Ασυνήθιστα Mουσικά Όργανα-Hang

Μουσικό όργανο: Hang
Κλάση: Κρουστό
Ανακαλύφθηκε: 2000
Χώρα: Ελβετία

Το Hang Drum είναι ένα μουσικό όργανο, το οποίο σχεδιάστηκε και δημιουργήθηκε από τους Felix Rohner και Sabina Scharer στην Βέρνη της Ελβετίας. Η εταιρία τους, στην οποία δημιούργησαν την ιδέα και το όργανο, ονομάζεται PAN Art Hangbau AG. Πολλοί το ονομάζουν Hang Drum, όμως οι δημιουργοί του επιμένουν στη μη χρησιμοποίηση του συγκεκριμένου όρου, διότι αλλοιώνει την σύσταση του και την ύπαρξη του σαν όργανο.

Το όργανο έχει φτιαχτεί από 2 μισά κελύφη από συγκεκριμένα επεξεργασμένο χάλυβα, ενώ το σχήμα του είναι σαν οβάλ σε τρισδιάστατη μορφή, μοιάζοντας με τα U.F.O σε ταινίες και σχέδια. Δεν περιέχει κάποιου είδους χορδές ή έχει κάποια μεμβράνη για να κουρδίζεται, ούτε λαμβάνει κάποιο είδος φυσήματος για να παιχτεί. Το μόνο που χρειάζεται, είναι να χτυπήσεις κάποια συγκεκριμένα βαθουλώματα, που διαφαίνονται στην επιφάνεια του, τα οποία παράγουν συγκεκριμένους διαφορετικούς ήχους. Ο ήχος της κρούσης και η αναπαραγωγή της ηχούς του από το άδειο εσωτερικό του, παράγουν τον μοναδικό ήχο. Από την επάνω πλευρά, υπάρχουν 7 βαθουλώματα με ξεχωριστούς ήχους όταν τα χτυπάς, ενώ στο κέντρο, είναι μια κεντρική νότα. Από κάτω, υπάρχει μια τρύπα στο κέντρο η οποία παράγει και αυτή νότες.

Το αποτέλεσμα της δημιουργίας του ήταν προϊόν πολλών ετών μελέτης πάνω σε μεταλλικές επιφάνειες. Αφού δημιουργήθηκε το πρώτο τελειοποιημένο Hang, έπειτα οι δημιουργοί του με την ίδια λογική, επεξεργάστηκαν το σχήμα και το όργανο και έβγαλαν και άλλες εκδοχές του. Το όνομα Hang προέρχεται από την γερμανική διάλεκτο που χρησιμοποιούν στην Ελβετία και σημαίνει χέρι.

Πώς παίζεται

Όπως θα παρατηρήσετε και στα βίντεο, ο μουσικός παίζει το όργανο με τα χέρια και κυρίως με δάχτυλα. Κάθε χτύπημα του, αντιστοιχεί σε νότα και ήχο. Ο ήχος που παράγεται είναι πολύ χαρακτηριστικός και τρομερά παράξενος. Είναι ένας ήχος ζεστός (ή και τροπικός θα έλεγα) και πολύ απαλός. Μεταφέρει μια εξωτική αύρα της μουσικής που σε άλλους θυμίζει θάλασσα, σε άλλους την ησυχία των σπηλαίων και την ομορφιά των σταλακτιτών και σε άλλους κάτι φαντασμαγορικό. Το κύριο πάντως είναι ότι καταφέρνει και ηρεμεί τον ακροατή. Το κεντρικό εξόγκωμα που βρίσκεται στην κορυφή του οργάνου, ανάλογα το πώς θα παιχτεί, ακούγεται σαν άρπα, σαν κουδούνια και πολλά άλλα.

Αυτά είναι τα ελάχιστα που μπορούν να ειπωθούν για το συγκεκριμένο όργανο, καθώς αν το εξερευνήσεις περισσότερο, σίγουρα θα προκύψουν περαιτέρω συμπεράσματα. Δεν γνωρίζω εάν οι δημιουργοί του ξέρουν ακριβώς τι έχουν δημιουργήσει, πάντως ευελπιστώ ότι θα μάθω περισσότερα γι αυτό και θα παρακολουθήσω με αρκετό ενδιαφέρον τον τρόπο που το συγκεκριμένο όργανο μπορεί να συνεργαστεί με άλλα και να υπάρξει σε συγκρότημα…

Ασυνήθιστα Μουσικά Όργανα-Εκκλησιαστικό όργανο

Συνεχίζοντας την αναζήτηση μας προς ασυνήθιστα μουσικά όργανα, θα συναντήσουμε ένα ευρέως γνωστό, πλην ασυνήθιστο όργανο, το εκκλησιαστικό όργανο ή pipe organ.

Μουσικό όργανο: Pipe Organ, Church Organ
Κλάση: Πληκτροφόρο πνευστό
Ανακαλύφθηκε: 7ος-8ος αιώνας
Χώρα: Βυζάντιο

Το εκκλησιαστικό όργανο είναι ένα, επιβλητικής μορφής, όργανο, το οποίο συναντάται κυρίως σε καθολικές εκκλησίες. Το είδος του λέγεται αερόφωνο πληκτροφόρο, επειδή συνδυάζει 2 βασικές τεχνικές ώστε να παράγει ήχο, πλήκτρα και αέρα.

Η μορφή του είναι εξαιρετικά πολύπλοκη. Βλέποντας το, αρχικά σου προκαλεί δέος, καθώς το ύψος του και ο όγκος του καταλαμβάνουν πολύ μεγάλο χώρο, να φανταστείτε ότι φτάνει στην οροφή μιας μεγάλης εκκλησίας, που όλοι ξέρουμε πόσο ψηλές είναι! Αρχικά, χαμηλά, θα παρατηρήσουμε πλήκτρα, ένα μέρος του οργάνου όπου μοιάζει με πιάνο. Εκεί όμως υπάρχουν παραπάνω σειρές και παραπάνω νότες από ένα κοινό πιάνο. Ανεβαίνοντας προς τα πάνω, θα δούμε να σχηματίζεται μια-κατά κύριο λόγο- ξύλινη βάση με πολλές διαβαθμίσεις και επίπεδα έως ότου, όλο αυτό να καταλήγει σε μεγάλου όγκου σωλήνες χρυσούς ή ασημένιους, οι οποίοι φτάνουν ως την οροφή του οικήματος! Είναι εξαιρετικά επιβλητικό και δείχνει πράγματι ότι αυτό το όργανο φτιάχτηκε με την ίδια λογική όπως και οι εκκλησίες, ώστε να "δείχνουν" και να "απεικονίζουν" το "μεγαλείο" του θεού και της πίστης.

Από που προέρχεται όμως αυτό το επιβλητικό όργανο; Αρχικά, ο τρόπος λειτουργίας του αλλά και η μορφή του έχουν ρίζες από το αρχαιοελληνικό πνευστό που ονομαζόταν ύδραυλις. Από την Ελλάδα, το συγκεκριμένο όργανο, το οποίο ήταν τεχνολογικό επίτευγμα, υιοθετήθηκε από τους Ρωμαίους, και όπως ήταν λογικό, με την εξέλιξη της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, έφτασε και στο Βυζάντιο. Τον 7ο με 8ο αιώνα μ.Χ. η ύδραυλις ονομάστηκε πλέον Όργανο και υπήρχαν κέντρα παραγωγής του στο Βυζάντιο και κυρίως στην Κωνσταντινούπολη. 2 αιώνες μετά, όταν και το όργανο αυτό είχε λάβει ευρωπαϊκή αναγνώριση, κατασκευάστηκε με έξοδα της εκκλησίας, το πρώτο αγγλικό εκκλησιαστικό όργανο του Winchester με ασυνήθιστα μεγάλο μέγεθος και με 26 φυσερά. Η χρήση του κυρίως είναι συνυφασμένη με ιερές τελετές και με την εκκλησία, όμως πολλά παραδείγματα στο παρελθόν μας δείχνουν, ότι το συγκεκριμένο όργανο χρησιμοποιήθηκε και για κοσμική χρήση σε σπίτια πλουσίων για να συνοδεύει τραγούδια σε γιορτές. Τον 14ο-15ο αιώνα, το εκκλησιαστικό όργανο συνεχίζει να εξελίσσεται αποκτώντας περισσότερες σειρές αυλών και μια σειρά από πλήκτρα ποδιού. Τον 17ο-18ο αιώνα το εκκλησιαστικό όργανο είναι αναπόσπαστο μέρος της εκκλησίας. Τον 20ο αιώνα βέβαια, με τις τεχνολογικές καινοτομίες, το όργανο θα τελειοποιηθεί σε μηχανισμό και λειτουργία. Μεγάλοι μουσικοί συνθέτες χρησιμοποίησαν το όργανο ώστε να παράγουν μουσική. Μερικοί από αυτούς ήταν ο Μπαχ, ο Μότζαρντ, ο Κουπρέν, ο Ρέγκερ αλλά και ο Φρήντριχ Χαίντελ.

