότητα όμως αντιμετωπίζεται μόνο με σκληρά μέτρα. Μια δεύτερη αιτία είναι καθαρά μουσική. Όταν κάποιος καλλιτέχνης συμπορεύσει με ένα μουσικό ρεύμα, ακολουθεί κάποιους κανόνες μουσικής αξίας, ρυθμούς και μελωδίες εφάμιλλες με αυτό. Κάπως δηλαδή θα πρέπει να ταιριάξει με το εκάστοτε ρεύμα. Επιπλέον, ζώντας σε μια εποχή παγκοσμιοποίησης, ο καθένας μας μπορεί εύκολα να γνωρίσει μακρινές κουλτούρες, ήθη, έθιμα και μουσικές συνήθειες. Μέσα σε όλα αυτά συμπεραίνουμε ότι η μουσική δημιουργία μπορεί να παρασυρθεί από διάφορους παράγοντες, καταλήγοντας να μοιάζει ή να ταυτίζεται με άλλες ήδη καθιερωμένες δημιουργίες. Αυτό όμως που θα πρέπει να τονιστεί σε κάθε περίπτωση είναι ότι αναφερόμαστε σε εικασίες. Κανείς δε θα πρέπει να πάρει στα σοβαρά ενδείξεις και σημεία ώστε να βγάλει την "απόφαση-καταδίκη" ως προς το συγκρότημα ή καλλιτέχνη που ήρθε δεύτερος χαρακτηρίζοντας τον ως κλέφτη, γιατί μπορεί και να μην ισχύει. Όταν αναφερόμαστε σε τέχνη, θα πρέπει να μιλήσουμε και για έμπνευση, δηλαδή κάθε καλλιτέχνης από κάπου έλαβε την ιδέα. Η έμπνευση μπορεί να είναι ένα συναίσθημα, ένα τοπίο, μια σκέψη ή κάτι το οποίο κάποιος είπε, τραγούδησε ή έπαιξε σε μουσική. 

Παρακάτω βρίσκονται κάποιες βασικές ομοιότητες πασίγνωστων τραγουδιών. Να τονίσουμε, ότι κάθε μια από αυτές, έχουν γίνει ήδη θέμα στο ίντερνετ και στα media. Επίσης, όπως προείπα, συνιστάται ηρεμία και να μην εκλάβουμε κάθε εικασία ως δεδομένο. 

1) Led Zeppelin-Stairway To Heaven VS Spirit-Taurus

Ας ξεκινήσουμε με τη πιο γνωστή κόντρα στην ιστορία, αυτή των Taurus με τους Led Zeppelin και το διαβόητο μεταξύ τους tour του 1969. Τα δύο συγκροτήματα βρέθηκαν εκεί και, όπως υποστηρίζει ο κιθαρίστας των Spirit, ο Jimmy Page άκουσε το θέμα του Taurus και το αντέγραψε. Η συνέχεια γνωστή. Η επιτυχία ήρθε για το Stairway to Heaven, δε μπορπύμε να πούμε όμως το ίδιο για το Taurus, το οποίο έγινε γνωστό ως το κομμάτι το οποίο ο δημιουργός του κατηγορεί τους Led Zeppelin για αντιγραφή! Δηλαδή, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο το Stairway to Heaven επισκιάζει το Taurus. H ερώτηση όμως παραμένει... Γιατί η μήνυση έγινε 43 χρόνια μετά;

	Led Zeppelin-Stairway To Heaven	Spirit-Taurus
Κυκλοφόρησε	8 Νοεμβρίου 1971	22 Ιανουαρίου 1968
Δισκογραφική	Atlantic Records	Epic Records
Άλμπουμ	Led Zeppelin IV	Spirit
Διάρκεια	8:02	2:03

2) Led Zeppelin-Whole Lotta Love VS You Need Love-Muddy Waters

Όπως θα παρατηρήσατε και μόνοι σας, το όνομα των Led Zeppelin "παίζει" πολύ σε τέτοιες ιστορίες. Μη σας κάνει εντύπωση αυτό, ούτε θα πρέπει να βάλουμε στον τοίχο τους Led Zeppelin. Ένα συγκρότημα που έκανε τόσο μεγάλη επιτυχία όπως οι Led Zeppelin είναι λογικό να είναι στο επίκεντρο ακόμη και σε τέτοιες συζητήσεις. Αυτή τη φορά το πιο διάσημο riff όλων των εποχών Whole Lotta Love, το οποίο ακούγεται ίδια με το You Need Love. Σε αυτή τη περίπτωση, τα δύο κομμάτια μοιάζουν πάρα πολύ αν τα ακούσετε προσεκτικά. Το κομμάτι που θεωρείτο ότι εκλάπη, ανήκει στον Muddy Waters, ενώ συνθέτης είναι ο Wille Dixon. Η υπόθεση κατέληξε στα δικαστήρια με τον Dixon να κερδίζει τη μάχη. Έπειτα, ο Plant δήλωσε ότι το riff ήταν πράγματι του Page. Παρόλα αυτά, όπως αναφέρει, δεν ήξερε τι να τραγουδήσει πάνω σε αυτό και βρήκε έτοιμη δουλεια. 

	Led Zeppelin-Whole Lotta Love	Muddy Waters-You Need Love
Κυκλοφόρησε	8 Νοεμβρίου 1971	1963
Δισκογραφική	Atlantic Records	μάλλον Chess Label
Άλμπουμ	Led Zeppelin IV	Single
Διάρκεια	4:49	2:35

3) The Beatles-Come Together VS Chuck Berry-You Can't Catch Me

 Άλλο ένα πασίγνωστο συγκρότημα εμπλέκεται σε τέτοια υπόθεση. Οι κατά πολλούς πρωτοπόροι της rock σκηνής το 1969 κυκλοφόρησαν μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους, Come Together. Ένα κομμάτι που παίχτηκε σε πολλές ταινίες και διαφημίσεις. Όμως, το 1973, η εταιρία που της άνηκαν τα δικαιώματα του rock n' roll καλλιτέχνη Chuck Berry έκανε μήνυση στους Beatles για αντιγραφή του κομματιού του You Can't Catch Me.

