Top 10 TV Series Soundtracks

Τα καλύτερα soundtracks σειρών σε top 10!

 Όπως έχουμε ξαναπεί, μια ταινία, μια σειρά ή ένα show γενικότερα, έχοντας γνώμονα την πλήρη αναγνώριση, θα πρέπει να δημιουργήσει ένα ισχυρό concept μέσα από το οποίο θα αναδειχθεί η ιστορία και το main πρόγραμμα του. Σκεπτόμενοι αυτά λοιπόν σε συνδυασμό με την ραγδαία εξάπλωση της μουσικής σε όλες τις τάξεις της κοινωνίας, οι δημιουργοί τέτοιων show είχαν πάντα στο μυαλό τους τη δημιουργία ενός ισχυρού soundtrack, το οποίο θα αντιπροσωπεύει και θα αναδεικνύει το οπτικό αποτέλεσμα. Έτσι φτάσαμε στο σήμερα, όπου δεν μπορεί μια σειρά να πετύχει αν δεν έχει καλό και το κυριότερο, αντιπροσωπευτικό soundtrack. Όλοι μας λοιπόν, λίγο πολύ έχουμε προσέξει soundtrack σειρών και μπορούμε να ξεχωρίσουμε αγαπημένα. Όμως, από αυτή τη θέση, δεν θα μπορούσα να βάλω μόνο τα αγαπημένα μου αλλά να ξεχωρίσω και κάποια "standar", τα οποία ανέδειξαν το show σε πολύ μεγάλο βαθμό!

* έπειτα από την ανάλυση του κάθε soundtrack ακολουθεί προσωπικός βαθμός αξιολόγησης της αντιπροσωπευτικότητας του με βάση τη θεματολογία της σειράς. Ο βαθμός αξιολόγησης δεν έχει σχέση με τη θέση της σειράς στο top 10, καθώς υπάρχουν και άλλες παράμετροι, όπως η καθολική αναγνώριση.

 Ξεκινάμε λοιπόν…

10. The Walking Dead (2010)

To 2010, ξεκίνησε η σειρά The Walking Dead, η οποία δημιουργήθηκε από τον Frank Darabont. Η σειρά είναι βασισμένη στο comic με το ίδιο όνομα. Την ιστορία λίγο πολύ την ξέρουμε. Ο πρωταγωνιστής είναι αστυνομικός ο οποίος ξυπνάει τραυματισμένος στο νοσοκομείο και ενώ όλα δείχνουν ότι έχει κοιμηθεί πολύ καιρό, συνειδητοποιεί ότι ο κόσμος δεν είναι όπως τον ξέρει, καθώς συμβαίνει ένα zombie apocalypse! Τα soundtracks επιλέχθηκαν με πολύ προσοχή καθώς έπρεπε να τονιστεί σίγουρα ο τρόμος και η αγωνία μιας κατάστασης όπως το Walking Dead, ενώ επίσης και η μοναξιά και η απελπισία του πρωταγωνιστή να δει τι συμβαίνει. Θα ακούσουμε λοιπόν μελωδίες και μουσική που παραπέμπει σε αγωνία και τρόμο, αλλά και κομμάτια υποτονικά. Την επιμέλεια των κομματιών ανέλαβε η Universal Republic Records. Προσωπικά θα ξεχωρίσω το soundtrack Lead Me Home-Jamie N Commons, το οποίο ταυτόχρονα παραπέμπει στην επιθυμία του πρωταγωνιστή να φτάσει σπίτι του.

Γιατί μπήκε: Ενώ η σειρά είναι μόλις 3 χρόνια στην δημοσιότητα, έχει καταφέρει να τραβήξει κόσμο και σαν σειρά αλλά και σαν soundtrack. Είναι ένα soundtrack που θα το πετύχεις σίγουρα σε άρθρο με τα καλύτερα soundtracks!

Αξιολόγηση: 7/10

9. Cold Case (2003-2010)

To 2003 το κανάλι CBS θα παρουσιάσει μια καινούργια σειρά με τίτλο Cold Case. H σειρά ήταν αστυνομική και το σενάριο βασιζόταν σε παγωμένες αστυνομικές υποθέσεις οι οποίες έμεναν για πάντα στο ράφι και στα αστυνομικά αρχεία, μέχρι μια ειδική ομάδα που ασχολούταν με τέτοιες υποθέσεις, αποφάσιζε να ασχοληθεί μαζί τους και να τις επιλύσει! Το soundtrack της σειράς επιμελήθηκε η Lakeshore Records με τον Michael A. Levine να γράφει την εξαιρετική μουσική της. Ένα πολύ ωραίο κομμάτι με το βιολί να υπερτερεί ενώ η μουσική υπόκρουση να είναι αποτέλεσμα ψηφιακής επεξεργασίας. Παρ’ όλα αυτά το soundtrack δεν είναι τόσο αντιπροσωπευτικό για τη σειρά.

Γιατί μπήκε: Ανέκαθεν μια αστυνομική σειρά με αυτοτελή επεισόδια δεν είχε μεγάλη επιτυχία, ενώ η μουσική της ήταν ένα απλό ψηφιακό θέμα με λίγα και απλά πράγματα. Όχι σε αυτή τη σειρά!

Αξιολόγηση: 6/10

8. Detective Monk (2002-2009)

To 2002, ξεκίνησε η σειρά Detective Monk με σεναριογράφο τον Andy Breckman. Η σειρά ήταν αστυνομική με δραματικό αλλά και κωμικό περιεχόμενο. Αυτό που ξεχωρίζει τη σειρά και την κάνει ιδιαίτερη, είναι η ιδιόρρυθμη ζωή και οι συνήθειες του εκνευριστικά έξυπνου αλλά και εκνευριστικά "φοβητσιάρη" Monk. Βασισμένο στα πρότυπα του Sherlock Holmes , ο Monk βρίσκει τον ένοχο παρατηρώντας τις πιο μικρές λεπτομέρειες της υπόθεσης. Υπήρξαν 2 βασικά soundtracks όμως το It’s A Jungle Out There του Randy Newman έχει μείνει στις καρδιές μας. Οι στίχοι του κομματιού είναι ακριβώς η ζωή του Monk και οι υπέρμετρες φοβίες του!

Γιατί μπήκε: Πάντα προσθέτεις προσωπικές επιλογές σε τέτοιες λίστες. Παρ’ όλα αυτά η μουσική του είναι ιδιαίτερα προσεγμένη καθώς έχει χιουμοριστική διάθεση αλλά και αναδεικνύει τη προσωπικότητα του πρωταγωνιστή.

Αξιολόγηση: 7/10

7. Supernatural (2005)

To 2005 ξεκίνησε μια επική σειρά φαντασίας, μυθολογίας, δράματος και κωμωδίας ταυτόχρονα, με τίτλο Supernatural. O Eric Kripke και η διαβασμένη παρέα του, μας παρουσίασαν κάτι το εξαιρετικό, το οποίο συνεχίζει ακόμη και σήμερα. Το αχτύπητο δίδυμο των αδερφών Winchester καλούνται να σώσουν τον κόσμο πολλές φορές, απαλλάσσοντας όσο το δυνατόν περισσότερους υπερφυσικούς κινδύνους από την ανθρωπότητα, υπηρετώντας το καθήκον των κυνηγών… Ενώ η σειρά έχει τεράστια επιτυχία, δεν υπάρχει καθαρό soundtrack. Στη θέση των soundtracks έχουν μπει γνωστά και καταξιωμένα rock και hard rock κομμάτια μέσω των οποίων μεταδίδεται η ενέργεια και η δυναμική της σειράς. Ένα από τα κυριότερα θέματα είναι το Carry On My Wayward Son, ένα από τις επιτυχίες του πασίγνωστου συγκροτήματος Kansas, από τον δίσκο Leftoverture.