Πώς λειτουργεί

Το όργανο λειτουργεί με αέρα, ο οποίος διοχετεύται στους τεράστιους σωλήνες, οι οποίοι είναι αυλοί, από φυσητήρες που κινούνται ηλεκτροκίνητα. Κάθε αυλός παράγει μια νότα ενός συγκεκριμένου ηχοχρώματος. Οι αυλοί, ομαδοποιούνται ,ανάλογα με το ηχόχρωμα και το τονικό ύψος, σε συστοιχίες. Ηλεκτρικοί διακόπτες ή μηχανικοί μοχλοί ενεργοποιούν ή σταματούν τον αέρα ανάλογα με το ηχητικό αποτέλεσμα που θέλει ο χρήστης να παρέχει. Οι αυλοί είναι κατασκευασμένοι από διάφορα υλικά. Υπάρχουν οι μεταλλικοί και οι ξύλινοι αυλοί, ανάλογα πάλι με τον ήχο που θέλει να παράγει καθένας. Στο σημείο όπου μοιάζει με πιάνο, υπάρχουν μια ή περισσότερες σειρές πλήκτρων αποτελούμενες από 4,5 οκτάβες. Επίσης, υπάρχει και μια σειρά όπου τα πλήκτρα παίζονται με τα πόδια. Από τα πλήκτρα λοιπόν, ελέγχεται η νότα και με τον μηχανισμό του ελέγχου του αέρα ακούγεται ο ήχος, ανάλογα με το πώς θέλει ο μουσικός να ακουστεί. Ο ήχος που παράγεται είναι επιβλητικός και πολύ συγκεκριμένος. Άλλους τους ηρεμεί, άλλους τους τρομάζει ενώ άλλους απλά τους δημιουργεί ένα δέος.

Όπως παρατηρούμε την προέλευση και τις εξελίξεις κάθε οργάνου, βλέπουμε ότι τα όργανα φτιάχνονται ανάλογα με το ύφος και τη λειτουργία που ήθελαν οι δημιουργοί του να του δώσουν. Το συγκεκριμένο όργανο, από ένα σύνθετο τεχνολογικό επίτευγμα της αρχαίας Ελλάδας, εξελίχθηκε σε ένα επιβλητικό και μεγαλοπρεπές αντικείμενο από την στιγμή που του δόθηκε το θρησκευτικό "χρίσμα". Το σίγουρο είναι ότι αναφερόμαστε σε ένα από τα πιο περίεργα και ασυνήθιστα όργανα που υπήρξαν ποτέ.

Ασυνήθιστα Μουσικά Όργανα-Sea Organ

Συνεχίζοντας τη στήλη με την οποία ανακαλύπτουμε ασυνήθιστα μουσικά όργανα, σήμερα θα ασχοληθούμε με το Sea Organ (Όργανο της Θάλασσας).

Μουσικό όργανο: Sea Organ (Όργανο της Θάλασσας)

Κλάση: δεν υπάρχει επίσημη κλάση, μπορεί όμως να θεωρηθεί πνευστό
Ανακαλύφθηκε: 2005
Χώρα: Κροατία

Αυτή τη φορά θα μιλήσουμε για ένα εξαιρετικά ασυνήθιστο όργανο, το Όργανο της Θάλασσας του Zadar. Για να είμαστε ειλικρινείς, αυτό το όργανο θεωρείται περισσότερο αρχιτεκτονικό επίτευγμα παρά μουσικό. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Το Sea Organ είναι ένα εκ φύσεως μουσικό όργανο και δημιουργήθηκε από τον αρχιτέκτονα Nikola Basic, όταν και αυτός ανέλαβε την ανοικοδόμηση μιας μεγάλης παραθαλάσσιας περιοχής στο Zadar της Κροατίας, που είχε καταστραφεί κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά τη διάρκεια της ανοικοδόμησης, σκέφτηκε να πράξει κάτι το οποίο θα δώσει κάτι ξεχωριστό στην περιοχή. Έτσι, κατασκευάστηκε η προβλήτα του λιμανιού, όμως σε ένα σημείο τοποθέτησε σκαλοπάτια. Σε αυτά τα σκαλοπάτια έχουν δημιουργηθεί ειδικές τρύπες, από τις οποίες περνάει αέρας και νερό από τη θάλασσα τα οποία συσσωρέυονται στο εσωτερικό τους. Όλα αυτά μαζί συντελούν στο να δημιουργείται από μόνος του ένας παράξενος ήχος, λίγο απόκοσμος και ταξιδιάρικος ο οποίος μοιάζει με αυλό και μαγεύει τους περαστικούς!

Το όργανο είναι το πρώτο pipe organ στον κόσμο που παίζεται από τη θάλασσα. Τα σκαλοπάτια και ο μηχανισμός που έχουν ώστε να ακούγεται ο ήχος συντελούν το όργανο. Όλη η κατασκευή είναι 70 μέτρα και περιέχονται σε αυτή 35 πλαστικοί σωλήνες. Κάθε σωλήνα παρέχει διαφορετικές νότες από διάφορες κλίμακες.

Πώς παίζεται

Ουσιαστικά, το όργανο παίζεται από την ίδια τη φύση! Το μόνο που χρειάζεται είναι νερό και αέρας! Όπως είπαμε και πριν, σε κάθε σκαλοπάτι, υπάρχουν τρύπες από την μεριά της θάλασσας οι οποίες οδηγούν σε εσωτερικούς σωλήνες. Οπότε, ο αέρας διοχετεύεται στο εσωτερικό του σωλήνα και περιμένει το κύμα ώστε να παράγει τον ήχο. Όταν το κύμα έρχεται και καλύπτει το σκαλοπάτι, το νερό διοχετεύεται στον σωλήνα και αλληλεπιδρά με τον αέρα, δημιουργώντας ένα σφύριγμα το οποίο παράγει μια νότα.

Με αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκε ένα τόσο ασυνήθιστα μοναδικό όργανο, το οποίο μαζεύει τουρίστες από όλο τον κόσμο! Εκτός της μοναδικότητας του, το όργανο αυτό προσδίδει μια ανεπανάληπτη εμπειρία. Οι επισκέπτες κάθονται πάνω στα σκαλοπάτια και ατενίζουν τη θάλασσα, όταν αυτή, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες και τον αέρα, τους καλωσορίζει παίζοντας ένα ατελείωτο κονσέρτο μαγευτικής μουσικής.

Οι καλύτερες ηλεκτρικές κιθάρες στον κόσμο-Gibson SG

Αναφορά στην SG, μια από τις αυθεντικότερες rock κιθάρες της αγοράς.

Εδώ και καιρό, κάνουμε αφιερώματα στις πιο δημοφιλείς ηλεκτρικές κιθάρες της αγοράς, έχοντας ασχοληθεί ήδη με τα δύο βασικότερα μοντέλα της Fender: Stratocaster και Telecaster αλλά και την κορυφαία hard rock κιθάρα, την Gibson Les Paul. Ένα ακόμη διαδεδομένο μοντέλο της Gibson είναι η Gibson SG.

Gibson SG

Ανά τους καιρούς, τα ηλεκτρικά(όπως και τα άλλα όργανα) απέκτησαν στυλ και προσεγμένη εμφάνιση, ικανοποιώντας κάθε αισθητικό γούστο βάζοντας σαν προτεραιότητα το καλύτερο ηχητικό αλλά και εμφανισιακό αποτέλεσμα. Εν αντιθέσει με άλλα στανταρ μοντέλα, η SG προσφέρει ιδιαίτερο και καλαίσθητο συνδυασμό, το οποίο συμπεριλαμβάνεται στα συν του οργάνου. Δημιουργήθηκε το 1963 από την εταιρία Gibson, κυκλοφορώντας σε πάρα πολλά χρωματικά είδη. Είναι το νούμερο ένα μοντέλο σε πωλήσεις της εταιρίας!

Το 1960, η Gibson Les Paul έπεσε σε πωλήσεις σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, πράγμα το οποίο ήρθε να ενισχύσει η άνοδος της εταιρίας Fender και των μουσικών της οργάνων, αναγκάζοντας την Gibson να προβεί σε αλλαγές προωθώντας νέα design και μοντέλα. Ένα από αυτά ήταν η SG (δηλαδή Solid Guitar), μοντέλο με κομψό σχεδιασμό, λεπτότερο σε πλάτος, δίνοντας παράταση στη διαγραφή του ονόματος Les Paul το οποίο αν και είχε αποχωρήσει από την αγορά, αναγραφόταν πάνω στα SG μοντέλα. Το μοντέλο αυτό είναι φτιαγμένο από μαόνι, με συμπαγές σώμα. Ενώνεται με τη μέθοδο set-in ενώ υπάρχουν και μοντέλα που ενώνονται με bolt-on μέθοδο. Ο λαιμός είναι λιγότερο βαθύς από της Les Paul, βοηθώντας κάπως τους πρωτάρηδες στον τρόπο παιξίματος. Το signature της SG είναι το σχέδιο "ταυράκι", επειδή το σώμα καταλήγει σε 2 λεπτά σημεία σαν κέρατα. Η SG είναι μια κιθάρα η οποία καλύπτει μεγάλο φάσμα μουσικών που μπορεί να υποστηρίξει. Έχοντας ειδικότητα τον σκληρό παραμορφωμένο ήχο, μπορεί κάποιος άνετα να τη χρησιμοποιήσει για rock, hard rock, metal αλλά και blues. Δίνει την απόλυτη υποστήριξη σε οτιδήποτε "βαρύ" αλλά και "κρυστάλλινο" δίνοντας σπουδαίο αποτέλεσμα προσφέροντας σου pure rock εμπειρία.

Πολλοί καλλιτέχνες, κυρίως από την rock σκηνή εμπιστεύτηκαν το εν λόγω μοντέλο, όπως ο Angus Young, o John Cipollina, o Mike Ness, o Tommy Iommi αλλά και οι Eric Clapton, George Harrison και Jimmy Paige.