	The Beatles-Come Together	Chuck Berry-You Can't Catch Me
Κυκλοφόρησε	6 Οκτωβρίου 1969	1956
Δισκογραφική	Apple	Chess 1645
Άλμπουμ	Abbey Road	Single
Διάρκεια	4:15	2:48

 4) The Beach Boys-Surfin' USA VS Chuck Berry-Sweet Little 16

 Το 1963 οι Beach Boys θα κυκλοφορήσουν τη μεγαλύτερη επιτυχία τους με τίτλο Surfin' USA, κομμάτι που μοιάζει απόλυτα με το Sweet Little 16 του 1958. Παρόλα αυτά, ο Chuck Berry όχι μόνο δεν αντέδρασε αρνητικά, αλλά δήλωσε ότι λάτρεψε το κομμάτι τους από τη πρώτη στιγμή που το άκουσε! 

	The Beach Boys-Surfin' USA	Chuck Berry-Sweet Little 16
Κυκλοφόρησε	Μάρτιος 1963	Ιανουάριος 1958
Δισκογραφική	Capitol	Chess
Άλμπουμ	Surfin' USA	One Dozen Berrys
Διάρκεια	4:15	3:03

Jet-Are You Gonna Be My Girl VS Iggy Pop-Lust For Life VS The Supremes-You Can't Hurry Love VS The Who-My Generation

Όταν οιJet κυκλοφόρησαν το Are You Gonna Be My Girl, όλοι θεωρούσαν ότι είναι η αρχή μιας μεγάλης καριέρας με το κομμάτι να παίζεται σε ραδιόφωνα και τηλεόραση όλη την ώρα. Κάπου εκεί άρχισαν όμως οι πρώτες συγκρίσεις με το κομμάτι του Iggy Pop Lust For Life, τ οποίο ήταν προγενέστερο. ΟΙ Jet λίγο πολύ το παραδέχθηκαν και όλοι περίμεναν τον Iggy Pop να προχωρήσει σε κατηγορίες. Αυτός όμως δεν το έπραξε και η υπόθεση έχει μείνει στον αέρα. Αν το ψάξουμε λίγο παραπάνω, τα κομμάτια My Generation των Who και You Can't Hurry Love των Supremes δε σας μοιάζουν με τα παραπάνω; Ποιος τελικά αντέγραψε ποιον και εν τέλει έχει κάποια σημασία;

	Jet-Are You Gonna Be My Girl	Iggy Pop-Lust For Life	The Supremes-You Can't Hurry Love	The Who-My Generation
Κυκλοφόρησε	25 Αυγούστου 2003	1977	25 Ιουλίου 1966	5 Νοεμβρίου 1965
Δισκογραφική	Elektra	RCA	Motown	Brunswick
Άλμπουμ	Get Born	Lust For Life	The Supremes A' Go-Go	My Generation
Διάρκεια	3:33	5:11	2:47	3:18

Εν τέλει έχει κάποια σημασία να παρατηρούμε ομοιότητες σε κομμάτια; Η απάντηση είναι ναι, φυσικά και έχει σημασία καθώς το αυτί μας εξασκείται και αναζητούμε κοινά σημεία αναγνωρίζοντας έτσι κάποια ρεύματα σε μελωδίες και ρυθμούς. Το να αναζητούμε όμως ποιος έγραψε πρώτος κάτι είναι αρκετά ανούσιο. Ποτέ δε θα μπορέσουμε να μάθουμε την αρχική ιδέα και ποιος την είχε γιατί πολύ απλά πάντα θα υπήρχε κάποιος προηγούμενος. Όπως δηλαδή στο δέντρο της rock θα βρούμε την χρονική διακλάδωση ως Jazz-Blues-Rock N' Roll-Rock-Metal κ.ο.κ, κάπως έτσι θα πρέπει να σκεφτόμαστε στα πάντα. Η έμπνευση ενός καλλιτέχνη έρχεται πάντα από προηγούμενους, γιατί όπως κι εμείς, έχει σίγουρα τις προτιμήσεις του και τα είδωλα του. 

 Αν θέλετε να πάμε στα ελληνικά δεδομένα, διαβάστε εδώ για παρόμοιες περιπτώσεις που εμπλέκονται ελληνικά τραγούδια!

The Pirate Bay: Η ιστορία

Με αφορμή τα τελευταία γεγονότα των προηγούμενων 5 ημερών, το decay.gr ανοίγει το φάκελο piratebay, εξετάζοντας την ιστορία του από την ίδρυση του έως σήμερα.

Η τελευταία εβδομάδα στο διαδικτυακό χώρο ήταν πολυτάραχη. Συγκεκριμένα, στις 9 Δεκεμβρίου, η Σουηδική κυβέρνηση έδωσε εντολή να κλείσει το site και όλα τα mirror/proxy sites/αντιγραφής της βάσης δεδομένων τους. Σε λίγα λεπτά όλα αυτά έκλεισαν, μαζί με άλλα torrent sites τα οποία φιλοξενούσαν torrents από το "θυγατρικό" piratebay. Το TorrentFreak που ακολουθούσε το θέμα δήλωσε ότι η κίνηση σε άλλα sites αυξήθηκε κατά 5-10%. Νεώτερη ενημέρωση έπειτα, δήλωσε ότι κάποια forum sites που ασχολούνταν με το piratebay και torrents όπως το superbay.org (που δεν έχουν καμία σχέση με τον αυτοσκοπό του διαμοιρασμού torrent), κατέβηκαν από το διαδίκτυο δείχνοντας το αυστηρό και εκδικητικό πρόσωπο των διωκτών του. Πολλοί χρήστες έστειλαν e-mail νομίζοντας ότι το θέμα οφείλεται σε δυσλειτουργία του server, όμως ήταν αλήθεια. Η Σουηδική αστυνομία κατάσχεσε του servers.

Ποιά είναι όμως η ιστορία του δημοφιλέστερου torrent site στην ιστορία του ίντερνετ;

Το Pirate Bay κατασκευάστηκε πρώτη φορά το Σεπτέμβρη του 2003 από το Σουηδικό anti-copyright οργανισμό Piratbyran (ή στα αγγλικά Piracy Bureau) και ένα χρόνο μετά έγινε από μόνο του οργάνωση. Δημιουργήθηκε από τρεις νέους, Gottfrid Svartholm, Fredrik Neij και Peter Sunde, που ο ιντερνετικός κόσμος τους ξέρει και ως anakata, TiAMO και brokep αντίστοιχα. Δεν άργησαν όμως να ανακαλυφθούν και κατηγορήθηκαν για χορήγηση πνευματικών δεδομένων ελεύθερα και χωρίς άδεια, μήνυση την οποία έκανε η Motion Picture Association of America. Το 2006, οι servers του κατασχέθηκαν από τη Σουηδική κυβέρνηση και το site έκλεισε για 3 μέρες. Παρόλα αυτά δεν κατάφεραν να το σταματήσουν και ο διαμοιρασμός συνεχίστηκε.