Γιατί μπήκε: Το κομμάτι που επιλέχθηκε έγινε πασίγνωστο και κατάφερε να αναδείξει μια σειρά χωρίς original soundtrack. Παρ’ όλα αυτά η μη ύπαρξη soundtrack και η χρησιμοποίηση ενός έτοιμου και καταξιωμένου κομματιού, του δίνει αυτή τη θέση.

Αξιολόγηση: 7/10

6. F.R.I.E.N.D.S (1994-2004)

Ποιος δεν ξέρει ίσως τη δημοφιλέστερη σειρά FRIENDS ή αλλιώς τα Φιλαράκια; Το 1994, ο David Crane δημιούργησε αυτή την πολύχρονη σειρά η οποία είχε μεγάλη απήχηση και ανέδειξε την αμερικάνικη κωμωδία. Όσο για το τραγούδι, ποιός δεν το ξέρει; Όλοι το ξέρουν το I'll Be There For You των The Rembrandts! Μόνο που η ανάδειξη της δουλειάς έγινε και από τις 2 πλευρές, το τραγούδι ανέδειξε τη σειρά αλλά και αναδείχθηκε από τη σειρά. Ένα εύθυμο και μοντέρνο κομμάτι, το οποίο θα μπορούσε να είναι άνετα το τραγούδι της παρέας, που θα θυμίζει τις ωραίες και αστείες στιγμές της.

Γιατί μπήκε: Προφανώς όλοι ξέρουμε τον λόγο.

Αξιολόγηση: 8/10

5. The X Files (1993-2002)

To 1993, ξεκίνησε να προβάλλεται η σειρά τρόμου με τίτλο X-Files, σειρά επιστημονικής φαντασίας, αποκτώντας παγκοσμίως ένα πολύ φανατικό κοινό. Η σειρά δημιουργήθηκε από τον Chris Carter. Μυστηριώδεις εξαφανίσεις και περίεργοι θανάτοι ήταν οι κύριες θεματολογίες της σειράς, οπότε η μουσική έπρεπε να είναι συγκεκριμένη. Θα έπρεπε να αναδεικνύει το μυστήριο, το άγνωστο και την αγωνία. Mission Accomplished!

Γιατί μπήκε: Δεν υπάρχει πιο αντιπροσωπευτικό κομμάτι σειράς! Όλοι θα θυμόμαστε αυτή τη μουσική υπόκρουση και θα θέλαμε να την ακούμε συχνότερα τώρα που το θυμηθήκαμε!

Αξιολόγηση: 10/10

4. The Pacific (2010)

H σειρά δημιουργήθηκε το 2010 και τελείωσε τον ίδιο χρόνο. Περιγράφει τις ιστορίες 3 στρατιωτών που πολέμησαν στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο με τους Ιάπωνες. Η μουσική είναι επικής μορφής και δόθηκε μεγάλη προσοχή, καθώς πάντα οι περιπτώσεις πολέμου και ιστορικών εξελίξεων, έχει επικό χαρακτήρα. Το ύφος της μουσικής δίνει ένα μελαγχολικό χαρακτήρα ως αναγκαία συνέπεια της δραματικής κατάστασης.

Γιατί μπήκε: Η μουσική του μπορεί να σταθεί ως μια πολύ φαντασμαγορική σύνθεση. Συγχαρητήρια στους δημιουργούς του!

Αξιολόγηση: 9/10

3. Sons of Anarchy (2008)

To 2008, έρχεται μια καινούργια σειρά να ταράξει τη μονοτονία των αμερικάνικων σειρών… Το Sons of Anarchy, μια σειρά που είναι γραμμένη πάνω στην ιστορία της ομώνυμης συμμορίας bikers που δημιουργήθηκαν για το εύκολο χρήμα μέσα από την παρανομία. Αλλαγές, ανατροπές και δράση βρίθουν στο σενάριο, με κάποιες δόσεις ισχυρού δράματος. Ο Kurt Sutter, δημιουργός της σειράς, έμενε για κάποιο διάστημα μαζί με bikers για να μπορέσει να αποδώσει κάτι ρεαλιστικό. Η μουσική είναι southern rock, με εμφανή αμερικάνικα στοιχεία.

Γιατί μπήκε: Καθ’ όλη τη διάρκεια της σειράς, γράφονται συνέχεια κομμάτια, ενώ γίνονται πολλές διασκευές, από νέους ταλαντούχους καλλιτέχνες. Η μουσική είναι άκρως αντιπροσωπευτική της southern rock ζωής.

Αξιολόγηση: 10/10

2. Pink Panther

Η σειρά καρτούν του Ροζ Πάνθηρα συνέχισε τη ξεκαρδιστική ιστορία και σε animation. Η μουσική; Η ίδια, με τον Henry Mancini να έχει μείνει στην ιστορία ως ένας από τους μεγαλύτερους μουσικούς δημιουργούς soundtrack μαζί με τον Ennio Morricone. Jazz blues κομμάτι με πνευστά να οργιάζουν και ο swing ρυθμός του τρίηχου να σε κυριεύει!

Γιατί μπήκε: Ξέρουμε απ’ έξω όλη τη μουσική του! Δεν θέλει πολλή ανάλυση…

Αξιολόγηση: 9/10 (εξαίρεση αντιπροσωπευτικού soundtrack, γιατί είναι τόσο γνωστό που πλέον ξέρουμε το κομμάτι και δεν θυμόμαστε τι γίνεται στην πλοκή) 

1. Breaking Bad (2008-2013)

Και φυσικά αφήνουμε το καλύτερο για το τέλος… Η σειρά επανάσταση, η σειρά επιτυχία που κατάφερε να μας τραβήξει και να μας απορροφήσει σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ο χημικός Walter White και ο Jesse Pinkman ξεκινάνε μια λαμπρή καριέρα στην παραγωγή ναρκωτικών. Από αυτό το σημείο και μετά όλα αλλάζουν. Η μουσική υπόκρουση, είναι πολύ αντιπροσωπευτική, καθώς δίνει το αμερικάνικο rock στοιχείο με κάποια στοιχεία ψηφιακής μουσικής. Στην ατμόσφαιρα του soundtrack επιπλέον, υπάρχει κάτι το μυστηριώδες το οποίο απευθύνεται στους μυστηριώδεις χαρακτήρες των πρωταγωνιστών.

Γιατί μπήκε: Αυτή η σειρά έκανε πάταγο! Σε όλους τους τομείς. Η μουσική του επίσης έχει ξεχωριστή αναγνώριση.

Αξιολόγηση: 9/10

Assassin's Creed IV Black Flag Review

Gameplay review και εντυπώσεις για το Assassin's Creed IV Black Flag.

Το νέο Assassin's Creed IV εδώ και 4 μήνες έχει εντυπωσιάσει πολλούς gamers, έμπειρους αλλά και πρωτάρηδες. Κυκλοφόρησε από την Ubisoft στις 29/10/2013 για PS3 και Xbox 360 και μέχρι τις 22/11/2013, κυκλοφόρησε για Wii U, PS4, Microsoft Windows και Xbox One.