Εδώ τελειώνουμε, το αφιέρωμα στις καλύτερες εμπορικά κιθάρες της αγοράς, μοντέλα τα οποία ανέδειξαν και αναδείχθηκαν από καλλιτέχνες, κατέκλυσαν την αγορά και κρατάνε ψηλά την σημαία των ηλεκτρικών οργάνων ακόμη και σήμερα. Σε αυτό το αφιέρωμα είδαμε τη μεγάλη μάχη που υπάρχει στην αγορά ανάμεσα σε Fender και Gibson, η οποία έκλεισε ήδη μισό αιώνα, συμβάλλοντας όμως καλώς η κακώς στην άνοδο της ποιότητας των οργάνων. Μιλήσαμε για τα 2 καλύτερα μοντέλα από κάθε εταιρία, τα οποία τυχαίνουν να είναι και τα πιο διαδεδομένα στην παγκόσμια αγορά. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν υπάρχουν άλλες μάρκες εξ' ίσου καλές και ποιοτικές μάρκες οι οποίες δεν είναι άξιες προσοχής. Υπάρχει η Ibanez, η ESP ή η Yamaha όπου σίγουρα έχουν μεγάλο όνομα και κύρος στο παγκόσμιο εμπόριο. Η εμπειρία και η υποστήριξη που θα σου παρέχουν οι κιθάρες που αναφερθήκαμε όμως: Fender Stratocaster, Fender Telecaster, Gibson Les Paul, Gibson SG, δεν θα τη βρει κανείς σε άλλο όργανο. Συνιστώ λοιπόν μια από αυτές τις κιθάρες, σε κάθε νέο μουσικό, με δίψα για μάθηση, για αναζήτηση στο άγνωστο της μουσικής παιδείας.

Οι καλύτερες ηλεκτρικές κιθάρες-Gibson Les Paul

Είναι οι καλύτερες κιθάρες στον κόσμο, πουλώντας αμέτρητα κομμάτια. Όταν κάποιος θέλει να αγοράσει, σίγουρα τις έχει σαν επιλογή. Ποιες είναι;

Την προηγούμενη φορά είχαμε αναφερθεί στην Fender Stratocaster, που αντικειμενικά θεωρείται από τις ποιοτικότερες ηλεκτρικές κιθάρες στην παγκόσμια αγορά. Σήμερα, θα αναφερθούμε στο "αντίπαλο δέος" της, την μοναδική Gibson Les Paul.

Gibson Les Paul

Η Gibson Les Paul είναι μια σειρά μοντέλων της Gibson Epiphone που κυκλοφόρησε το 1952. Σχεδιάστηκε από τον Ted Mc Carty σε συνεργασία με τον δημοφιλή κιθαρίστα Les Paul(Αμερικάνος κιθαρίστας της Jazz), του οποίου τιμητικά αποδόθηκε το όνομα. H Gibson Les Paul μαζί με τις Fender Stratocaster και Telecaster συμπληρώνουν την τριάδα των καλύτερων ηλεκτρικών κιθαρών στην αγορά. H κατασκευή της είναι συμπαγής όπως ακριβώς και της Stratocaster, ενώ η ένωση του λαιμού με του σώματος είναι με τη μέθοδος set in. Από το 1952, το μοντέλο αυτό θεωρείται από τα καλύτερα, δεδομένου ότι έχει πουλήσει εκατομμύρια. Η κιθάρα αυτή πέρασε από όλα τα στάδια εξέλιξης της μουσικής, από το 1952 ως σήμερα. Χρησιμοποιήθηκε για jazz, blues, rock, metal, punk αλλά και για πολλά άλλα είδη μουσικής σύνθεσης. Η ειδικότητα της, είναι ο σκληρός και "ατσάλινος" ήχος καθώς οι μαγνήτες της είναι κατασκευασμένοι γι αυτό. Έγινε ευρέως γνωστή περισσότερο σε hard rock, metal, punk και "βαρύ" blues είδη. Σε jazz, θα δούμε ότι η χρησιμοποίηση της εν λόγω κιθάρας γίνεται κυρίως σε fusion και afro μουσικά σχήματα, τα οποία τη χρησιμοποιούν με πιο βαρύ ήχο.

Μια τόσο πετυχημένη κιθάρα όπως η Les Paul ωστόσο, είχε και τις άσχημες στιγμές της. Στο τέλος της δεκαετίας του 50, λόγω της ραγδαίας εξάπλωσης της μουσικής σκηνής, ήδη θεωρείτο βαριά και παλαιομοδίτικη. Με τη Fender και άλλες εταιρίες να είναι στο προσκήνιο, η Gibson απέτυχε για κάμποσο καιρό στην αγορά. Έτσι το 1961, η Gibson σταμάτησε να παράγει την αυθεντική και παραδοσιακή Les Paul, δημιουργώντας την SG, μοντέλο που ουσιαστικά αποτέλεσε επανασχεδιασμός της πρώτης. Οι πρώτοι επαγγελματίες κιθαρίστες δεν άργησαν να φανούν με τον Eric Clapton και τον Peter Green να τη χρησιμοποιούν, οι οποίοι ακολουθήθηκαν από μεγάλο αριθμό μουσικών. Κιθαρίστες όπως οι Keith Richards, Jeff Beck, Hubert Sumlin, Mick Taylor, Freddie King, Jimmy Paige, Slash, Gary Moore, John Sykes, Paul Kossoff και Steve Hackett ανέδειξαν το μοντέλο, ενώ, και αυτό τους βοήθησε να αναδειχθούν. Πολλοί από αυτούς κατέχουν signature μοντέλα, τα οποία βρίσκονται στην αγορά.

Η σκέψη λοιπόν είναι η εξής. Εφόσον θέλεις να βρίσκεσαι στα πλαίσια του hard ήχου, στοχεύοντας σε ό,τι πιο αναγνωρισμένο και ποιοτικό, η λύση είναι μονόδρομος, Gibson Les Paul. Μια κιθάρα που φέρει τις σφραγίδες τόσων σπουδαίων επαγγελματιών για απόδειξη.

Οι καλύτερες ηλεκτρικές κιθάρες-Fender Telecaster

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα μας στις καλύτερες ηλεκτρικές κιθάρες της αγοράς, σήμερα θα ασχοληθούμε με το θρυλικό μοντέλο Telecaster της Fender.

Αναφερθήκαμε στα προηγούμενα αφιερώματα για τις δύο καλύτερες ηλεκτρικές κιθάρες της αγοράς, την Fender Stratocaster και την Gibson Les Paul. Οι δύο καταξιωμένες εταιρίες στον χώρο των ηλεκτρικών οργάνων όμως δεν σταμάτησαν εκεί, αλλά παρήγαγαν και άλλα ποιοτικά μοντέλα. Αυτά, μπορεί να μην έχουν την αίγλη των καλύτερων μοντέλων τους, όμως κατέχουν υψηλή θέση στις αγορές. Η Fender λοιπόν, εκτός του Stratocaster μοντέλου, παράγει και κιθάρες Telecaster.

Fender Telecaster

Γνωστή και ως "Tele", το συγκεκριμένο μοντέλο, ήταν η πρώτη ηλεκτρική κιθάρα που δημιουργήθηκε και έκανε επιτυχία στην αγορά! Μέχρι τότε, γίνονταν πειράματα και απόπειρες να δημιουργηθούν συμπαγείς ηλεκτρικές κιθάρες, όμως συνήθως κατέληγαν στο κενό ή δεν έκαναν την επιτυχία που αναμενόταν. Ο Leo Fender(ιδιοκτήτης) όμως δημιούργησε το εκπληκτικό αυτό όργανο και σάρωσε την αγορά. Ήδη από το 1943, ντόπιοι country κιθαρίστες ρωτούσαν να τη δανειστούν, δείχνοντας εμπιστοσύνη στο όργανο, προοικονομώντας την εμπορική επιτυχία της. Το 1949, οι κατασκευαστές(Leo Fender και Clayton Orr "Doc" Kauffman) της κατανόησαν ότι στα όργανα είναι θετικό να τοποθετούνται τα ηλεκτρικά εξαρτήματα σε έτοιμο και συμπαγές όργανο παρά να φτιάχνεται μαζί με αυτά. Κυκλοφόρησε στα μαγαζιά το 1950, έπειτα από πολλή δουλειά και διορθώσεις των κατασκευαστών του και μέχρι σήμερα κατέχει σημαντικό ρεκόρ στις πωλήσεις! Η ένωση του λαιμού της γίνεται με bolt on. Η Telecaster χρησιμοποιήθηκε σε πολλά μουσικά είδη όπως Country, Rock, Blues, Jazz, Funk ή Rock N' Roll.

Η πρώτη επιτυχημένη ηλεκτρική κιθάρα στην αγορά ήταν και η πρώτη που χρησιμοποιήθηκε μαζικά από γνωστούς κιθαρίστες. Μουσικοί ο Roy Bucanan, Elvis Presley, Eric Clapton, Muddy Waters, Albert Collins, Steve Cropper, George Harrison, Keith Richards, Andy Summers ή ο Jimmy Page χρησιμοποίησαν το εν λόγω μοντέλο, αποδεικνύοντας τη σημαντικότητα του στην μουσική σκηνή. Πλέον, θεωρείται το πιο ποιοτικό μοντέλο της αγοράς, έχοντας 64ετή ιστορία πετυχημένης πορείας.