Το 2009 όμως η κατάσταση έγινε σοβαρότερη. Ήδη με τους πρόσφατους νόμους του ACTA που υπογράφηκε από 30 χώρες, ο διαμοιρασμός δεδομένων θεωρήθηκε κλοπή και τέθηκε εκτός νόμου. Η συνέχεια έδειξε ότι πολλοί βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, υπουργοί χωρών αλλά και καλλιτέχνες (που θα έπρεπε να τους ενδιαφέρει περισσότερο) τέθηκαν κατά των νόμων και αντιθέτως τέθηκαν υπέρ της πειρατείας (διαβάστε περισσότερα στο άρθρο). Αυτό έμελλε να είναι το τέλος στο ελεύθερο ίντερνετ. Πολλά sites έκλεισαν και το PirateBay βρέθηκε ένοχο με βάση αυτούς τους νόμους. Οι εταιρίες πήραν φωτιά, οι μηνύσεις έδιναν και έπαιρναν και το PirateBay βρέθηκε στο στόχαστρο. Οι τρεις ιδρυτές του και ο Carl Lundstrom (ιδρυτής της Rix Telecom η οποία παρείχε τους tracker στο site) ενοχοποιήθηκαν για καταπάτηση πνευματικών δικαιωμάτων και καταδικάστηκαν σε ένα χρόνο φυλάκισης και πληρωμής 3.100.000 ευρώ.

Το PirateBay δεν έκλεισε. Η PRQ εταιρία παροχής υπηρεσιών δικτύου που ανήκει στους Gottfried Svanthorm και Fredrik Neij παρείχε στο site σύνδεση στον παγκόσμιο ιστό. Το κόμμα πειρατών Σουηδίας ενεπλάκη προσπαθώντας να δώσει πολιτική ασυλία στο site. Ο κόσμος βγήκε στους δρόμους να φωνάξει κατά της δίωξης. Οι εταιρίες όμως ήταν αμείλικτες. Όταν η Google πρόσθεσε τη λειτουργία Transparency Report έλαβε 6000 αιτήσεις να αφαιρέσει από τις μηχανές αναζήτησης της links του piratebay, οι οποίες προέρχονταν από τις μεγαλύτερες εταιρίες βιομηχανίας μουσικής και ταινιών. Τον Αύγουστο του 2014 το PirateBay ανακοίνωσε τη δημιουργία του PirateBrowser, ενός ελεύθερου διαδικτυακού χώρου. Έτσι το Νοέμβρη του 2014 το site είχε τις περισσότερες επισκέψεις στο διάστημα των 11 χρόνων λειτουργίας του. Το πρόσφατο περιστατικό είναι μια από τις πάρα πολλές ενέργειες που γίνονται συχνά και προσθέτουν συνέχεια κεφάλαια στην ιστορία.

Μόλις χθες, το PirateBay ξαναέδειξε σημεία ζωής. Ο πρόεδρος του κόμματος Πειρατών ανέφερε ότι το site θα ψάχνει πάντα τρόπους να ανοίγει. Το site πλέον φιλοξενείται στη σελίδα oldpiratebay.org στους servers του isohunt, ανταγωνιστή του site. Οι σχολιαστές όμως δείχνουν ανήσυχοι και προβληματισμένοι από το εγχείρημα. Συνιστούν προσοχή στους χρήστες μέχρι να φανεί ο σκοπός του εγχειρήματος.

Δείτε εδώ το ελεύθερο ντοκιμαντέρ του piratebay.

Η σφαίρα μας πέτυχε όλους...

Χθες, ξημέρωσε άλλη μια μαύρη μέρα για την ελεύθερη έκφραση, την ελεύθερη σκέψη και κλόνισε το κατά τα άλλα "ειρηνικό" και απολύτως "ελεύθερο" Δυτικό πολιτισμό...

Το πρωί της Τετάρτης 7/1/2015. ένοπλοι δράστες με καλάζνικοφ εισέρχονται στα γραφεία της γαλλικής σατυρικής εφημερίδας Charlie Hebdo και άρχισαν να πυροβολούν όποιον δημοσιογράφο ή εργαζόμενο έβρισκαν μπροστά τους. Δυστυχώς εκείνη την ώρα βρίσκονταν όλοι εκεί γιατί πραγματοποιούσαν σύσκεψη. Ενώ σκόρπησαν το θάνατο σκοτώνοντας δώδεκα άτομα και τραυματίζοντας έντεκα, ανάμεσα σε αυτούς τέσσερις εκ των κορυφαίων σκιτσογράφων της εφημερίδας και γενικότερα της Γαλλίας (Charb, Cabu, Tignous και Wolinski), δημοσιογράφοι, αλλά και αστυνομικοί. Ενώ πυροβολούσαν, οι μαρτυρίες είπαν ότι φώναζαν με μανία "Allah Akbar" ή αλλιώς "ο Αλλάχ είναι Μεγάλος". Όπως αργότερα ταυτοποιήθηκαν, οι δράστες ήταν τρεις, μουσουλμανικής υπόληψης αλλά γαλλικής υπηκοότητας. Ο νεότερος των δραστών είναι μόλις 19 ετών! Οι δράστες συνελήφθησαν, είναι θέμα χρόνου άλλωστε όταν το "θέλουμε". Το πρόβλημα λύθηκε; Ποιο το αντίκτυπο στην κοινωνία;

Οι σφαίρες χθες βρήκαν "καλά" το στόχο τους για τους μουσουλμάνους δράστες. Αυτοί ήξεραν ακριβώς τι έκαναν. Γιατί δε σημάδεψαν και πέτυχαν μόνο τους άτυχους σκιτσογράφους και δημοσιογράφους. Σημάδευαν νοητά στις έννοιες της δημοκρατίας, της ελεύθερης άποψης, σκέψης και έκφρασης, σημάδευαν την ίδια την τέχνη, την ειρήνη. Δε πέτυχαν μόνο αυτούς τους ανθρώπους... Πέτυχαν την ίδια την κοινωνία μας... όλους εμάς! Το αντίκτυπο είναι τεράστιο αν το διανοηθούμε. Ποιος δημοσιογράφος, σκιτσογράφος ή άνθρωπος της τέχνης, ακόμα και γενικά ένα δημόσιο πρόσωπο θα τολμήσει να αναφερθεί αρνητικά προς το Ισλάμ; Ελπίζουμε να υπάρχουν πολλοί που θα το κάνουν. Η φωνή δε θα πρέπει να πάψει να είναι ελεύθερη...