Ονομασία: Assassin's Creed IV Black Flag

Εκδότης: Ubisoft

Ημέρα κυκλοφορίας: 29/10/2013

Κονσόλες: PS3/PS4, Xbox 360/Xbox One, Microsoft Windows, Wii U

Ιστορία

Η προηγούμενη τριλογία είχε να κάνει με τις περιπέτειες του Desmond Miles, ενός δραστήριου νέου, ο οποίος μέσα από κάποια τυχαία περιστατικά μαθαίνει ότι είναι απόγονος των Assassins, ενός δόγματος που υπερασπίζεται τους αδυνάτους και σκοπός της είναι να πολεμήσει τους Templars ώστε να μην εδραιώσουν την παγκόσμια κυριαρχία τους. Μέσα από διάφορα περιστατικά, μαθαίνει ότι υπάρχει συσκευή, η οποία, μέσω του DNA του μπορεί να συνδεθεί με τους προγόνους του και να μάθει λεπτομέρειες για τη δράση τους αλλά και για κάποιο αρχαίο μυστικό του πρώτου πολιτισμού που κατοικούσε στην αμερικάνικη ήπειρο. Στο III, όμως ο Desmond πεθαίνει. Παρόλα αυτά, η ιστορία παραλληλίζεται με το παρόν, καθώς, ένας εργαζόμενος της Abstergo Entertainment (εταιρία που συνδέει με μηχανήματα το παρόν με το παρελθόν και το εξετάζει), γυρίζει στο παρελθόν, να μάθει την ιστορία του Edward Kenway (για όσους έχουν παίξει το 3, ήταν πατέρας του Haythan Kenway και παππούς του Ratonhnhaketon, του πρωταγωνιστή), ενός φημισμένου πειρατή της Καραϊβικής, ο οποίος εμπλέκεται εντελώς συμπτωματικά στην αιώνια κόντρα των Assassins με τους Templars. Η ιστορία δηλαδή δεν πάει προς τα εμπρός όπως στα προηγούμενα Assassin's Creed, αλλά λίγο πιο πίσω από το III. Η ιστορία μας διαδραματίζεται κάπου στα τέλη του 17ου και αρχές 18ου αιώνα, όπου στον χώρο της αμερικάνικης ηπείρου βρίσκονται δυο μεγάλες δυνάμεις, η Βρετανία και η Ισπανία, δύο χώρες με πολύ δυνατό στόλο και επεκτατικές διαθέσεις. Εκμεταλλεύονται τα εδάφη βάζοντας τους ντόπιους αλλά και αιχμαλώτους από την Αφρική να δουλεύουν σαν σκλάβοι στα χωράφια, ενώ στα νερά της Καραϊβικής, δεσπόζουν οι ελεύθεροι και περήφανοι πειρατές. O Edward, από την ανάμειξη του με την ιστορία, θα μάθει για την αιώνια κόντρα, θα γνωρίσει την αρχαία σοφία των 2 στρατοπέδων και θα ψάξει για το αρχαίο μυστικό. Εν τω μεταξύ, ως φημισμένος πειρατής, θα συναντηθεί με θρύλους της εποχής όπως ο Edward "Blackbeard" Thatch[ (Πειρατής Μαυρογένης), Benjamin Hornigold, Anne Bonny, Calico Jack και Charles Vane.

Γραφικά

Το πρώτο που θα παρατηρήσεις με το που μπεις στο παιχνίδι είναι εξελιγμένα γραφικά next gen, τα οποία αποδίδουν όσο πιο ρεαλιστικά γίνεται το τοπίο. Ακόμη πιο αληθινά χρώματα, περισσότερη λεπτομέρεια απόδοσης των αντικειμένων και των χαρακτήρων, είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά του, ενώ αυξημένη λεπτομέρεια υπάρχει στη φύση (δέντρα, θάμνοι που κρύβεσαι, άχυρα, άμμος, φύλλα), στο ξύλο (πάσσαλοι, κατάρτια, πλοία) αλλά και στο γυάλισμα του ανθρώπινου δέρματος και των ανθρώπινων χαρακτηριστικών. Εντυπωσιακότερο όλων, είναι η απόδοση της θάλασσας και του νερού, όπου εκεί έχουν κάνει πράγματι καλλιτεχνική δουλειά! Τα χρώματα του νερού ποικίλουν (γαλάζιο, μπλε, πράσινο και αποχρώσεις), ανάλογα με το βάθος της θάλασσας, την ώρα της ημέρας και το είδος του νερού (γλυκό ή αλμυρό)! Τα χρώματα είναι αναλογικά με την πραγματικότητα. Για παράδειγμα κοντά στη στεριά, αν τα νερά είναι καθαρά, τότε είναι γαλάζιο, ενώ σε βαθύ σημείο, σκούρο μπλε. Μεγάλη βαρύτητα έχει δοθεί στις αλλαγές του καιρού στη θάλασσα, με πολλή λεπτομέρεια στα κύματα, στο "μπάσιμο" του νερού στο πλοίο και στον αφρό που προκαλείται από τον ταραχώδη καιρό. Ακόμη θα δούμε και ανεμοστρόβιλους!

Χαρακτήρες

Εκτός από τους βασικούς χαρακτήρες της ιστορίας, υπάρχει μεγάλη ποικιλία του πληθυσμού, με πολλούς διαφορετικούς κομπάρσους. Υπάρχουν δύο μεγάλοι στρατοί, οι Ισπανοί και οι Βρετανοί, οι Ισπανοί είναι με πορτοκαλί ανοιχτό χρώμα και οι Βρετανοί με κόκκινο. Ακόμη, υπάρχει μεγάλη ποικιλία χερσαίων, θαλάσσιων και πετούμενων οργανισμών. Μπορείς να συναντήσεις ιαγουάρο, κροκόδειλο, διάφορα είδη μαϊμούδων, σκαντζόχοιρο, πολλά είδη φάλαινας και καρχαρία, δελφίνια, γλάρους και φλαμίνγκο!

Gameplay

Έχουμε μεγάλη ποικιλία κινήσεων και μάχης, τα οποία είναι εξέλιξη των προηγούμενων παιχνιδιών. Πλέον υπάρχουν παραπάνω τρόποι να σκοτώσεις κάποιον stealth ή face to face, όπως π.χ. να χρησιμοποιείς υπνωτικά βέλη ή berserk darts (βελάκια που τρελαίνουν το θύμα και επιτίθεται στους δικούς του και στο τέλος λιποθυμούν). Εξέλιξη έχει γίνει και στα leap of faith, όπως και στις βουτιές στη θάλασσα, που σου δίνει την εντύπωση ότι βράχηκε η κάμερα που καταγράφει το γεγονός. Από εκεί και πέρα, όλο το σκηνικό, έχει βασιστεί στην ιδέα της εταιρίας και των σχεδιαστών που πειραματίστηκε στο III, να εντάξουν στο παιχνίδι τον χειρισμό πλοίου. Πάνω σε αυτό πάτησαν και εξέλιξαν το ταξίδι με πλοίο, το upgrade του πληρώματος, του πλοίου, του εξοπλισμού αλλά και του εαυτού σου. Ακόμη έχουμε εξέλιξη της ναυμαχίας, ενώ μπορείς να κάνεις ρεσάλτο και να καταλάβεις τα πλοία πριν βυθιστούν! Νέα εξελιγμένα κανόνια υπάρχουν για μακρινές αποστάσεις. Σε χερσαίο επίπεδο, έχουμε πολλά και διάφορα νέα μέρη που μπορείς να πας. Νησάκια, μεγάλα νησιά, σπηλιές, καταρράκτες, πόλεις και πολλά hiding spots, είναι λίγα από αυτά που περιέχονται στο παιχνίδι. Ακόμη υπάρχουν πολλά περισσότερα κρυμμένα αντικείμενα στο χάρτη, με τα side missions να κάνουν το παιχνίδι πραγματικά χαοτικό! Τέλος, έχουμε μια ακόμη πρωτοπορία, την κατάδυση με καμπάνα για να μαζέψεις θησαυρούς από ναυάγια!