Οι καλύτερες ηλεκτρικές κιθάρες στον κόσμο-Fender Stratocaster

Είναι οι καλύτερες κιθάρες στον κόσμο, πουλώντας αμέτρητα κομμάτια. Όταν κάποιος θέλει να αγοράσει, σίγουρα τις έχει σαν επιλογή. Ποιες είναι;

Πρόσφατα, ασχοληθήκαμε με την εισαγωγή ηλεκτρονικών στοιχείων στα μουσικά όργανα, κάτι το οποίο εξέλιξε τη μουσική που γνωρίζαμε μέχρι τότε. Οι κιθάρες, είναι από τα πιο γνωστά όργανα σε ηλεκτρική έκδοση, κάτι το οποίο προέκυψε από την διάδοση σπουδαίων μουσικών ειδών με πολλά παρακλάδια τους, στο ακροατήριο. Μουσικές όπως η Blues, η Rock ή η Metal ανέδειξαν τα-μέσα από ηλεκτρονική επεξεργασία-όργανα και αγαπήθηκαν από πολύ μεγάλο πλήθος ανθρώπων. Η ηλεκτρική κιθάρα, μαζί με τα πλήκτρα, τα drums και το μπάσο έγιναν πολύ δημοφιλή και αγαπήθηκαν από τα παιδιά, σε σημείο που θέλουν να ασχοληθούν με αυτά. Στον τομέα της κιθάρας, υπάρχουν πολλές εταιρίες που παράγουν πολύ πετυχημένα και σταθερά σε αξία όργανα, τα οποία ξεχωρίζουν από τα υπόλοιπα. Αυτά τα όργανα έχουν βγει σε πολλά μοντέλα, όπως tribute κιθάρες παλαιότερων δεκαετιών ή κιθάρες σχεδιασμένες για έναν μουσικό(π.χ. Eric Clapton). Εδώ θα ασχοληθούμε με το γενικότερο είδος κιθαρών και όχι με ειδικά μοντέλα, που κατέκτησαν την αγορά.

Fender Stratocaster

Δεν μπορούμε να συζητάμε για κιθάρες και να μην αναφερθούμε στη καλύτερη-κατ' εμέ-σειρά μοντέλων της Fender Stratocaster! Μια κιθάρα "θρύλος" στη rock και "progressive" σκηνή, η οποία σχεδιάστηκε και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1954. Ανήκει στην εταιρία Fender, η οποία βρίσκεται στην κορυφή των μουσικών οργάνων με ποιοτικά και σταθερής αξίας όργανα σε πολλούς τομείς. To "τρίπτυχο" της επιτυχίας Leo Fender, George Fullerton και Freddie Tavares, δημιούργησαν το μοναδικό αυτό μοντέλο και κατέκτησαν την κορυφή στη μουσική βιομηχανία κατασκευής μουσικών οργάνων. Το σώμα της είναι συμπαγές(δηλαδή πρώτα φτιάχνεται το όργανο και έπειτα μπαίνει το ηλεκτρικό σύστημα). Τα δύο μέρη του οργάνου(σώμα και λαιμός) ενώνονται κυρίως με τη μέθοδο Bolt On(με βίδες στη μέση του οργάνου), υπάρχουν όμως και μερικές που ενώνονται με τη μέθοδο set in neck, που σημαίνει ότι εφαρμόζουν στη μέση. Υπάρχει πληθώρα χρωμάτων για τη συγκεκριμένη κιθάρα, αφού υπάρχουν τα κλασσικά άσπρο, μαύρο και το χαρακτηριστικό μπεζ, αλλά και πάρα πολλά άλλα. Πολλοί καταξιωμένοι μουσικοί χρησιμοποίησαν Stratocaster μοντέλα ανά τον κόσμο. Κιθαρίστες όπως ο Jeff Beck, David Gilmour, Ritchie Blackmore, Eric Clapton, Buddy Guy, Jimi Hendrix, Mark Knoplfler, Rory Gallagher, Richie Sambora, Stevie Ray Vaughan ή Eddie Van Halen έχουν signature δικές τους κιθάρες, οι οποίες υπάρχουν στην αγορά, όμως πληρώνεις και το όνομα. Πολύ γνωστό μοντέλο της Stratocaster είναι η Squier, μια εταιρία που έχει τη Fender θυγατρική και έχει μαζική παραγωγή στην Κίνα και στην Ινδονησία.

Κάθε μουσικός ή ασχολούμενος με μουσική γνωρίζει τη Fender Stratocaster. Είναι μια πολύ χρήσιμη κιθάρα καθώς τα skills της σου επιτρέπουν να παίζεις πολλά μουσικά είδη και τεχνικές όπως rock, blues, funk, jazz, groove, soul αλλά και metal. Κορυφαίοι κιθαρίστες λάτρεψαν και χρησιμοποίησαν αποκλειστικά τη Stratocaster. Αν όλα αυτά δε σας πείθουν, αξίζει να δείτε κάποια επιλεγμένα μουσικά βίντεο, όπου οι μουσικοί δημιουργούν και εκτελούν με Stratocaster μοντέλα και είμαι σίγουρος ότι θα αλλάξετε γνώμη. Είναι ένα όργανο υπερπολύτιμο και το όνειρο κάθε κιθαρίστα και μαθητευόμενου(φυσικά κι εγώ είμαι μέσα)!

Ασυνήθιστα Μουσικά Όργανα-Banjo

Πολλοί θα αναρωτιέστε γιατί ασχολούμαστε με ένα πολύ συνηθισμένο όργανο όπως το banjo αλλά καλύτερα να επαναπροσδιορίσουμε τον στόχο της συγκεκριμένης στήλης. Μπορεί ένα όργανο να είναι πολύ γνωστό και διαδεδομένο, όμως εξακολουθεί να έχει άγνωστες ρίζες και οι γνώσεις μας να είναι ελλειπείς πάνω σε αυτό. Το Banjo είναι ένα όργανο με πλούσια και ενδιαφέρουσα ιστορία.

Μουσικό όργανο: Banjo
Κλάση: Έγχορδο
Ανακαλύφθηκε: 18ο αιώνα
Χώρα: Σενεγάλη ή Γκάμπια αλλά τελειοποιήθηκε στην Αμερική

Η ιστορία του οργάνου μας πάει περίπου 4 αιώνες πίσω(!) όταν οι κατακτητές της Αμερικής Βρετανοί, Γάλλοι, Ισπανοί και Πορτογάλοι, απήγαγαν χιλιάδες ανθρώπους κυρίως από την Δυτική Αφρική, μεταφέροντας τους με καράβια στην νεοσύστατη ήπειρο, ως σκλάβους εργασίας. Οι άνθρωποι αυτοί μεταφέρθηκαν σε όλη την ήπειρο (κυρίως Βόρεια Αμερική), εισήλθαν στο σύστημα αποικιοκρατίας κάθε περιοχής και δούλεψαν με μόνο αντίτιμο το φαγητό σε αρχοντικά σπίτια, δημόσια έργα και στα λιμάνια. Οι Αφρικανοί, ανεξαρτήτου χώρας προέλευσης, κατάφεραν να κουβαλήσουν μαζί τους, στην απέλπιδα προσπάθεια επιβίωσης, κάποια στοιχεία της κουλτούρας τους, την κληρονομιά τους και τις παραδόσεις τους. Μαζί με αυτά, πολλά όργανα διατηρήθηκαν και μεταφέρθηκαν στην Αμερική. Ένα πρώιμο σε μορφή όργανο που ήταν διαδεδομένο ανάμεσα στους σκλάβους, ήταν ο πρόγονος του banjo. Εκεί εξελίχθηκε, τελειοποιήθηκε και παρουσιάστηκε στους κατακτητές και τους ελεύθερους λαούς της Αμερικής, οι οποίοι το αφομοίωσαν με μεγάλη προθυμία.

Πολλά Αφρικανικά όργανα όπως το kora, έχουν ίδια μορφή και τρόπο λειτουργίας. Έτσι πολλοί θεωρούν ότι το banjo προήλθε από αυτό, αν και τα αφρικανικά όργανα, διαφέρουν στη μορφολογία από τα πρώιμα αμερικάνικα αφρικανικά όργανα. Το όνομα banjo ακούγεται πολύ παράξενο έτσι; Ακόμα και γι αυτό υπάρχουν πολλές θεωρίες, με τις πιο διαδεδομένες να είναι ότι προέρχεται από τον όρο mpanza της διαλέκτου Kimbundu (Ανγκόλα), αλλά και την ετυμολογική θεωρία ότι προέρχεται από την Πορτογαλική λέξη bandore ή από την Ισπανική bandurria. Η τελευταία θεωρία συγκρίνει τη λέξη με τα υλικά του οργάνου, λέγοντας ότι προήλθε από το bamboo, από το οποίο φτιάχνεται ο λαιμός του.

aφρικανικό Kora

Ακόμη, πολλές εθνότητες σε κάθε γωνιά της Γης, έχουν παρόμοια όργανα, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο την ιστορία του. Στην Ιαπωνία το shamisen, στην Περσία το tar, ή στο Μαρόκο το sintir είναι κάποια από αυτά, συμπληρώνοντας τις παραλλαγές του οργάνου που βρίσκονται σε κάθε γωνιά της Αφρικής (Ακτή Ελεφαντοστού, Σενεγάλη, Μαλί, Γουινέα).