"Εν έτει 2015 δε νοείται να έχουμε ακόμη μειοψηφίες που να τρομοκρατούν θρησκευτικά και να ταράσσουν την ηρεμία μας. Ας τους περιορίσουμε και ας πάρει επιτέλους μέτρα η πολιτεία". Πόσες φορές έχουμε ακούσει αυτά τα λόγια; Θα έπρεπε να αναλογιστούμε περισσότερο όμως την ίδια την πράξη ή το πρόσφορο έδαφος που βρίσκει ο δράστης πριν δράσει;

Όπως αναφέρουν τα δημοσιεύματα, οι δράστες δεν ήταν άγνωστοι. Από το 2010 και την απόπειρα δολοφονίας σκιτσογράφου στη Δανία μια περίπτωση παρόμοια με τη χθεσινή, η εφημερίδα Charlie Hebdo υποστήριζε το σκιτσογράφο που μάλιστα ακολούθησε τα πρότυπα του και πραγματοποίησε δικά της σχέδια υποστήριξής της. Τα προειδοποιητικά τηλέφωνα έπαιρναν φωτιά, η "κάθαρση" και η "δικαιοσύνη" των μουσουλμάνων τους χτυπούσε την πόρτα. Ενώ στην αρχή τα στελέχη της εφημερίδας δεν το πήραν στα σοβαρά, εν τέλει φοβήθηκαν για τη ζωή τους και για κάποιο χρονικό διάστημα κυκλοφορούσαν με συνοδεία αστυνομίας. Οι δράστες στο παρασκήνιο ετοίμαζαν το χτύπημα. Αυτό ήρθε μόλις χθες και ήταν πέρα για πέρα επιτυχές. Κάθε μέρα ακούμε όλο και κάποια πράξη βιαιότητας από ισλαμιστή σε Δυτική Χώρα, δείχνοντας πως αυτές δεν είναι έτοιμες για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Είναι όμως μόνο αυτή η ακραία μορφή βιαιότητας από τις συγκεκριμένες μειονότητες τρόπος φίμωσης της ελευθερίας, του ελεύθερου νου, της δημόσιας γνώμης ή έχουμε κι άλλους φορείς που επιτυγχάνουν το ίδιο;

Πόσες φορές έχουμε ακούσει στο παρελθόν φίμωση δημοσιογράφων, σκιτσογράφων, ερευνητών, απλών ανθρώπων δημόσια; Περιστατικά όπως η υπόθεση Λιτβινένκο, η δολοφονία του συγγραφέα Γκεόργκι Μαρκόφ, η δική μας του υπόθεση του Σωκράτη Γκιόλια έχουν το ίδιο ακριβώς στόχο, την ελεύθερη και άφοβη γνώμη. Πόσες φορές ο λαός έχει βγει στους δρόμους να φωνάξει και τα όργανα της αρχής αναλαμβάνουν "καθήκοντα καταστολής"; Το πολυτεχνείο; Πόσες φορές ηγέτες λαών έχουν απειληθεί ή και πληρώσει τη ζωή τους για τα πιστεύω τους; Όλες αυτές οι περιπτώσεις έγιναν από μουσουλμάνους; Μήπως τελικά αυτό το φαινόμενο δεν είναι μειονότητας; Έχει σημασία αν οι λόγοι διαφέρουν; Αν από πίσω κρύβονται θρησκείες, συμφέροντα, άπλυτα του κράτους των μεγιστάνων; Ο λαός απαιτεί την αλήθεια και πρέπει να τη μάθει. Δεν είναι δίποδο τέρας όποιος θα θυσιάσει τη ζωή άλλου ώστε να μη προειδοποιήσει τον κόσμο για κάτι που πρέπει να μάθει; Με όλα αυτά τα περιστατικά βλάπτεται η δημοκρατία, η κοινωνία που εξουσιάζει ο λαός, η ελεύθερη φωνή, η ανεξάρτητη φωνή. Νικητές βγαίνουν το χάος, η βία, τα ¨bulldog" της εξουσίας. Οι τρομοκράτες. Αυτοί που βλάπτουν το λαό. Αυτοί που θέλουν ελεύθερη φωνή μόνο για τον εαυτό τους.

Με άλλα λόγια, όσο υπάρχουν περιπτώσεις Charlie Hebdo ή γενικότερα περιορισμός της φωνής του απλού ανθρώπου, μη προτρέχετε να εκθειάσετε τη δημοκρατία, την ειρηνική και αγγελικά πλασμένη δυτική κουλτούρα... Σας προλαβαίνει η ίδια να διαψεύσει ότι δε σας προστατεύει. Αντιθέτως είμαστε εκτεθειμένοι. Ο ΟΗΕ δε θα μας σώσει, ούτε οι πρέσβεις, ούτε οι διπλωμάτες. Η απάντηση βρίσκεται μέσα μας. Βρίσκεται στην ίδια την τέχνη. Ας φτιάξουμε μια κοινωνία ελεύθερη, που θα μετράει ο λόγος όλων μας το ίδιο. Γιατί ενώ η χθεσινή μέρα βάφτηκε στο αίμα από τρεις τζιχαντιστές που οι ίδιοι παρουσιάζονται ως δολοφόνοι παίρνοντας τόσες ζωές, δε θα σταματήσω να πιστεύω ότι κάπου μέσα τους βρίσκεται η φωνή της δικαιοσύνης... Κάποτε ήταν μικρά παιδιά, με όνειρα, αγνή και αγγελική ψυχή. Ο προσηλυτισμός και ο σκληρός κόσμος μας όμως είχε άλλα σχέδια για αυτούς..

Movie Soundtracks: Blues Brothers

Ένα αφιέρωμα για τα soundtracks της πρώτης ταινίας-musical Blues Brothers... 