Είναι ένα παιχνίδι με πάρα πολλά πράγματα να κάνεις. Πολλές φορές θα βρεις τον εαυτό σου να χάνεται σε side missions, σε τέτοιο βαθμό που θα ξεχνάς να προχωράς το παιχνίδι. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη νίκη της συγκεκριμένης σειράς παιχνιδιών. Από το μονότονο και σχετικά βαρετό πρώτο παιχνίδι της σειράς, όπου τα πράγματα που μπορούσες να κάνεις ήταν μετρημένα στο ένα χέρι, σε αυτό το παιχνίδι, ανακαλύπτεις κάθε φορά και περισσότερα! Λίγα πράγματα που μπορώ να σκεφτώ εκτός από το main mission είναι να ψάξεις για κρυμμένα σεντούκια, να αναβαθμίσεις το πλοίο για να κάνεις ρεσάλτο, να κυνηγήσεις ζώα, να πιάσεις καρχαρίες και φάλαινες, να κάνεις καταδύσεις ψάχνοντας για θησαυρούς, να ανακαλύψεις κρυμμένα σύμβολα λύνοντας κάποιους γρίφους με αρχαίες πέτρες και άλλα πολλά!

Το κυριότερο που έχεις να κάνεις πάντως, και ίσως πιο σημαντικό από όλα, είναι να αναβαθμίσεις το πλοίο σου, μπαίνοντας έτσι στον κόσμο της ναυσιπλοΐας. Με αυτό τον τρόπο θα βρεθείς ανοιχτά στις θάλασσες και θα κάνεις τα πάντα. Σε έναν χάρτη παιχνιδιού free roam που ο μόνος τρόπος για να κινηθείς είναι το πλοίο, ενώ παντού βρίσκονται εχθρικά πλοία, θα πρέπει να αντέξεις τις επιθέσεις. Και αυτό γιατί το πλοίο δεν είναι μικρό και δύσκολα μπορείς να κινηθείς αθόρυβα ανάμεσα σε πλοία και να αποφύγεις ναυμαχίες. Αν λοιπόν κάνεις upgrade τα υπόλοιπα θα είναι εύκολα. Τα νούμερα για τα upgrades συνέχεια δυσκολεύουν παρότι έχεις λεφτά (που είναι και το πιο εύκολο να βρεις).

Τον υπόλοιπο χρόνο που θα είσαι στην στεριά υπάρχουν πάρα πολλά missions για να περάσεις τον χρόνο σου. Υπάρχουν ειδικά assassination missions τον στόχο και τον εξαλείφεις. Ακόμη υπάρχουν missions όπου βοηθάς assassins να επιβιώσουν στο δύσκολο αυταρχικό καθεστώς για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης. Με το κυνήγι που γίνεται κυρίως στη στεριά, εκτός αν κυνηγάς φάλαινες και καρχαρίες, μαζεύεις skins και κόκαλα για ρούχα και εξέλιξη του πλοίου. Και αν βαριέσαι να περπατάς (αφού δεν έχει μεταφορικά μέσα), υπάρχουν πάρα πολλά synchronization points (σημεία προσομοίωσης) όπου κάνεις εύκολα και γρήγορα ταξίδια για να βρεις τα missions που ζητάς. Υπάρχουν ακόμη πολλά κρυμμένα αντικείμενα. Υπάρχουν κρυμμένα σεντούκια, περγαμηνές, μπουκάλια με μηνύματα αλλά και χάρτες θησαυρού! Πολύ διασκεδαστικά είναι και τα missions εξερεύνησης του τοπίου. Τέλος, μπορείς να μπεις σε ιδιοκτησίες μεγαλογαιοκτημόνων και να ληστέψεις τις πλούσιες αποθήκες τους.

Το πιο ενδιαφέρον πάντως με την ιστορία του παιχνιδιού είναι το πώς επιβιώνει χωρίς το βασικό του ήρωα (Desmond Miles) και μεταπηδάει σε έναν απλό εργαζόμενο που ταξιδεύει στο παρελθόν για να βρει τα μυστικά ενός προγόνου του. Κυρίως μένεις στο τότε και κατακτάς τις θάλασσες της Καραϊβικής. Αυτό που πάντως έχει καταφέρει η Ubisoft είναι να τελειοποιήσει μια αρχική ιδέα παιχνιδιού σε έναν, χωρίς υπερβολή, τεράστιο χώρο πληροφοριών!

Έπαιξα και παίζω ακόμη το Assassin's Creed IV σε Microsoft Windows (με κάρτα γραφικών Sapphire 7870 2GB μνήμη και επεξεργαστή AMD FX 8320 8 πυρήνων) και δεν μπορώ να ξέρω για τις εκδόσεις του παιχνιδιού σε άλλες κονσόλες, όμως είμαι σίγουρος ότι το gaming σε κονσόλα προσδίδει ξεχωριστή και μοναδική εμπειρία, αφού οι κονσόλες εγγυώνται τη συγκεκριμένη ειδίκευση. Σε θέμα PC πάντως, αν έχετε ίδια χαρακτηριστικά ή και καλύτερα από μένα (εντάξει οι 8 πυρήνες είναι υπερβολή), ρυθμίστε τα γραφικά μέσα από το παιχνίδι στο full και θα νιώσετε πολύ ωραία εμπειρία. Είναι απόλαυση να παρατηρείς το τοπίο και να βλέπεις την ζωντανή λεπτομέρεια της θάλασσας να είναι διάχυτη σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του παιχνιδιού. Περιστασιακά, θα δείτε τα λεγόμενα glitches (κολλήματα) στα γραφικά, όπως π.χ. να έχετε στο χέρι ένα όπλο αλλά να μη φαίνεται ή να περνάς μέσα από τοίχους, αλλά ξεπερνιούνται.

Τι συμπεραίνουμε; Το Assassin's Creed IV Black Flag είναι ένα παιχνίδι που έχει την φυσική εξέλιξη και την επιτυχημένη πορεία μιας σειράς. Βελτιώθηκε ότι ακριβώς χρειαζόταν από τα προηγούμενα (το λέω επιφυλακτικά γιατί δεν έχω παίξει τα patches) και έχει φτιάξει το απόλυτο παιχνίδι χειρισμού πλοίου και πειρατείας μέχρι σήμερα. Ο μεγάλος πληθυσμός διαφορετικών missions σε συνδυασμό με τα σπουδαία γραφικά θα σε κρατήσουν καθηλωμένο για πολύ καιρό. Δεν μπορώ να πω ακόμη αναμενόμενο χρόνο τερματισμού του παιχνιδιού λόγω της αχανής έκτασης του. Αυτός που ενδιαφέρεται μόνο για το main mission δεν θα αργήσει πολύ να το τελειώσει αν και δεν πρόκειται να μείνει μόνο σε αυτό (εμπειρικά το λέω!).