ιαπωνικό Shamisen

Το banjo είναι όργανο 5 χορδών, με ηχείο και λαιμό. Κουρδίζεται και έχει συγκεκριμένες νότες. Παίζεται κυρίως με 2 τρόπους. Η πρώτη ονομάζεται rolls, όπου με το δεξί χέρι(αν είσαι δεξιόχειρας) παίζοντας με τα δάχτυλα, ακολουθείς ένα ίδιο τέμπο παιξίματος 8 νοτών. Η δεύτερη λέγεται drones, που με το αριστερό, παίζεις διαφορετικές νότες γρήγορα αλλά πάλι 8. Μαζί τα χέρια σε συγχρονισμό αποτελούν τον τρόπο παιξίματος. Η τεχνική είναι ιδιωματική και ο ήχος του οργάνου έχει δικό του όνομα, bluegrass.

Πολλοί καλλιτέχνες χρησιμοποίησαν banjo για τις συνθέσεις τους. Μερικοί εκπρόσωποι είναι οι Buck Trent, Béla Fleck, Tony Trischka, Ralph Stanley, Steve Martin, Tim Lake, George Crumb, Iron & Wine, The Avett Brothers, Punch Brothers αλλά και ο Frederick Delius ο οποίος έγραψε με banjo την όπερα του Koanga.Τέλος, μπορούμε να παρατηρήσουμε πολλά ήδη banjo. Το plectrum, το tenor, το cello, το banjo 6 χορδών αλλά και πολλά όργανα "υβρίδια" είναι οι παραλλαγές του.

Το όργανο αυτό έχει 4 αιώνες σύγχρονης ιστορίας, γεμάτη από πόνο, επιβίωση, μελαγχολία και κατάθεση καρδιάς. Συντρόφευε ξεριζωμένους ανθρώπους, σκλάβους ανθρώπων που είχαν καλύτερη τοπογραφική (καλύτερο κλίμα) και αλληλεπιδρασιακή(τριβή με άλλους λαούς) μοίρα, οι οποίοι τους εκμεταλλεύτηκαν σαν να μην είχαν ζωή. Η ιστορία του, όπως και δεκάδων Αφρικανικών οργάνων και μουσικών συνηθειών, αρκεί να μας κάνει να καταλάβουμε την ψυχική και πνευματική δύναμη που κρύβεται μέσα του.

Ασυνήθιστα Μουσικά Όργανα-Harp Guitar

Συνεχίζοντας τη στήλη με τα ασυνήθιστα μουσικά όργανα, θα συναντήσουμε ένα-γνωστό για τους μουσικούς-όργανο, τη Harp Guitar.

Μουσικό όργανο: Harp Guitar
Κλάση: Έγχορδο
Ανακαλύφθηκε: τέλη 19ου-αρχές 20ου αιώνα
Χώρα: Ιταλία

Η Harp Guitar είναι ένα έγχορδο όργανο που ανακαλύφθηκε από Ιταλιάνους βιρτουόζους της μουσικής τέχνης, οι οποίοι συνήθισαν να παίζουν κιθάρα με έξτρα χορδές με πιο μπάσο ήχο. Έτσι, αυτή η τεχνική υιοθετήθηκε από πολλούς και το όργανο έμεινε στην ιστορία.

Είναι ένα όργανο που βασίζεται σε κιθάρα. Όπως θα δείτε όμως, στο πάνω αριστερά μέρος της κιθάρας, θα συναντήσουμε ένα πολύ μακρύ λαιμό, με πολλές χοντρές χορδές και χωρίς διαβαθμίσεις(όπως της κιθάρας). Αυτό το μπράτσο, διαθέτει από μόνο του ηχείο(η τρύπα που υπάρχει πίσω από τις χοντρές χορδές). Παρόλα αυτά δεν μπορούμε να πούμε πως είναι ένωση δύο οργάνων, καθώς ο τρόπος που τοποθετούμε τις χορδές είναι από την ίδια βάση. Το όνομα βγήκε από τη σύνθεση δύο οργάνων "harp" που σημαίνει άρπα και "guitar" από την κιθάρα. Το πρώτο συνθετικό της άρπας είναι δοσμένο επειδή οι πάνω χορδές είναι σαν του αυθεντικού οργάνου της άρπας. Εκτός αυτού, οι νότες αυτές δεν έχουν διαβάθμιση και τάστα όπως οι κιθάρες και παίζονται μόνο "ανοιχτές". Έχουμε πολλά είδη του οργάνου, τα κύρια πάντως είναι οι Αμερικάνικες harp guitars και οι Ευρωπαϊκές. Εκτός από τις ακουστικές(της φωτογραφίας) έχουμε και τις ηλεκτρικές.

Όπως είπαμε η προέλευση του οργάνου ήταν η Ιταλία, απ' όπου μουσικοί καλλιτέχνες όπως ο Pasqualle Taraffo, ο Mario Maccaferri ή ο Luigi Mozzani χρησιμοποιούσαν ένα είδος κιθάρας με παραπάνω μπάσες χορδές. Μετέπειτα, το φαινόμενο έγινε γνωστό και στη Γαλλία με μουσικούς όπως ο Ιταλός Ferdinando Carulli ή ο ντόπιος Napoleon Coste να μεταφέρουν το όργανο εκεί, κάνοντας το πιο γνωστό. Έτσι, έγινε γνωστό στην πάροδο του χρόνου και υπάρχει μέχρι σήμερα, με μουσικούς όπως ο Michael Hedges, ο Antoine Dufour και ο Andy McKee οι οποίοι χρησιμοποίησαν harp guitars για τις πολύτιμες συνθέσεις τους.

Σε ηλεκτρικό επίπεδο, το όργανο χρησιμοποιείται σπανιότερα. Ο Michael Hedges χρησιμοποιούσε και αυτή την κιθάρα για συγκεκριμένες συνθέσεις. Επίσης, έχουμε ονόματα όπως ο William Eaton(δημιουργός και μουσικός του οργάνου) αλλά και το Ιαπωνικό συγκρότημα Solmania οι οποίοι δημιούργησαν τη δικιά τους electric harp guitar. Τέλος, ο Finn Andrews, δημιούργησε τη δική του harp κιθάρα με 17 χορδές. Όπως καταλαβαίνετε, στο ηλεκτρικό επίπεδο, έχουμε τη παρέμβαση των ηλεκτρικών εφέ, που κάνουν το όργανο πιο πολύπλευρο.

Πώς παίζεται

Η Harp Guitar, όσο απλό είναι να εξηγήσεις και να καταλάβεις πώς παίζεται, άλλο τόσο δύσκολο είναι να παίξεις. Ουσιαστικά, έχουμε δύο διαφορετικά σημεία εστίασης, η κιθάρα που βρίσκεται στο κάτω μέρος του οργάνου, η οποία είναι μια normal κιθάρα, αλλά και οι μπασάτες χορδές(που ποικίλουν σε αριθμό) στο πάνω μέρος του. Όπως παρατηρούμε και στα βίντεο, οι μουσικοί κάνουν μια μίξη ήχων των βαρύτονων χορδών με τις χορδές της κιθάρας. Εκεί καταλαβαίνουμε και το λόγο που οι έξτρα χορδές έχουν τοποθετηθεί από πάνω, διότι, στις κιθάρες, οι πιο βαρύτονες νότες είναι ψηλά, οπότε, η λογική της τοποθέτησης τους, βοηθάει τον κιθαρίστα να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα, λες και έχει παραπάνω χορδές στην κιθάρα. Η διαφορά ανάμεσα στο παίξιμο της κιθάρας και των harp χορδών είναι ότι οι τελευταίες παίζονται μόνο με το δεξί χέρι γιατί δεν περιέχουν διαβαθμίσεις και βρίσκονται στον αέρα(γι αυτό είπαμε πιο πάνω παίζεις μόνο ανοιχτές τις νότες τους). Μια καλή και συνήθης χρήση λοιπόν, είναι το παίξιμο μιας εκ των harp και ανάλογα με τη νότα να υπάρχει η ανάλογη σύνθεση. Δηλαδή, η νότα αυτή προσδιορίζει το μήκος κύματος που χρησιμοποιούμε τις κιθαριστικές νότες σαν μια απλή συγχορδία στα κιθαριστικά δεδομένα. Αν δεν καταλάβατε ακόμη λοιπόν, είναι σαν να παίζεις δύο όργανα ταυτόχρονα, που βγαίνουν από τον ίδιο άνθρωπο παίζοντας το ίδιο όργανο!

Η Harp Guitar είναι από τα σύνθετα όργανα που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα, στηριζόμενο σε ήδη υπάρχοντα και καταξιωμένα όργανα. Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται η εδραίωση των προηγουμένων(π.χ. στην harp guitar η άρπα και η κιθάρα) αλλά και η προσπάθεια αναζήτησης της μουσικής σε νέα μονοπάτια. Όταν ανακαλύπτεις ένα τέτοιο όργανο, βρήκες τον δρόμο και τον δείχνεις, όμως αυτός που θα τον διαβεί είναι αυτός που θα το χρησιμοποιήσει.

Ασυνήθιστα Μουσικά Όργανα-Glass Harmonica

Συνεχίζοντας την αναζήτηση μας προς ασυνήθιστα μουσικά όργανα, θα συναντήσουμε ένα όργανο με ενδιαφέρουσα ιστορία και λειτουργία, τη Glass Harmonica.