Οι Blues Brothers είναι ένα πολύ γνωστό και δημοφιλές συγκρότημα blues. Ξεκινώντας την καριέρα τους από το 1976, βρίσκονται ακόμη ενεργοί, δίνοντας παραστάσεις. Από την πρώτη στιγμή της καριέρας τους είχαν μεγάλη επιτυχία, που τους άνοιξε τον δρόμο και για κινηματογραφική καριέρα. Έκαναν πολλές ταινίες, όμως αυτή που είχε τη μεγαλύτερη επιτυχία και έκανε το γύρο του κόσμου, ήταν η ομώνυμη ταινία “Blues Brothers” το 1980. Η ταινία ήταν κωμωδία-musical και σκηνοθετήθηκε από τον John Landis και γυρίστηκε στο Chicago. Εκτός από τους Blues Brothers και τους γνωστούς κωμικούς και, κάποτε παρουσιαστές του “Saturday Night Live”, John Belushi και Dan Aykroyd, συμμετέχει ένας αριθμός γνωστών μουσικών της εποχής από τις κατηγορίες των R&B,  Soul και Blues: James Brown, Aretha Franklin, Cab Calloway, Ray Charles και John Lee Hooker. H ιστορία συνοπτικά είναι ότι οι 2 τραγουδιστές του συγκροτήματος (Belushi και Aykroyd) έχουν λάβει ένα μήνυμα από τον Θεό, να σώσουν το ορφανοτροφείο που μεγάλωσαν, το οποίο κλείνει λόγω χρεών. Για να βρουν τα χρήματα που χρειάζονται, θα συνθέσουν το παλιό τους συγκρότημα και θα ζήσουν απίστευτες και ξεκαρδιστικές περιπέτειες. Τα soundtracks της ταινίας είναι πραγματικά αξέχαστα, με πολλούς guests στην ταινία να συμμετέχουν σε αυτά. Είναι 11 κομμάτια και χρησιμοποιήθηκαν περιστασιακά για κάποιες σκηνές της ταινίας.

Λίστα κομματιών:

  1. "She Caught the Katy" (μαζί με Taj Maha ,Yank Rachell)
  2. "Peter Gunn Theme" (Henry Mancini)
  3. "Gimme Some Lovin'" (μαζί με Steve Winwood, Muff Winwood, Spencer Davis)
  4. "Shake a Tail Feather" (μαζί με Otha Hayes, Andre Williams, Verlie Rice και Ray Charles)
  5. "Everybody Needs Somebody to Love" (μαζί με Jerry Wexler, Bert Berns, Solomon Burke)
  6. "The Old Landmark" (μαζί με Adeline M. Brunner, James Brown)
  7. "Think" (μαζί με Teddy White, Aretha Franklin)
  8. "Theme from Rawhide" (μαζί με Dimitri Tiomkin, Ned Washington)
  9. "Minnie the Moocher" (μαζί με Cab Calloway, Irving Mills)
10. "Sweet Home Chicago" (μαζί με Robert Johnson)
11. "Jailhouse Rock" (μαζί με Jerry Leiber, Mike Stoller)

Ανάλυση κομματιών που περιέχονται στα soundtracks:

She Caught the Katy: Ένα κομμάτι το οποίο γράφτηκε το 1968 από τους Taj Mahal και Yank Rachell. Είναι από τη λίστα των κλασσικότερων κομματιών blues που έχουν γραφτεί. Όπως όλα τα blues standards, έχει παιχτεί και εκτελεστεί πολλές φορές, με αποκορύφωμα την ταινία Blues Brothers(1980). Στο σημείο αυτό στην ταινία, το τραγούδι ακούγεται όταν ο Jake Blues, βγαίνει από την φυλακή, στην αρχή της ταινίας. Ξεκινάει από την νότα Σι ύφεσης, δίνοντας το χαρακτηριστικό τέμπο της blues μουσικής.

She Caught the Katy

Peter Gunn Theme: Ένα κομμάτι που γράφτηκε για την ταινία “Peter Gunn” από τον Henry Mancini και ήταν το main theme της. Κέρδισε Emmy βραβεία και 2 Grammys και παίχτηκε πολλές φορές σε διάφορες εκτελέσεις. Το Peter Gunn Theme θα ακουστεί πολλές φορές και στην ταινία Blues Brothers, σε διάφορες σκηνές, κάτι σαν να είναι το main theme και αυτής της ταινίας. Κλασσικό blues κομμάτι ξεκινώντας από Μι.

Peter Gunn Theme 

Gimme Some Lovin’: Γράφτηκε από τον Steve Windwood, τον Spencer Davis και τον Muff Winwood και εκτελέστηκε επίσημα από το Spencer Davis Group το 1966. Το βασικό θέμα κιθάρας το δανείστηκαν από το τραγούδι “A Lot of Love” του Homer Banks. Η μουσική του κομματιού θεωρείται Rock N Roll ξεκινώντας από Μι μαντζόρε. Η σκηνή που ακούγεται το κομμάτι, είναι στο σημείο που το συγκρότημα θα παίξει σε country bar, που όπως κάθε κλασσικό άντρο των “hillbillies” θα θέλει να ακούσει country μουσική και όχι rock n roll ή νέγρικη μουσική, οπότε η φάση καταλήγει να τους πετάνε μπουκάλια μπύρας(χαρακτηριστικό γνώρισμα τους) και να τους προστατεύει το συρματόπλεγμα προστασίας της σκηνής(το έβαζαν για τέτοιες περιπτώσεις).

Rawhide: Ένα κλασσικό country theme από την σειρά Rawhide. Γραμμένο από τον Ned Washington το 1958, χαρακτηρίζει την τηλεόραση της Δύσης και των χωριατών της Αμερικής. Η σκηνή στην οποία ακούγεται, είναι ίδια με την Gimme Some Lovin, όπου αφού δεν κατάφεραν να ευχαριστήσουν το κοινό με το Rock N Roll ξεκίνημα, έπαιξαν αυτό και αμέσως η διάθεση και η ατμόσφαιρα του bar άλλαξε, αφού όλοι έμειναν ευχαριστημένοι

The Blues Brothers-Gimme Some Lovin'-Rawhide 

Shake a Tail Feather: Γράφτηκε από τους Otha Hayes, Verlie Rice και Andre Williams και ηχογραφήθηκε το 1963 από τους The Five Du-Tones, ένα συγκρότημα με έδρα το Chicago. Είναι ένα κλασσικό rock n roll κομμάτι, με πολύ πιάνο που ο τρόπος παιξίματος του λέγεται Boogie-Woogie, rock n roll πιάνο με αφροαμερικάνικες ρίζες. Το τραγούδι ξεκινάει από Ρε μαντζόρε, συγχορδία αρκετά χαρούμενη, ενώ η σκηνή της ταινίας στην οποία ακούγεται, είναι όταν το συγκρότημα θα ψάξει για μουσικά όργανα και θα μπει στο μαγαζί που ιδιοκτήτης του είναι ο γνωστός σε όλους Ray Charles, που θα κάτσει σε ένα αρμόνιο δείχνοντας πώς το συγκεκριμένο πιάνο πρέπει να παίζεται!