Όποιος λοιπόν θέλει να ζήσει τις ένδοξες μέρες των πειρατών, να πέσει στη μάχη και να υπερασπιστεί τους σκλάβους από τους κατακτητές, να σαλπάρει σε μια όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστική θάλασσα και, κυρίως όλα αυτά να μην τελειώνουν ποτέ, έχω έναν τίτλο να του προτείνω... Assassin's Creed IV Black Flag!

Ασυνήθιστα Μουσικά Όργανα-Εκκλησιαστικό όργανο

Συνεχίζοντας την αναζήτηση μας προς ασυνήθιστα μουσικά όργανα, θα συναντήσουμε ένα ευρέως γνωστό, πλην ασυνήθιστο όργανο, το εκκλησιαστικό όργανο ή pipe organ.

Μουσικό όργανο: Pipe Organ, Church Organ
Κλάση: Πληκτροφόρο πνευστό
Ανακαλύφθηκε: 7ος-8ος αιώνας
Χώρα: Βυζάντιο

Το εκκλησιαστικό όργανο είναι ένα, επιβλητικής μορφής, όργανο, το οποίο συναντάται κυρίως σε καθολικές εκκλησίες. Το είδος του λέγεται αερόφωνο πληκτροφόρο, επειδή συνδυάζει 2 βασικές τεχνικές ώστε να παράγει ήχο, πλήκτρα και αέρα.

Η μορφή του είναι εξαιρετικά πολύπλοκη. Βλέποντας το, αρχικά σου προκαλεί δέος, καθώς το ύψος του και ο όγκος του καταλαμβάνουν πολύ μεγάλο χώρο, να φανταστείτε ότι φτάνει στην οροφή μιας μεγάλης εκκλησίας, που όλοι ξέρουμε πόσο ψηλές είναι! Αρχικά, χαμηλά, θα παρατηρήσουμε πλήκτρα, ένα μέρος του οργάνου όπου μοιάζει με πιάνο. Εκεί όμως υπάρχουν παραπάνω σειρές και παραπάνω νότες από ένα κοινό πιάνο. Ανεβαίνοντας προς τα πάνω, θα δούμε να σχηματίζεται μια-κατά κύριο λόγο- ξύλινη βάση με πολλές διαβαθμίσεις και επίπεδα έως ότου, όλο αυτό να καταλήγει σε μεγάλου όγκου σωλήνες χρυσούς ή ασημένιους, οι οποίοι φτάνουν ως την οροφή του οικήματος! Είναι εξαιρετικά επιβλητικό και δείχνει πράγματι ότι αυτό το όργανο φτιάχτηκε με την ίδια λογική όπως και οι εκκλησίες, ώστε να "δείχνουν" και να "απεικονίζουν" το "μεγαλείο" του θεού και της πίστης.

Από που προέρχεται όμως αυτό το επιβλητικό όργανο; Αρχικά, ο τρόπος λειτουργίας του αλλά και η μορφή του έχουν ρίζες από το αρχαιοελληνικό πνευστό που ονομαζόταν ύδραυλις. Από την Ελλάδα, το συγκεκριμένο όργανο, το οποίο ήταν τεχνολογικό επίτευγμα, υιοθετήθηκε από τους Ρωμαίους, και όπως ήταν λογικό, με την εξέλιξη της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, έφτασε και στο Βυζάντιο. Τον 7ο με 8ο αιώνα μ.Χ. η ύδραυλις ονομάστηκε πλέον Όργανο και υπήρχαν κέντρα παραγωγής του στο Βυζάντιο και κυρίως στην Κωνσταντινούπολη. 2 αιώνες μετά, όταν και το όργανο αυτό είχε λάβει ευρωπαϊκή αναγνώριση, κατασκευάστηκε με έξοδα της εκκλησίας, το πρώτο αγγλικό εκκλησιαστικό όργανο του Winchester με ασυνήθιστα μεγάλο μέγεθος και με 26 φυσερά. Η χρήση του κυρίως είναι συνυφασμένη με ιερές τελετές και με την εκκλησία, όμως πολλά παραδείγματα στο παρελθόν μας δείχνουν, ότι το συγκεκριμένο όργανο χρησιμοποιήθηκε και για κοσμική χρήση σε σπίτια πλουσίων για να συνοδεύει τραγούδια σε γιορτές. Τον 14ο-15ο αιώνα, το εκκλησιαστικό όργανο συνεχίζει να εξελίσσεται αποκτώντας περισσότερες σειρές αυλών και μια σειρά από πλήκτρα ποδιού. Τον 17ο-18ο αιώνα το εκκλησιαστικό όργανο είναι αναπόσπαστο μέρος της εκκλησίας. Τον 20ο αιώνα βέβαια, με τις τεχνολογικές καινοτομίες, το όργανο θα τελειοποιηθεί σε μηχανισμό και λειτουργία. Μεγάλοι μουσικοί συνθέτες χρησιμοποίησαν το όργανο ώστε να παράγουν μουσική. Μερικοί από αυτούς ήταν ο Μπαχ, ο Μότζαρντ, ο Κουπρέν, ο Ρέγκερ αλλά και ο Φρήντριχ Χαίντελ.

Πώς λειτουργεί

Το όργανο λειτουργεί με αέρα, ο οποίος διοχετεύται στους τεράστιους σωλήνες, οι οποίοι είναι αυλοί, από φυσητήρες που κινούνται ηλεκτροκίνητα. Κάθε αυλός παράγει μια νότα ενός συγκεκριμένου ηχοχρώματος. Οι αυλοί, ομαδοποιούνται ,ανάλογα με το ηχόχρωμα και το τονικό ύψος, σε συστοιχίες. Ηλεκτρικοί διακόπτες ή μηχανικοί μοχλοί ενεργοποιούν ή σταματούν τον αέρα ανάλογα με το ηχητικό αποτέλεσμα που θέλει ο χρήστης να παρέχει. Οι αυλοί είναι κατασκευασμένοι από διάφορα υλικά. Υπάρχουν οι μεταλλικοί και οι ξύλινοι αυλοί, ανάλογα πάλι με τον ήχο που θέλει να παράγει καθένας. Στο σημείο όπου μοιάζει με πιάνο, υπάρχουν μια ή περισσότερες σειρές πλήκτρων αποτελούμενες από 4,5 οκτάβες. Επίσης, υπάρχει και μια σειρά όπου τα πλήκτρα παίζονται με τα πόδια. Από τα πλήκτρα λοιπόν, ελέγχεται η νότα και με τον μηχανισμό του ελέγχου του αέρα ακούγεται ο ήχος, ανάλογα με το πώς θέλει ο μουσικός να ακουστεί. Ο ήχος που παράγεται είναι επιβλητικός και πολύ συγκεκριμένος. Άλλους τους ηρεμεί, άλλους τους τρομάζει ενώ άλλους απλά τους δημιουργεί ένα δέος.

Όπως παρατηρούμε την προέλευση και τις εξελίξεις κάθε οργάνου, βλέπουμε ότι τα όργανα φτιάχνονται ανάλογα με το ύφος και τη λειτουργία που ήθελαν οι δημιουργοί του να του δώσουν. Το συγκεκριμένο όργανο, από ένα σύνθετο τεχνολογικό επίτευγμα της αρχαίας Ελλάδας, εξελίχθηκε σε ένα επιβλητικό και μεγαλοπρεπές αντικείμενο από την στιγμή που του δόθηκε το θρησκευτικό "χρίσμα". Το σίγουρο είναι ότι αναφερόμαστε σε ένα από τα πιο περίεργα και ασυνήθιστα όργανα που υπήρξαν ποτέ.