Μουσικό όργανο: Glass Harmonica, Bowl Organ
Κλάση: fingerstyle κρυσταλλόφωνο
Ανακαλύφθηκε: 1761
Χώρα: Αγγλία

H Glass Harmonica εφευρέθηκε το 1761 από τον Βενιαμίν Φραγκλίνο, ένα από τα μεγαλύτερα μυαλά του 18ου αιώνα και ένας από τους εθνοπατέρες των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Glass Harmonica είναι ένα άκρως ενδιαφέρον όργανο, που χρησιμοποιεί τη φυσική υπόσταση του γυαλιού και του νερού, ώστε να παράγει ήχο. Πήρε το όνομα της Από το Γυαλί και την Ελληνικής προέλευσης λέξη της Αρμονίας. Είναι ένα σταθερό μουσικό όργανο (δε χρειάζεται να το μετακινήσεις συγκεκριμένα) που αποτελείται από τη ξύλινη βάση του, ένα πετάλι, μια σειρά από γυάλινα μπολ, τα όποια έχουν τοποθετηθεί στη σειρά.

Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος εφηύρε τη Glass Harmonica όταν είδε τον Edmund Delaval να παίζει μουσική βρέχοντας τα δάχτυλα του και τρίβοντας ποτήρια κρασιού, στο Cambridge της Αγγλίας. Δούλεψε σκληρά για να το πραγματοποιήσει μαζί με τον Charles James, παρασκευαστή γυάλινων μπολ, στο Λονδίνο.

Πως παίζεται

Η Glass Harmonica χρησιμοποιεί τη μέθοδο της τριβής βρεγμένου δάχτυλου με γυαλί, το οποίο παράγει ήχο. Στην αρχική έκδοση του Φραγκλίνου, αποτελείται από 37 μπολ που έχουν στοιχηθεί οριζόντια ενωμένα με ένα σίδερο που τα διαπερνά. Το σίδερο, στροβιλίζει με τη βοήθεια του πεταλιού το οποίο βρίσκεται κάτω από το όργανο και χειρίζεται με το πόδι. Έτσι κινούνται και τα 37 γυάλινα μπολ, ενώ ο μουσικός έχοντας βρεγμένα τα δάχτυλα του, ακουμπάει απαλά τις άκρες τους, παράγοντας ήχο. Το μυστικό όμως κρύβεται σε αυτό το σημείο. Κάθε μπολ έχει δημιουργηθεί έτσι, ώστε να παράγει διαφορετική νότα! Ανάλογα με το μέγεθος και το πάχος τους, παράγουν μοναδική νότα. Πάνω σε κάθε μπολ, είχαν τοποθετηθεί ειδικές ζάντες με διαφορετικό χρώμα, ώστε να ξεχωρίζουν οι νότες που παίζονταν. Έτσι το μωβ αντιστοιχούσε για τη νότα Σι, το κόκκινο για Ντο, πορτοκαλί για Ρε, κίτρινο για Μι, πράσινο για Φα, μπλε για Σολ, αλλά και άσπρο για κάποιες νότες που είναι ενδιάμεσες τους και δε βρίσκονται στη κλίμακα. Πολλοί μεγάλοι μουσικοί και συνθέτες χρησιμοποίησαν τη Glass Harmonica στις συνθέσεις τους. Μερικοί από αυτούς είναι ο Wolfgang Amadeus Mozart, ο George Frideric Handel, ο Ludwig van Beethoven και ο Richard Strauss, μαζί με παραπάνω από 100 ακόμη συνθέτες.

Πολλοί χρησιμοποίησαν το όργανο, αποδεικνύοντας την εξάπλωση του σε όλο τον κόσμο. Πολλοί αριστοκράτες της εποχής αλλά και μεταγενέστεροι, προτίμησαν να κάνουν μαθήματα μουσικής με αυτό παρά τα καθιερωμένα όργανα του πιάνου, του βιολιού ή της κιθάρας, όπως για παράδειγμα η ίδια η Μαρία Αντουανέτα που πήρε μαθήματα από τη πρώτη μουσικό που έπαιξε ποτέ Glass Harmonica, Marianna Davies. Έργα όπως η μουσική του μπαλέτου Othello, ή του καινούργιου έργου όπερας Written on Skin (πρεμιέρα 2012), δείχνουν την εξάπλωση του οργάνου και σε άλλες τέχνες.

Όπως είδαμε οι χρήσεις της Glass Harmonica έχει πολλές λειτουργίες, ενώ ακούγοντας το μοναδικό ήχο που παράγει σίγουρα μπορούμε να σκεφτούμε ακόμη περισσότερες. Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος έκανε αυτό που αρμόζει σε κάθε εφευρέτη, να απλοποιεί μια συγκεκριμένη λειτουργία κατά την εκτέλεση της. Σίγουρα το στήσιμο ενός πάγκου με 37 ποτήρια κρασιού και το τρίψιμο τους γύρω γύρω από το στόμιο, παράγει το ίδιο αποτέλεσμα, όμως είναι αρκετά πιο κουραστικό. Με αυτόν τον τρόπο όμως, ο Φραγκλίνος απλοποίησε τη παραγωγή μουσικής χωρίς να “πειράξει” το φυσικό τρόπο παραγωγής της.

Μια εκπληκτική εφεύρεση με πολλές χρήσεις, έγινε ένα ακόμη μοναδικό όργανο. ;Όπως δήλωσε και ο ίδιος ο Βενιαμίν Φραγκλίνος:

"Από όλες μου τις εφευρέσεις, η glass harmonica μου έδωσε τη μεγαλύτερη προσωπική ικανοποίηση"

Οι καλύτερες ηλεκτρικές κιθάρες στον κόσμο-Fender Stratocaster

Είναι οι καλύτερες κιθάρες στον κόσμο, πουλώντας αμέτρητα κομμάτια. Όταν κάποιος θέλει να αγοράσει, σίγουρα τις έχει σαν επιλογή. Ποιες είναι;

Πρόσφατα, ασχοληθήκαμε με την εισαγωγή ηλεκτρονικών στοιχείων στα μουσικά όργανα, κάτι το οποίο εξέλιξε τη μουσική που γνωρίζαμε μέχρι τότε. Οι κιθάρες, είναι από τα πιο γνωστά όργανα σε ηλεκτρική έκδοση, κάτι το οποίο προέκυψε από την διάδοση σπουδαίων μουσικών ειδών με πολλά παρακλάδια τους, στο ακροατήριο. Μουσικές όπως η Blues, η Rock ή η Metal ανέδειξαν τα-μέσα από ηλεκτρονική επεξεργασία-όργανα και αγαπήθηκαν από πολύ μεγάλο πλήθος ανθρώπων. Η ηλεκτρική κιθάρα, μαζί με τα πλήκτρα, τα drums και το μπάσο έγιναν πολύ δημοφιλή και αγαπήθηκαν από τα παιδιά, σε σημείο που θέλουν να ασχοληθούν με αυτά. Στον τομέα της κιθάρας, υπάρχουν πολλές εταιρίες που παράγουν πολύ πετυχημένα και σταθερά σε αξία όργανα, τα οποία ξεχωρίζουν από τα υπόλοιπα. Αυτά τα όργανα έχουν βγει σε πολλά μοντέλα, όπως tribute κιθάρες παλαιότερων δεκαετιών ή κιθάρες σχεδιασμένες για έναν μουσικό(π.χ. Eric Clapton). Εδώ θα ασχοληθούμε με το γενικότερο είδος κιθαρών και όχι με ειδικά μοντέλα, που κατέκτησαν την αγορά.

Fender Stratocaster

Δεν μπορούμε να συζητάμε για κιθάρες και να μην αναφερθούμε στη καλύτερη-κατ' εμέ-σειρά μοντέλων της Fender Stratocaster! Μια κιθάρα "θρύλος" στη rock και "progressive" σκηνή, η οποία σχεδιάστηκε και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1954. Ανήκει στην εταιρία Fender, η οποία βρίσκεται στην κορυφή των μουσικών οργάνων με ποιοτικά και σταθερής αξίας όργανα σε πολλούς τομείς. To "τρίπτυχο" της επιτυχίας Leo Fender, George Fullerton και Freddie Tavares, δημιούργησαν το μοναδικό αυτό μοντέλο και κατέκτησαν την κορυφή στη μουσική βιομηχανία κατασκευής μουσικών οργάνων. Το σώμα της είναι συμπαγές(δηλαδή πρώτα φτιάχνεται το όργανο και έπειτα μπαίνει το ηλεκτρικό σύστημα). Τα δύο μέρη του οργάνου(σώμα και λαιμός) ενώνονται κυρίως με τη μέθοδο Bolt On(με βίδες στη μέση του οργάνου), υπάρχουν όμως και μερικές που ενώνονται με τη μέθοδο set in neck, που σημαίνει ότι εφαρμόζουν στη μέση. Υπάρχει πληθώρα χρωμάτων για τη συγκεκριμένη κιθάρα, αφού υπάρχουν τα κλασσικά άσπρο, μαύρο και το χαρακτηριστικό μπεζ, αλλά και πάρα πολλά άλλα. Πολλοί καταξιωμένοι μουσικοί χρησιμοποίησαν Stratocaster μοντέλα ανά τον κόσμο. Κιθαρίστες όπως ο Jeff Beck, David Gilmour, Ritchie Blackmore, Eric Clapton, Buddy Guy, Jimi Hendrix, Mark Knoplfler, Rory Gallagher, Richie Sambora, Stevie Ray Vaughan ή Eddie Van Halen έχουν signature δικές τους κιθάρες, οι οποίες υπάρχουν στην αγορά, όμως πληρώνεις και το όνομα. Πολύ γνωστό μοντέλο της Stratocaster είναι η Squier, μια εταιρία που έχει τη Fender θυγατρική και έχει μαζική παραγωγή στην Κίνα και στην Ινδονησία.