Ray Charles-Shake a Tail Feather

Everybody Needs Somebody: Ένα τραγούδι που γράφτηκε από τον Bert Berns τον Solomon Burke και τον Jerry Wexler και ηχογραφήθηκε από τον Solomon Burke το 1964. Το τραγούδι είναι R&B μουσικής και προβάλλεται στη σκηνή που επιτέλους το συγκρότημα τα κατάφερε και έπαιξε τη μεγάλη συναυλία για να μαζέψει χρήματα. Το τραγούδι ξεκινάει με ένα μονόλογο-καλωσόρισμα του Elwood προς το κοινό και δίνοντας έμφαση στο καλωσόρισμα της αστυνομίας που με shotgun είχε περικυκλώσει το χόρο, αφού μετά τη συναυλία θα τους «έδεναν» αφού είχαν κάνει τα πάντα μέσα στη ταινία!

The Blues Brothers-Everybody Needs Somebody

The Old Landmark: Ένα gospel κομμάτι που πολλές φορές θεωρείται και παραδοσιακό gospel. Δημοσιεύτηκε το 1949 και το ηχογράφησε το Brewster’s Group. Η σκηνή στην οποία ακούγεται το τραγούδι είναι μια εκκλησία, όπου παπάς είναι ο James Brown και μετά την τελετή αρχίζουν όλοι και τραγουδάνε, δείχνοντας τον δρόμο του φωτός στους πρωταγωνιστές μας!

James Brown-The Old Landmark 

Think: Είναι το τραγούδι της Aretha Franklin, και γράφτηκε το 1968. Το τραγούδι είναι φεμινιστικού χαρακτήρα. Η σκηνή στην οποία ακούγεται το τραγούδι είναι η στιγμή που οι Blues Brothers βρίσκουν τον κιθαρίστα τους, ο οποίος δουλέυει σε ένα fast-food μαζί με τη γυναίκα του και τον σαξοφωνίστα. Τη στιγμή που τα αδέρφια του λένε να φτιάξουν ξανά το συγκρότημα, εκείνος δέχεται όμως η γυναίκα του(Aretha Franklin), του φέρνει μεγάλη αντίρρηση και του τραγουδάει «Να σκεφτεί πριν πράξει».

Aretha Franklin-Think 

Minnie The Moocher: Ήταν ένα jazz τραγούδι, που πρώτη φορά ηχογραφήθηκε από τον μεγάλο τραγουδιστή της Jazz Cab Calloway και την ορχήστρα του. Ο Calloway συνήθιζε να παίζει με το κοινό του, βγάζοντας ήχους που πήγαιναν με τη μελωδία, όπως περίεργες συλλαβές και το θέμα κατέληγε να μην μπορεί το κοινό να τον ακολουθήσει... Η σκηνή είναι ξεκαρδιστική, καθώς επειδή τα 2 αδέρφια αργούν να εμφανιστούν, ο πρεσβύτερος Cab, αναλαμβάνει να απασχολήσει το κοινό ως ότου ξεκινήσει η συναυλία.

Cab Calloway, Blues Brothers-Minnie The Moocher 

Sweet Home Chicago: Άλλο ένα δημοφιλές blues standard. Γράφτηκε από τον Robert Johnson το 1937 και έγινε από τα πιο αντιπροσωπευτικά τραγούδια της πόλης από τότε και μετά. Στην ταινία είναι άλλο ένα τραγούδι που ακούστηκε κατά τη διάρκεια της συναυλίας.

The Blues Brothers-Sweet Home Chicago

Jailhouse of Rock: Είναι ένα τραγούδι γραμμένο από τους Jerry Leiber και Mike Stoller και έγινε hit από τον Elvis Prisley. Πρωτοηχογραφήθηκε το 1957 και έγινε τεράστια επιτυχία. Το κομμάτι ακούγεται στο τέλος της ταινίας, όπου τα αδέρφια αφού συλληφθούν, πηγαίνουν στην φυλακή και διασκεδάζουν τους κρατούμενους με μια εμφάνιση! 

The Blues Brothers-Jailhouse of Rock

Μια εκπληκτική ταινία που εκθειάζει τις «νέγρικες» μουσικές δημιουργίες! Αν σας αρέσει το musical και η δράση, σίγουρα πρέπει να τη δείτε!

Nothing compares with the passion of Jazz-10 Famous Jazz Songs

10 δημοφιλή Jazz τραγούδια, για να ξεκινήσετε ή να ολοκληρώσετε τη μέρα σας...

Η Jazz, είναι μουσική που χαρακτηρίζει την δημιουργική, εκτελεστική και ακουστική απελευθέρωση. Τα μονοπάτια της δεν έχουν ανακαλυφθεί απόλυτα και για αυτόν τον λόγο μας εκπλήσσει συνεχώς. Έχει γίνει βάση για δημιουργία πολλών μουσικών όπως της οικογένειας blues, rock, funk κλπ. Όταν κάποιος θα επιλέξει να ακούσει Jazz, τον συνοδεύουν συναισθήματα ζεστασιάς, χαλάρωσης, ηρεμίας και ψυχικής ευεξίας. Άρα μπορούμε να την χαρακτηρίσουμε και μουσική της ευθυμίας! Έχει αγαπηθεί πολύ από τον κόσμο, αλλά ακόμη περισσότερο από τους μουσικούς που την εκπροσωπεύουν... Σίγουρα μέσα στην μουσική πανδαισία της Jazz υπάρχουν κάποια κλασσικά κομμάτια, τα οποία έχουν ξεχωρίσει και έχουν αγαπηθεί περισσότερο από τα άλλα. Σας παρουσιάζουμε λοιπόν, 15 γνωστά κομμάτια Jazz, για να ξεκινήσει ή να ολοκληρωθεί όμορφα η μέρα σας!

(πατήστε πάνω στον τίτλο του τραγουδιού ώστε να το ακούσετε!)