Έλληνες Πολιτικοποιημένοι Καλλιτέχνες

Σε αυτό το διπλό αφιέρωμα, θα αναφερθούμε στους πιο πολιτικοποιημένους καλλιτέχνες της Ελλάδας και του Εξωτερικού. Συνεχίζουμε σήμερα με τους Έλληνες καλλιτέχνες όπου οι δράσεις τους ήταν άκρως πολιτικοποιημένες.

Στο προηγούμενο άρθρο αναφερθήκαμε στους ξένους πολιτικοποιημένους καλλιτέχνες, όπου η καριέρα τους και οι δράσεις τους είχαν βαθιά πολιτικό περιεχόμενο. Kαιρός όμως να αναφερθούμε σε καλλιτέχνες πιο κοντά στα ελληνικά δεδομένα, μουσικούς οι οποίοι πολιτικοποιήθηκαν, δίδαξαν και διαμόρφωσαν πολιτική αντίληψη μέσω του τραγουδιού τους, σε δύσκολες εποχές για την χώρα μας.

Ας αναφέρουμε κάποια πράγματα εισαγωγικά

Η μουσική και ο στίχος, αναλύοντας βαθύτερα την ένωση τους ώστε να ποιηθεί ένα τραγούδι, συμπεραίνουμε ότι έχουν διαφορετικό σκοπό και η πορεία τους δεν είναι παράλληλη. Η μουσική ενώ ανακαλύφθηκε από τον άνθρωπο και πλέον ασχολούνται πολλοί με αυτήν, παρόλα αυτά είναι κάτι το οποίο δεν μπορούμε να κατανοήσουμε. Όσο και αν προσπαθούμε, ο χαώδης αριθμός νότων σε πολλές κλίμακες και η τυχαία ή μη κατανομή τους σε ένα ελεγχόμενο χρόνο, καθιστούν ένα αποτέλεσμα το οποίο δεν μπορεί να προσδιοριστεί επαρκώς. Ο στίχος ήρθε να “εξανθρωπίσει” την τέχνη της μουσικής ακριβώς για αυτόν τον λόγο. Με τη συνοδεία των στίχων, η μουσική ακολουθία πλέον δεν είναι κάτι άγνωστο, αντιθέτως, ο καθένας πλέον μπορεί να σιγοτραγουδήσει ένα μουσικό στίχο και απευθείας να παράγει νότες και ας μη το καταλαβαίνει. Ο στίχος λοιπόν έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην κατανόηση της μουσικής από τον άνθρωπο. Από εκείνη τη στιγμή, η στιχουργική έφτασε σε πολύ υψηλά επίπεδα, ενώ οι θεματολογίες των τραγουδιών καλύπτουν όλα τα επίπεδα συζήτησης και κατανόησης οποιασδήποτε έννοιας.

Ο πολιτικοποιημένος στίχος αναπτύχθηκε και τελειοποιήθηκε τον 20ο αιώνα. Η μουσική πλέον γίνεται ένα με το λαό ο οποίος θα μιλήσει για τα καθημερινά του κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά προβλήματα τα οποία είναι απόρροια της βιομηχανικής επανάστασης, της ταχύτατης εξέλιξης και των γρήγορων ρυθμών ζωής ενώ η φτώχεια θα παραμείνει. Ο μέσος άνθρωπος δεν μπορούσε να μην αντιδράσει. Μέσα στις ενέργειες του ήταν και ο πολιτικοποιημένος στίχος. Έτσι θα γραφτούν πολλά τραγούδια τα οποία εξιστορούν κοινωνικοπολιτικά ζητήματα ασκώντας αυστηρή κριτική σε εκάστοτε πολιτικές, ενώ αναδείκνυαν τα κοινωνικά προβλήματα τους από τις καθημερινές εικόνες που βίωναν. Πολλές φορές ο πολιτικοποιημένος στίχος πολεμήθηκε και απαγορεύτηκε. Τα καθεστώτα όντας ολοκληρωτικά, έπραξαν σπασμωδικά για την πάταξη της ελεύθερης ιδέας και της αντίδρασης και απαγόρευσαν πολλά τραγούδια, ενώ εξόρισαν και βιαιοπράγησαν εναντίον των δημιουργών τους. Ο λόγος είναι προφανής, ήξεραν ότι το τραγούδι, αφού είχε τέτοια εξάπλωση και άνθιση, θα μίλαγε ευθέως στους ακροατές και θα τους περνούσε εύκολα τα αντιδραστικά μηνύματα. Οι πολιτικοποιημένοι καλλιτέχνες είναι οι σύγχρονοι ήρωες, άνθρωποι που θυσιάζουν τα πάντα για να μιλήσουν στον λαό, από ένα κατεξοχήν φιλελεύθερο βήμα… τη μουσική.

Ακολουθεί η λίστα με επιλεγμένα ονόματα πολιτικοποιημένων μουσικών της Ελλάδας

Μίκης Θεοδωράκης

Ποιο άραγε θα ήταν το πρώτο όνομα Έλληνα πολιτικοποιημένου μουσικού που θα μας ερχόταν αν κάποιος μας ρωτούσε; Μα φυσικά ο Μίκης Θεοδωράκης. Ο Θεοδωράκης είναι ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες μουσικούς συνθέτες έχοντας γράψει αμέτρητες επιτυχίες για τις οποίες έχει λάβει πάρα πολλές εγχώριες αλλά και διεθνείς αναγνωρίσεις. Ανάμεσα σε αυτές βρίσκεται και το γνωστό σε όλους μας "συρτάκι Ζορμπάς" βασισμένο σε παραδοσιακή Κρητική μουσική. Παράλληλα με την μουσική του καριέρα, ο Μίκης ασχολήθηκε έντονα με την πολιτική στα τραγούδια του αλλά και στην προσωπική του ζωή. Κατά την διάρκεια του εμφυλίου, καταδιώχτηκε από τις αρχές για τις προοδευτικές του ιδέες αλλά και των επαναστατικών του δράσεων. Εν τέλει, συνελήφθη και εξορίστηκε σε Ικαρία και Μακρόνησο. Ακόμη το 1963, μετά την δολοφονία του Λαμπράκη, ιδρύθηκε η "Νεολαία Λαμπράκη" της οποίας διετέλεσε πρόεδρος. Κάπου την ίδια εποχή, θα ιδρυθεί το κόμμα ΕΔΑ, το μεγαλύτερο κόμμα της Αριστεράς τότε καθότι το ΚΚΕ θεωρείτο παράνομο, στο οποίο υπήρξε βουλευτής. Επίσης, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, κρίθηκε παράνομος λόγω των ιδεών του για δεύτερη φορά, αυτό όμως δεν τον πτόησε να κινηθεί αντιστασιακά και να ιδρύσει μαζί με άλλους το ΠΑΜ (Πανελλήνιο Αντιδικτατορικό Μέτωπο). Το 1967 όμως συνελήφθη και πέρασε από όλες τις χείριστες θέσεις που επέφερε η χούντα στους αντιστασιακούς, φυλακές, βασανιστήρια και εξορίες. Εκείνος όμως, βρήκε το ψυχικό σθένος και δημιούργησε πολλά τραγούδια με επαναστατικό ύφος και προοδευτικές ιδέες, τα οποία κατάφερε να τα περάσει στο εξωτερικό. Μεγάλοι καλλιτέχνες εκτός Ελλάδας, έμαθαν τη δουλειά του και του συμπαραστέκονταν, ασκώντας μάλιστα αυστηρή κριτική στο καθεστώς της Ελλάδας. Κάποια ονόματα αυτών ήταν ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς, Άρθουρ Μίλερ και Λώρενς Ολίβιε. Επίσης συμμετείχε ενεργά και στην περίοδο της μεταπολίτευσης. Ίδρυσε το Κίνημα της Ειρηνης, ενώ το 1983 βραβεύτηκε με Βραβείο Λένιν Ειρήνης. Φυσικά δεν σταμάτησε εκεί, καθώς συμμετείχε και σε άλλα πολιτικά ζητήματα όπως η προσπάθεια να λυθεί η ελληνοτουρκική κόντρα και άλλα πολλά. Ένας καλλιτέχνης που η ψυχή του ποτέ δεν γαληνεύει, πάντα προσπαθούσε να κάνει τον κόσμο καλύτερο με τα τραγούδια του και τις δράσεις του, με σκοπό να αντισταθεί σε οτιδήποτε αδικούσε τους ανθρώπους γύρω του. Γνώρισε μεγάλη καταξίωση και όχι άδικα, πράγμα το οποίο αποδεικνύει και την ταυτότητα του. Ένας μεγάλος μουσικός και συνθέτης, που προάγει τον πολιτικοποιημένο στίχο και δίνει παράδειγμα ενός δραστήριου, ασχολούμενου με τα κοινά, ανθρώπου.