Κάθε μουσικός ή ασχολούμενος με μουσική γνωρίζει τη Fender Stratocaster. Είναι μια πολύ χρήσιμη κιθάρα καθώς τα skills της σου επιτρέπουν να παίζεις πολλά μουσικά είδη και τεχνικές όπως rock, blues, funk, jazz, groove, soul αλλά και metal. Κορυφαίοι κιθαρίστες λάτρεψαν και χρησιμοποίησαν αποκλειστικά τη Stratocaster. Αν όλα αυτά δε σας πείθουν, αξίζει να δείτε κάποια επιλεγμένα μουσικά βίντεο, όπου οι μουσικοί δημιουργούν και εκτελούν με Stratocaster μοντέλα και είμαι σίγουρος ότι θα αλλάξετε γνώμη. Είναι ένα όργανο υπερπολύτιμο και το όνειρο κάθε κιθαρίστα και μαθητευόμενου(φυσικά κι εγώ είμαι μέσα)!

 Το αφιέρωμα δεν τελειώνει εδώ, έχουμε ακόμη πολλά να πούμε για τις καλύτερες κιθάρες στον κόσμο! Έπεται η συνέχεια!

Ασυνήθιστα Mουσικά Όργανα-Lap Steel Κιθάρα

Συνεχίζουμε τη στήλη με τα ασυνήθιστα μουσικά όργανα, με το δεύτερο όργανο να είναι η Lap Steel κιθάρα. 

Μουσικό όργανο: Lap Steel Guitar

Κλάση: Έγχορδο
Ανακαλύφθηκε: τέλη 19ου αιώνα
Χώρα: Χαβάη

Η lap steel κιθάρα είναι ένα έγχορδο όργανο που ανακαλύφθηκε ανάμεσα στα τέλη του 19ου με αρχές 20ου αιώνα στη Χαβάη. Εκτός από όργανο, το lap steel ή slide μπροστά από τη λέξη κιθάρα, προσδιορίζει και τρόπο παιξίματος της κιθάρας, καθώς μπορείς να παίξεις με τον ίδιο τρόπο που παίζεις το αυθεντικό όργανο πάνω στην απλή κιθάρα.

Κιθάρα που παίζεται με slide τρόπο

Η δομή του οργάνου ποικίλει, καθώς υπάρχουν πολλές και διάφορες μορφές του. Εμφανισιακά είναι σαν το "λαιμό" (εκεί που πατάς τις νότες για να ακουστεί η μελωδία) της κιθάρας ξαπλωμένο με τις χορδές να είναι στο πάνω μέρος, χωρίς ηχείο. Ο αριθμός των χορδών είναι συνήθως 6 (όπως της κιθάρας) ή 8 ή 14, ανάλογα με το πόσους λαιμούς διαθέτει το όργανο, πράγμα το οποίο αλλάζει και το είδος της ποικιλίας του οργάνου (console steel, pedal steel κλπ). Ακόμη, ο ήχος του οργάνου θα ακούγεται απευθείας από τις νότες, όμως κυρίως το όργανο παίρνει ηλεκτρική ενίσχυση.

Slide Guitar

Από που είναι όμως η προέλευση του; Αν και είναι άγνωστο, στην ιστορία έχουμε δει πολλά όργανα τα οποία μοιάζουν με το όργανο αυτό. Ένα από αυτά, είναι το γνωστό σε όλους μας, από την Μικρά Ασία, κανονάκι, το οποίο έχει προέλευση αρχαίας Ελλάδας (επιγόνειον)! Είναι ένα όργανο έγχορδο, που άμα προσέξετε είναι παρόμοιο με το lap steel. Ακόμη, στην αρχαία Κίνα, περίπου 5.000 χρόνια πριν, υπήρχε ένα όργανο που ονομάζεται Guqin, όπου το χρησιμοποίησαν και οι Ιάπωνες και οι Κορεάτες, το υπάρχει ακόμη και σήμερα, το οποίο ο κόσμος το ξέρει ως Chinese slide guitar! Αναλογίζεστε λοιπόν την ιστορία του οργάνου αυτού στα βάθη των αιώνων!

 Μικρασιάτικο Κανονάκι

Κινέζικο Guqin

Πλέον τη lap steel κιθάρα, την συναντούμε κυρίως στην Αμερική, σε περιοχές της Χαβάης, του αμερικάνικου Νότου των Ηνωμένων Πολιτειών αλλά και γενικότερα σε όποιες περιοχές υπάρχει παράδοση country μουσικής.

Πώς παίζεται

Όπως θα παρατηρήσετε και στα βίντεο, το παίξιμο οποιουδήποτε είδους steel κιθάρας, γίνεται με παρόμοιο τρόπο. Ο μουσικός τοποθετεί οριζόντια στα πόδια του το όργανο με τρόπο που από δεξιά θα έχει τους μαγνήτες ενίσχυσης και από αριστερά τα πατήματα για τις νότες ("τάστα"). Στο δεξί χέρι, θα παρατηρήσουμε ότι αν ο μουσικός δεν διαθέτει μεγάλα νύχια, φοράει δύο βοηθητικές πένες, οι οποίες τοποθετούνται στα δάχτυλα του. Εκεί είναι που "τσιμπάει" τις νότες, ώστε να ακουστεί ο ήχος ανάλογα με το πάτημα στο αριστερό. Στο αριστερό χέρι, ο μουσικός έχει έναν κύλινδρο ο οποίος είναι περίπου μεγέθους της παλάμης και διαμέτρου μικρότερης ενός καπακιού από μπουκάλι, το οποίο συνήθως είναι μεταλλικό. Με αυτό, κρατώντας στο στη χούφτα του με συγκεκριμένο τρόπο, γλιστράει πάνω στις νότες και τα τάστα, ανάλογα με το τι θέλει να παίξει δίνοντας εντολή από το δεξί. Έτσι ακούγονται σαν νότες κιθάρας, με έναν χαρακτηριστικό ήχο μετάβασης από την μια στην άλλη. Είναι ένας ήχος ξεχωριστός και ταυτόχρονα διασκεδαστικός.

Όσοι νομίζουν ότι αυτό το όργανο τους είναι άγνωστο, δεν μένει παρά να το ακούσουν και τότε θα καταλάβουν ότι πράγματι το ακούνε συχνά, σε ταινίες, ηχητικά κλιπ αλλά και πολλά άλλα πράγματα, μόνο που δεν ήξεραν τι όργανο κάνει αυτόν τον ήχο και προφανώς νομίζουν ότι είναι ειδικό εφέ υπολογιστή!

Η ιστορία των ηλεκτρικών οργάνων

Το άρθρο αυτό θα ασχοληθεί με το πείραμα της εισαγωγής ηλεκτρονικών στοιχείων στα μουσικά όργανα.

Σχεδόν από πάντα, η ανθρωπότητα είχε εφεύρει τρόπους να "ακολουθεί" τη μουσική και τον ρυθμό, έννοιες που παρατήρησε και υιοθέτησε από την ίδια τη φύση. Η προσπάθεια αυτή είναι τόσο παλιά, ώστε δεν μπορούμε να πούμε με ακρίβεια πότε άρχισε. Από το χτύπημα πετρών,  τα αυτοσχέδια τύμπανα από δέρματα ζώων και  τους αρχαίους χορούς των φυλών, προήλθε μια ανάπτυξη στο χώρο, μέσα από τις πιο εξελιγμένες κοινωνίες. Σε περιοχές όπως της Μεσοποταμίας(Σουμέριοι, Ασσύριοι, Βαβυλώνιοι, Ακκάδες)  της Ελλάδας ή της Αιγύπτου, πραγματοποιήθηκαν τεράστια άλματα στην μουσική αναζήτηση αλλά και στην τεχνολογία των μουσικών οργάνων. Στη Μεσοποταμία, υπάρχουν καταγραφές της ιστορίας ότι το αρχαίο όργανο Oud(σ.σ. ελληνικά "ούτι", αγγλικά "lute") υπήρξε από το 5000 π.Χ. ενώ, σύμφωνά με τον Πέρση φιλόσοφο και επιστήμονα Al Farabi, εφευρέθηκε από το Λάμεχ, εγγονό του Αδάμ. Η σημασία που δόθηκε στην μουσική από τους Έλληνες φαίνεται από τους αρχαιότατους ύμνους και επικλήσεις στους Θεούς, τους τραγουδιστούς  Μύθους και τις πολλές Θεότητες που είχαν για τη μουσική. Ο Ορφέας και η λύρα του, ο Αμφίονας που με το παίξιμό του γοήτευε τις πέτρες να χτιστούν μόνες τους στη Θήβα, ο Αρίωνας που με την κιθάρα του κράταγε συντροφιά στα δελφίνια, και ο Θεός της μουσικής Απόλλωνα(αλλού Φοίβος) ο επονομαζόμενος κιθαρωδός, είναι λίγα από τα παραδείγματα που επιβεβαιώνουν την αγάπη της ελληνικής κουλτούρας για τη μουσική. Όργανα όπως η λύρα, η κιθάρα, η φόρμιξ ή η άρπα(έγχορδα), αυλός, σύριγγες(πνευστά) και τύμπανα, κύμβαλα(κρουστά) χρονολογούνται από πολύ παλιά, καθώς πολλά από αυτά(σύμφωνα με το μύθο) τα είχαν δημιουργήσει οι Θεοί. Στην Αίγυπτο, η Θεά Άθωρ(οι Έλληνες την ταύτιζαν με την Αφροδίτη) επινόησε τη μουσική ενώ ο Όσιρις τη χρησιμοποίησε για να εκπολιτίσει τον κόσμο. Μέσα από αυτούς τους αρχαίους πολιτισμούς, η εξανθρωπισμένη μουσική άνθισε, εξελίχθηκε και εξαπλώθηκε. 