 1. Louis Armstrong-What A Wonderful World
 2. Nina Simone-Feeling Good
 3. Henry Mancini-Royal Blue
 4. Shirley Bassey-Big Spender
 5. Frank Sinatra-New York, New York
 6. Ella Fitzgerald-Cry me a River
 7. Bille Holiday-God Bless the Child
 8. Maxyan-The Finger Points to You
 9. Dusty Springfield-The Look of Love
10. Sade-Jesebel
11. Frank Sinatra - I get a kick out of you
12. Nat King-LOVE(love was made for me and you)
13. Nina Simone-Wild is the Wind
14. Big Bad Voodo Daddy-Mr Pinstripe Suit
15. Grant Green-Sookie Sookie

Από που πήραν το όνομα τους; Ονόματα συγκροτημάτων και ερμηνείες

Πόσες φορές έχει τύχει να ξέρεις σχεδόν τα πάντα για ένα συγκρότημα και να μην ξέρεις τι σημαίνει το όνομά του; Σας παρουσιάζουμε την λίστα με ονόματα συγκροτημάτων και προελεύσεις τους...

AC/DC: Σίγουρα οι ηλεκτρολόγοι θα ξέρουν τι σημαίνει. Αυτή η ένδειξη σημαίνει εναλασσόμενο ρεύμα/συνεχές ρεύμα(Alternating Current/Direct Current. Πολλοί πιστεύουν ότι οι AC/DC κάνουν παραλληλισμούς αλλά αυτοί δεν έχουν δηλώσει κάτι. Ακούστε ένα γνωστό κομμάτι τους εδώ.

Aerosmith: Το όνομα προήλθε από τον drummer του συγκροτήματος. Στο λύκειο συχνά δίνουν βιβλία να τα διαβάζουν οι μαθητές, και ένα από αυτά ήταν η νουβέλα Arrowsmith. Ο drummer το μετάλλαξε κάπως δίνοντας τους το Aerosmith σαν προτεινόμενο όνομα όταν έψαχναν όνομα συγκροτήματος. Ακούστε ένα γνωστό κομμάτι τους εδώ.

Booker T & The M.G.’S: Ο Booker T έφτιαξε το συγκρότημα και το M.G. είναι συντομογραφία του Memphis Group. Ακούστε ένα γνωστό κομμάτι τους εδώ.

CCR: Ολόκληρο το όνομα τους είναι Creedence Clearwater Revival. Αν και δεν υπάρχει επίσημη εκδοχή για το πώς βγήκε το όνομα, υπάρχει μια εκδοχή που λέει ότι το Creedence είναι επώνυμο ενός καλού φίλου του του τραγουδιστή, κιθαρίστα και στιχουργού του συγκροτήματος John Fogerty. Η αγαπημένη του μπύρα λεγόταν Clearwater. Για κάποιο διάστημα η μπύρα είχε σταματήσει να κυκλοφορεί, όως επανακυκλοφόρησε από άλλη εταιρία, οπότε ήρθε η αναβίωση της, άρα Creedence Clearwater Revival δήλαδή η αναβίωση της Clearwater του Creedence. Ακούστε ένα γνωστό κομμάτι τους εδώ.

Dire Straits: Είναι έκφραση στα αγγλικά και την χρησιμοποιούν για να περιγράψουν μια κατάσταση ακραίας δυσχέρειας. Ακούστε ένα γνωστό κομμάτι τους εδώ.

Fleetwood Mac: Το όνομα προήλθε από το επώνυμο του drummer τους, Mick Fleetwood και από το επώνυμο του πρώην μπασίστα τους John McVie, το Mc. Ήταν μια από τις μόδες της εποχής ανάμεσα στα τέλη της δεκαετίας του ’60 με μέσα της δεκαετίας του ’70, που ένωναν ονόματα για να βρουν το όνομα του συγκροτήματος. Ακούστε ένα γνωστό κομμάτι τους εδώ.

Jethro Tull: Είναι ονοματεπώνυμο! O Jethro Tull (1674-1741) ήταν Άγγλος γεωπόνος και εφευρέτης. Με το έργο του επηρέασε την αγροτική οικονομία της Βρετανίας με τα γραπτά του. Υποστήριξε τη χρήση κοπριάς για τους αγρούς, την κονιορτοποίηση του εδάφους και την φύτευση με τρυπάνια. Το 1701 εφήυρε το μηχανικό τρυπάνι για σπορά. Ακούστε ένα γνωστό κομμάτι τους εδώ.

King Crimson: Το King Crimson στα αγγλικά σημαίνει «Βυσσινί Βασιλιάς». Ο στιχουργός του συγκροτήματος Peter Sinfield, έχει δηλώσει επίσημα ότι δημιούργησε έναν τρόπο για να περιγράψει τον Βενζεβούλ που κατά τη μυθολογία είναι ένας ισχυρός δαίμονας και βασιλιάς της κόλασης. Ήταν από τους πιο κοντινούς του έκπτωτου αγγέλου Εωσφόρου. Συχνά φαίνεται σε έργα και σκίτσα ως βαθύ κόκκινος. Ακούστε ένα γνωστό κομμάτι τους εδώ.

Led Zeppelin: Το όνομα προήλθε από το γνωστό Zeppelin, το γιγάντιο αερόστατο που παρακολουθούσε τις πόλεις. Είχαν σκεφτεί το Lead Zeppelin όμως μετ’ έπειτα το ονόμασαν Led Zeppelin κόβοντας το a για να μην παραληλλιστεί με το zeppelin των ναζί. Ακούστε ένα γνωστό κομμάτι τους εδώ.

Lynyrd Skynyrd: Το Lynyrd Skynyrd είναι κάπως παραμορφωμένο ονοματεπώνυμο. Το πρωτότυπο όνομα ήταν Leonard Skinner, ένας ενοχλητικός γυμναστής και προπονητής που είχαν στο λύκειο κάποιοι από τα μέλη του συγκροτήματος. Ακούστε ένα γνωστό κομμάτι τους εδώ.

Pink Floyd: Το όνομα το εμπνεύστηκαν από 2 ονόματα μουσικών blues: Pink Anderson και Floyd Council. Στην αρχή το συγκρότημα έπαιζε blues. Ακούστε ένα γνωστό κομμάτι τους εδώ.

Thin Lizzy: Η επικρατέστερη εκδοχή του ονόματος είναι ότι υιοθέτησαν το όνομα από ένα μοντέλο αυτοκινήτου Ford με όνομα Tin Lizzy. Ακούστε ένα γνωστό κομμάτι τους εδώ.

Steppenwolf: Το όνομα υιοθετήθηκε από ένα βιβλίο του Γερμανού Herman Hesse με τίτλο Steppenwolf. Ακούστε ένα γνωστό κομμάτι τους εδώ.