Μάνος Λοΐζος

Δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε τον μοναδικό Μάνο Λοΐζο. Μαζί με τον Μίκη Θεοδωράκη και άλλους πολλούς, θεωρείται από τους σημαντικότερους Έλληνες συνθέτες. Μπορεί να γεννήθηκε εκτός Ελλάδας (κάποιοι λένε για Αλεξάνδρεια, άλλοι για Λάρνακα) όμως η καρδιά του ήταν ελληνική. Συμμετείχε επίσης ενεργά σε πολιτικά ζητήματα. Ήταν μέλος του Κουμμουνιστικού Κόμματος και μαζί με άλλους είχε ιδρύσει τον Σύλλογο Φίλων της Ελληνικής Μουσικής. Μάλιστα, μαζί με τον Μίκη Θεοδωράκη και μέσω των ρόλων τους στο Σύλλογο, συνεργάστηκαν πολλές φορές. Κατά τη διάρκεια της Χούντας, θεωρήθηκε παράνομος. Για αυτόν τον λόγο έφυγε για την Αγγλία, όμως δεν άργησε να επιστρέψει. Το 1972, θα δημιουργήσει την Ένωση Μουσικοσυνθετών και Στιχουργών Ελλάδος η οποία προσπάθησε να πατάξει τη λογοκρισία, η οποία δέσποζε την εποχή εκείνη. 17 Νοεμβρίου συνελήφθη, φυλακίστηκε και κρατήθηκε για δέκα μέρες. Με την πτώση της χούντας ήταν και πάλι ελεύθερος να δημιουργήσει και θεωρείτο ένας από τους πολλούς καλλιτέχνες που με τα κομμάτια τους προσπαθούσαν να συμπονέσουν τον λαό, να τον ξεσηκώσουν και να τον κρατήσουν δυνατό απέναντι στο αυταρχικό καθεστώς.

Παύλος Σιδηρόπουλος

Ένας μεταγενέστερος καλλιτέχνης, που ασχολήθηκε με τον πολιτικοποιημένο στίχο και την πολιτική, είναι ο Παύλος Σιδηρόπουλος. Ένας κατεξοχήν rock καλλιτέχνης για τα ελληνικά δεδομένα, ο οποίος προσπάθησε μέσω των κομματιών του πριν, κατά την διάρκεια, αλλά και μετά της χούντας να εκφράσει τις ανησυχίες του, να επικρίνει καταστάσεις και να βοηθήσει όσο μπορεί στην πάταξη της λογοκρισίας. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του συνεργάστηκε με πολύ σημαντικούς καλλιτέχνες όπως ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο Δημήτρης Πουλικάκος και ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας. Τραγούδησε πολλά κομμάτια όπως "Τολμηρή επικοινωνία", "Ηλεκτρικός Θησέας" και "Οροπέδιο" του Μαρκόπουλου. Σε πολλά τραγούδια του, ανέδειξε λοιπόν τον πολιτικό και κοινωνικό στίχο.

Γιάννης Μαρκόπουλος

Άλλος ένας σύγχρονος σπουδαίος συνθέτης είναι ο Γιάννης Μαρκόπουλος. Την περίοδο της δικτατορίας, είχε την δυνατότητα και έφυγε για το εξωτερικό και συγκεκριμένα το Λονδίνο, όπου εμπλούτισε τις ήδη υπάρχουσες μουσικές γνώσεις, συνθέτοντας πολλά σπουδαία έργα. Ένα από αυτά το θρυλικό Ζαβαρακατρανέμια, ένα κομμάτι που δράττομαι της ευκαιρίας να σας αναλύσω. Ήταν κατά τη περίοδο της δικτατορίας, όπου η λογοκρισία ήταν σε υψηλά στάδια και κάπως έπρεπε να κωδικοποιηθούν οι ερμηνείες, ώστε να περαστούν τα μηνύματα των πολιτικοποιημένων καλλιτεχνών.

Ζάβαρα = Λάβαρα
Κάτρα = Μαύρα (Κατράμι)
Νέμια = Ανέμισαν
Ίλεως = Σπλαχνικός, έλεος
Λάμα = Λάμα του μαχαιριού
Νάμα = Μάνα (αναγραμματισμός)
Αλληλούια = Αλληλουχία (ένας τρόπος να κρύψουν την πραγματική λέξη ήταν να αποκρύψουν ένα γράμμα), έχω αλλήλους-να παλέψουμε όλοι μαζί
Σε σειρά λοιπόν βγάζει το παρακάτω νόημα:

Λάβαρα μαύρα ανέμισαν (σας θυμίζει πειρατές;), έλεος έλεος, τη λάμα μάνα, ανέμισαν, όλοι μαζί να παλέψουμε!

Οπότε λοιπόν, δεδομένου ότι οι πειρατές ήταν ορμητικοί και εκτός νόμου, κάπως έτσι θέλει ο στιχουργός να είναι ο λαός και με τέτοια ορμή να σαρώσουν τον αυταρχισμό με μαχαίρια και ανεμίζοντας τα λάβαρα, να παλέψουν όλοι μαζί για την απελευθέρωση τους!

Το 1969 επέστρεψε στην Αθήνα για να συμβάλει με τα έργα του στην πορεία για την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Εκεί, δημιούργησε μια νέα κίνηση για την τέχνη και τη χρησιμότητά της και μέσω αυτής αναζήτησε την βαθύτερη ενότητα του ανθρώπου με το φυσικό και κοινωνικό του περιβάλλον.