         

Η τεχνολογία των οργάνων τελειοποιήθηκε σε πολλoύς και διάφορους τομείς(τεχνικά υλικά αλλά και θεωρητικά), ενώ επίσης έγιναν μείξεις πολιτισμών και τεχνών, εκτινάσσοντας την ανθρώπινη γνώση πάνω στη μουσική. 

Η βάση

Πολλούς  αιώνες αργότερα, τα όργανα αναβαθμίστηκαν, περνώντας από στάδια ραγδαίας εξέλιξης του πολιτισμού και των τεχνών όπως η Αναγέννηση. Έφτασαν λοιπόν σε ένα "ταβάνι" από όπου μόνο μια μεγάλη ανακάλυψη θα άλλαζε τα δεδομένα εξέλιξης τους. Αυτή ήρθε τον 1600 μ.Χ,  με την κολοσσιαία ανακάλυψη του ηλεκτρισμού από τον William Gilbert. Αφού τελειοποιήθηκε η μελέτη του, δημιουργήθηκαν ηλεκτρικές συσκευές και αντικείμενα. Ανάμεσα στα αντικείμενα αυτά, ενάμιση αιώνα αργότερα βέβαια, εφευρέθηκαν και τα ηλεκτρικά όργανα. Το 1753, έγινε η αρχή, όταν ο Τσέχος Θεολόγος Vaclav Prokop Divis εφηύρε τον Denis d'or ή αλλιώς χρυσό Διόνυσο, το πρώτο ηλεκτρονικό όργανο στον κόσμο! Είχε ξύλινο κορμό και έμοιαζε με πρόγονο του εκκλησιαστικού οργάνου. Το δεύτερο που ακολούθησε λεγόταν Clavecin electrique το οποίο εφευρέθηκε από τον Jean-Baptiste Thillaie Delaborde, Γάλλο ιερέα. Ήταν ένα δημιούργημα που έπαιζε μόνο του καμπάνες προγραμματισμένο. Ακολούθησαν το Telharmonium(1897), το Theremin(1919) όργανα με δικές τους ιστορίες τα οποία προχώρησαν κι άλλο την εξέλιξη ηλεκτρονικών με οργάνων. Έτσι δημιουργήθηκαν τα πρώτα ηλεκτρονικά πιάνα και keyboards. 

Η κορυφή της ανάπτυξης

Η δεκαετία του 1920, ονομάστηκε ως η κορυφή της Μηχανικής Εποχής και η αυγή της Ηλεκτρικής Εποχής. Το 1922 ξεκίνησαν στο Παρίσι τα πρώτα πειράματα ηχογράφησης και επεξεργασίας φωνητικών από τον Darius Milhaud, τα οποία αποτέλεσαν την αρχή της-τώρα αρκετά εξελιγμένης-φωνητικής επεξεργασίας. Εκείνη τη δεκαετία, έγιναν τα πρώτα ηλεκτρονικά αρμόνια, με πρώτο το Ondes Martenot, ένα όργανο μικρό, το οποίο έπαιζε ήχους που είναι επηρεασμένοι από Ινδική μουσική. Ανάλογο όργανο ήταν και το Trautonium, το οποίο και αυτό εφευρέθηκε εκείνη την εποχή. Τέλος, το 1929, ο Laurens Hammond δημιούργησε εταιρία παραγωγής μουσικών οργάνων με ηλεκτρονικά στοιχεία. Κάπως έτσι δημιούργησε το Hammond organ(γνωστό και ως Novachord), ένα όργανο που μοιάζει πάρα πολύ με πιάνο και θεωρείται το πρώτο synthesizer στον κόσμο.

Αναλογική σύνθεση

30 χρόνια μετά, η αναλογική σύνθεση έκανε την εμφάνιση της. Η RCA(Radio Corporation of America) πραγματοποίησε πειράματα δημιουργώντας συσκευές που συνέθεταν ήχο και μουσική. Το ιστορικό πρώτο synthesizer ονομάστηκε Mark II, το οποίο βρίσκεται σήμερα στo Columbia-Princeton Electronic Music Center στην Νέα Υόρκη. Δημιουργήθηκε από τον Herbert Belar και τον Harry Olson. Βέβαια τα μηχανήματα και synthesizers της εποχής ήταν τεράστια και γι αυτό τοποθετούνταν σε studios. Από το 1970 και μετά, τα synthesizers και τα μηχανήματα παραγωγής μουσικής μίκρυναν σε μέγεθος, απόρροια της εξέλιξης της τεχνολογίας. Γνωστά όργανα της εποχής ήταν το Minimoog, το Polyphony με πολλά και διάφορα μοντέλα να γίνονται ευρέως γνωστά, όπως της Yamaha τα synthesizers CS-50 και CS-60. 

Ψηφιακή σύνθεση

Τα πρώτα ψηφιακά synthesizers δημιουργήθηκαν τη δεκαετία του 1980. Ακαδημαϊκά πειράματα στη σύνθεση ήχου πάνω σε υπολογιστές, έφεραν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ψηφιακών μοντέλων οργάνων και μηχανημάτων. Μια εταιρία που συνέδεσε το όνομα της με τη ψηφιακή εποχή μουσικής είναι η Yamaha. Το DX-7 ήταν ένα synthesizer το οποίο έκανε την αρχή στην παγκόσμια αγορά. Χρησιμοποιήθηκε αρχικά για διαμορφωμένη-μέσα σε ελεγχόμενο περιβάλλον-σύνθεση. Το συγκεκριμένο άνοιγμα αγοράς από την εταιρία, τους απέφερε εκατομμύρια κέρδη, καθώς πουλήθηκαν πολλά προϊόντα της γιατί από αυτό έγινε γνωστή. Μέσα στην 20ετία που ακολούθησε, πραγματοποιήθηκαν μεγάλα άλματα στη μουσική επεξεργασία. Η μέθοδος sampling, η μουσική επεξεργασμένη από pc(computer music) και τα MIDI ήταν τα βασικότερα που επιτεύχθηκαν. 

Κυρίως, είδαμε την εξέλιξη της μουσικής μέσω του βασικού οργάνου του πιάνου και των synthesizers, γιατί ήταν η βάση πάνω στην οποία εξελίχθηκε η ηλεκτρονική μουσική. Παράλληλα με τα synthesizers, σχεδόν όλα τα μουσικά όργανα υπέστησαν ηλεκτρονική εξέλιξη, πολλά από αυτά δε να έχουν ξεχωριστή και μοναδική ανάπτυξη, όπως η κιθάρα, το μπάσο, και τα κρουστά. Παράλληλα με τα ήδη υπάρχοντα όργανα, δημιουργήθηκαν καινούργια, αποκλειστικά από την ηλεκτρονική άνθιση. Επιπλέον, πολλά εφέ και συσκευές βελτίωσαν τον ήχο και μείωσαν τα ελαττώματα του μουσικού αποτελέσματος(προγράμματα ελέγχου φάσματος ήχου, εξάλειψης θορύβου και πετάλια). Πλέον, σχεδόν κάθε όργανο έχει το αντίστοιχο ηλεκτρονικό του και αν δεν υπάρχει, θα έχει εφευρεθεί κάπως η σύνδεση του με ηλεκτρονική κονσόλα, ώστε να το εκπέμπει σε οποιαδήποτε ένταση γίνεται, βελτιώνοντας την απόδοση του. 

Έτσι λοιπόν, το ηλεκτρονικό στοιχείο συνέβαλε στην εξέλιξη της μουσικής, είχε συμμετοχή στην πολυπλοκότητα της σύνθεσης ενός κομματιού και σε πολλές περιπτώσεις δημιούργησε άνεση και σιγουριά στους καλλιτέχνες, κάνοντας πιο εύκολη τη δουλειά τους. Αυτό όμως είναι η μια αλήθεια. Γιατί ο ηλεκτρισμός είναι μεν ένα μέσο διευκόλυνσης και τελειοποίησης του αποτελέσματος, αλλά δεν βοηθάει απαραίτητα την μουσική δημιουργία. Η χρησιμοποίηση αυτού του προτερήματος, εξαρτάται από τη νοοτροπία και τον χαρακτήρα κάθε καλλιτέχνη. Από τη μια υπάρχουν καλλιτέχνες, οι οποίοι έχοντας πλήρη ελευθερία κινήσεων λόγω της ηλεκτρονικής βοήθειας, εξελίσσονται ακόμη περισσότερο και προσθέτουν περισσότερα στοιχεία στη μουσική τους. Από την άλλη, επειδή ο άνθρωπος εκ φύσεως έχει μάθει να διευκολύνεται, έτσι κι εδώ οι μουσικοί, "αφήνονται" στην ευκολία των μηχανημάτων και δεν εξελίσσονται δημιουργικά. Συμπεραίνουμε λοιπόν, ότι η εισαγωγή του ηλεκτρονικού στοιχείου ήταν μια σπουδαία προσθήκη που εξέλιξε το μουσικό αποτέλεσμα, όμως ο καλλιτέχνης δεν θα πρέπει να επαναπαύεται στην ελευθερία που του παρέχεται και να ψάχνει πάντα τρόπους να εμπλουτίσει τη μουσική του δημιουργία.