Wishbone Ash: Μόλις δημιουργήθηκε το συγκρότημα, κάθε μέλος τους είχε γράψει μια λίστα με προτεινόμενα ονόματα. Ο μπασίστας τους, Martin Turner διάλεξε έναν συνδυασμό από 2 διαφορετικές προτάσεις, “Wishbone” και “Ash”. Ακούστε ένα γνωστό κομμάτι τους εδώ.

ZZ Top: Το όνομα προήλθε από καλλιτεχνικό όνομα ενός Τεξανού μπλουζίστα, ZZ Hill. Ακούστε ένα γνωστό κομμάτι τους εδώ.

Κάπου το έχω ακούσει: Τραγούδια του ’60 που όλοι γνωρίζουμε

    

Τραγούδια της δεκαετίας του 1960 που κάτι μας θυμίζουν...

    Πίσω στη μακρινή δεκαετία του ‘60... Η βιομηχανία της μουσικής και η μουσική δημιουργία έχουν φτάσει στο απόγειο τους, μετά από μια άκρως επιτυχημένη μουσική δεκαετία του ’50. Η μουσική έχει έρθει για τα καλά στα μέτρα του λαού, καλύπτοντας το χάσμα της με αυτόν, που υπήρξε τις 4 πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Αυτό το χάσμα είχε προέλθει από τραγούδια και μουσική τα οποία διακατέχονταν από τον ελιτίστικο χαρακτήρα της καλής κοινωνίας των σαλονιών. Πλέον η μουσική είχε τον χαρακτήρα του απλού λαού, της λαϊκής κουλτούρας, με τραγούδια αναφερόμενα σε απλά και καθημερινά πράγματα  που κάθε άνθρωπος μπορούσε να ζήσει, ενώ υπήρχαν συχνές αναφορές στις κακουχίες και τις αντιξοότητες που ζούσε ένας άνθρωπος του μεροκάματου. Από τότε και έπειτα, η μουσική ακουγόταν σε όλα τα σπίτια και προήλθε η μουσική άνοιξη. Ο λαός όπως είναι λογικό, πέρασε τις ωραίες στιγμές του τότε στόμα με στόμα στους νεότερους, αναφέροντας τους ή ακόμα και μαθαίνοντας τους τα τραγούδια του τότε. Κάπως έτσι, γονείς μας ή ακόμη και παππούδες μας, μετέφεραν τη μουσική τους στο τώρα και στις επόμενες γενιές. Έτσι όλοι μας, λίγο πολύ, έχουμε ακούσει ή κάτι μας θυμίζει κάποιο κομμάτι, hit της εποχής του ’60, το οποίο τότε βρισκόταν σε αντίστοιχη θέση με τραγούδια με μεγάλη επιτυχία του σήμερα. Το άρθρο θα βγει σε 2 μέρη, καθώς υπάρχουν ξένα τραγούδια που ακούγονταν πολύ εκείνη την εποχή.

*Μπορείτε να πατήσετε τον τίτλο κάθε τραγουδιού για να το ακούσετε στο youtube.

1. The Beach Boys-Surfin’ USA
    Κυκλοφόρησε: Μάρτιος 1963
    Είδος: Rock n Roll, Surf Rock
    Διάρκεια: 2:27
    Καλλιτέχνης: The Beach Boys
    Εθνικότητα: US
2. Jefferson Airplane-White Rabbit
    Κυκλοφόρησε: Ιούνιος 1967
    Είδος: Psychedelic Rock, Acid Rock
    Διάρκεια: 2:31
    Καλλιτέχνης: Jefferson Airplane
    Εθνικότητα: US

3. The Mamas and The Papas-California Dreamin’
    Κυκλοφόρησε: Σεπτέμβριος 1965
    Είδος: Psychedelic Rock, Acid Rock
    Διάρκεια: 2:10
    Καλλιτέχνης: The Mamas and The Papas
    Εθνικότητα: US

4. The Box Tops-The Letter
    Κυκλοφόρησε: Αύγουστος 1967
    Είδος: Pop Rock
    Διάρκεια: 1:58
    Καλλιτέχνης: The Box Tops-The Letter
    Εθνικότητα: US
5. Etta James-Something’s Got a Hold On Me
    Κυκλοφόρησε: Ιούλιος 1962
    Είδος: Blues, R&B
    Διάρκεια: 2:50
    Καλλιτέχνης: Etta James
    Εθνικότητα: US
6. Jefferson Airplane-Somebody to Love
    Κυκλοφόρησε: Απρίλιος 1967
    Είδος: Psychedelic Rock, Acid Rock
    Διάρκεια: 3:01
    Καλλιτέχνης: Jefferson Airplane
    Εθνικότητα: US

7. The Beatles-Yesterday
    Κυκλοφόρησε: Ιούνιος 1965
    Είδος: Psychedelic Rock, Acid Rock
    Διάρκεια: 2:03
    Καλλιτέχνης: The Beatles
    Εθνικότητα: EN
8. Steppenwolf-Born To Be Wild
    Κυκλοφόρησε: Ιούνιος 1968
    Είδος: Hard Rock
    Διάρκεια: 3:20
    Καλλιτέχνης: Steppenwolf
    Εθνικότητα: US
9. James Brown-I Feel Good
    Κυκλοφόρησε: Οκτώβριος 1965
    Είδος: Soul, Funk
    Διάρκεια: 2:44
    Καλλιτέχνης: James Brown
    Εθνικότητα: US
10.Cream-Sunshine of your Love
    Κυκλοφόρησε: Ιανουάριος 1968
    Είδος: Psychedelic Rock, Blues Rock, Acid Rock
    Διάρκεια: 4:10
    Καλλιτέχνης: Cream
    Εθνικότητα: EN
   
Κομμάτια που κόπηκαν στα...προκριματικά:
CCR-Green River, Ιούλιος 1969
The Beatles-Strawberry Fields Forever, Φεβρουάριος 1967
Etta James-At Last, Νοέμβριος 1960

  Τα τραγούδια που επιλέχτηκαν είναι σε τυχαία σειρά, και ο καθένας μπορεί να τα βάλει σε δικιά του σειρά σαν σχόλιο από κάτω. Επίσης μπορείτε να πείτε τη δικιά σας λίστα σε σχόλιο και να ανοίξουμε μια ωραία κουβέντα αναμνήσεων. Ειδικά οι πιο μεγάλοι έχουν σίγουρα να πουν πολλά. Σας περιμένουμε λοιπόν.