Νικόλας Άσιμος (Νικόλαος Ασημόπουλος)

Ένας ακόμη πολιτικοποιημένος καλλιτέχνης ήταν ο μουσικός-στιχουργός και τραγουδιστής Νίκολας Άσιμος. Βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη και ξεκινούσε να τραγουδάει σε μπουάτ. Κατά τη διάρκεια της Χούντας, είχε προβλήματα με την αστυνομία καθώς τα τραγούδια του λογοκρίνονταν και του απαγορευόταν να τα τραγουδάει. Ακόμη ασχολήθηκε με τη συγγραφή. Το 1977 (σημειώτεον δεν είχαμε Χούντα), φυλακίστηκε μαζί με άλλους πέντε εκδότες για τα λεγόμενα τους, όμως με πρωτοβουλία του Διονύση Σαββόπουλου αποφυλακίστηκαν. Μετά τον θάνατο του, ο Στέλιος Καζαντζίδης, μεγάλος λαϊκός τραγουδιστής, έκανε αναφορά σε ένα τραγούδι του για τον Νίκο, λέγοντας ότι το αφιερώνει σε έναν άνθρωπο "που έζησε και αμφισβήτησε με συνέπεια και πίστη αυτόν τον κόσμο της βαρβαρότητας". Κυρίως τα τραγούδια του γράφονταν ερασιτεχνικά σε κασέτες τις οποίες διακινούσε παράνομα και τις πουλούσε σε στενά της Αθήνας. Οι "παράνομες κασέτες", όπως ήθελε ο ίδιος να τις ονομάζει λόγω του στιχουργικού τους περιεχομένου, ηχογραφήθηκαν σε σπίτια ή άλλους κατάλληλους (ή μη) τόπους με διάφορους μουσικούς και διακινούνταν "υπόγεια" μέσω του ίδιου του καλλιτέχνη ή φίλων του, αποφεύγοντας έτσι την εκμετάλλευση των συνθέσεών του από τις δισκογραφικές εταιρίες.

Αυτοί οι καλλιτέχνες ήταν βασικά παραδείγματα πολιτικοποιημένων Ελλήνων καλλιτεχνών, οι οποίοι κράτησαν ψηλά τη σημαία της στρατευμένης τέχνης. Ονόματα-σύμβολα μιας εποχής εξαιρετικά δύσκολης για την ελεύθερη δημιουργία. Δεν είναι όμως μόνο αυτοί οι πολιτικοποιημένοι καλλιτέχνες. Σε μια χώρα των χιλίων βασάνων όπως είναι η Ελλάδα, με την χρόνια πολιτική αστάθεια και τις δυσμενείς κοινωνικές συνθήκες, λογικό είναι να υπάρξει ένα ασυνήθιστα μεγάλο ρεύμα στρατευμένων καλλιτεχνών, ονόματα όπως ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο τραγουδιστής Νίκος Ξυλούρης ή ο Δημήτρης Πουλικάκος, οι οποίοι μπορεί να μην μπήκαν στη λίστα, όμως τους απασχόλησε έντονα η πολιτική του τόπου. Και αυτό είναι ίσως ένα φαινόμενο που πρέπει να μας δίνει ελπίδα. Είδαμε ότι αυτές τις εποχές, άνθισε ο νους και η λογική περισσότερο από άλλες πιο ήπιες. Και αυτή ίσως να είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία μας, ο τρόπος που θα βοηθήσουμε στην επαγρύπνηση του λαού, ακολουθώντας το παράδειγμα αυτού του ρεύματος. Η μουσική, ο πολιτικοποιημένος στίχος, η στρατευμένη τέχνη, είναι η απάντηση σε όλους όσους εχθρεύονται την ελευθερία και την βούληση του λαού. Ναι στη μουσική, ναι στον συνειδητοποιημένο στίχο!

Ξένοι Πολιτικοποιημένοι Καλλιτέχνες

 Σε αυτό το διπλό αφιέρωμα θα αναφερθούμε στους πιο πολιτικοποιημένους καλλιτέχνες της Ελλάδας και του Εξωτερικού. Ξεκινάμε σήμερα με τους ξένους καλλιτέχνες όπου οι δράσεις τους ήταν άκρως πολιτικοποιημένες. 

Η μουσική και ο στίχος, αναλύοντας βαθύτερα την ένωση τους ώστε να ποιηθεί ένα τραγούδι, συμπεραίνουμε ότι έχουν διαφορετικό σκοπό και η πορεία τους δεν είναι παράλληλη. Η μουσική ενώ ανακαλύφθηκε από τον άνθρωπο και πλέον ασχολούνται πολλοί με αυτήν, παρόλα αυτά είναι κάτι το οποίο δεν μπορούμε να κατανοήσουμε. Όσο και αν προσπαθούμε, ο χαώδης αριθμός νοτών σε πολλές κλίμακες και η τυχαία ή μη κατανομή τους σε ένα ελεγχόμενο χρόνο, καθιστούν ένα αποτέλεσμα το οποίο δεν μπορεί να προσδιοριστεί επαρκώς. Ο στίχος ήρθε να “εξανθρωπίσει” την τέχνη της μουσικής ακριβώς για αυτόν τον λόγο. Με τη συνοδεία των στίχων, η μουσική ακολουθία πλέον δεν είναι κάτι άγνωστο, αντιθέτως, ο καθένας πλέον μπορεί να σιγοτραγουδήσει ένα μουσικό στίχο και απευθείας να παράγει νότες και ας μη το καταλαβαίνει. Ο στίχος λοιπόν έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην κατανόηση της μουσικής από τον άνθρωπο. Από εκείνη τη στιγμή, η στιχουργική έφτασε σε πολύ υψηλά επίπεδα, ενώ οι θεματολογίες των τραγουδιών καλύπτουν όλα τα επίπεδα συζήτησης και κατανόησης οποιασδήποτε έννοιας.

Ο πολιτικοποιημένος στίχος αναπτύχθηκε και τελειοποιήθηκε τον 20ο αιώνα. Η μουσική πλέον γίνεται ένα με το λαό ο οποίος θα μιλήσει για τα καθημερινά του κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά προβλήματα τα οποία είναι απόρροια της βιομηχανικής επανάστασης, της ταχύτατης εξέλιξης και των γρήγορων ρυθμών ζωής ενώ η φτώχεια θα παραμείνει. Ο μέσος άνθρωπος δεν μπορούσε να μην αντιδράσει. Μέσα στις ενέργειες του ήταν και ο πολιτικοποιημένος στίχος. Έτσι θα γραφτούν πολλά τραγούδια τα οποία εξιστορούν κοινωνικοπολιτικά ζητήματα ασκώντας αυστηρή κριτική σε εκάστοτε πολιτικές, ενώ αναδείκνυαν τα κοινωνικά προβλήματα τους από τις καθημερινές εικόνες που βίωναν. Πολλές φορές ο πολιτικοποιημένος στίχος πολεμήθηκε και απαγορεύτηκε. Τα καθεστώτα όντας ολοκληρωτικά, έπραξαν σπασμωδικά για την πάταξη της ελεύθερης ιδέας και της αντίδρασης και απαγόρευσαν πολλά τραγούδια, ενώ εξόρισαν και βιαιοπράγησαν εναντίον των δημιουργών τους. Ο λόγος είναι προφανής, ήξεραν ότι το τραγούδι, αφού είχε τέτοια εξάπλωση και άνθιση, θα μίλαγε ευθέως στους ακροατές και θα τους περνούσε εύκολα τα αντιδραστικά μηνύματα. Οι πολιτικοποιημένοι καλλιτέχνες είναι οι σύγχρονοι ήρωες, άνθρωποι που θυσιάζουν τα πάντα για να μιλήσουν στον λαό, από ένα κατεξοχήν φιλελεύθερο βήμα… τη μουσική.

Ακολουθεί η λίστα με τα μεγαλύτερα ονόματα πολιτικοποιημένων μουσικών του εξωτερικού

Pink Floyd

Για τους Pink Floyd έχουμε μιλήσει. Είναι από τα σημαντικότερα και σπουδαιότερα συγκροτήματα όλων των εποχών, με τεράστια καριέρα τεσσάρων δεκαετιών και πλούσιας δημιουργίας που ξεκινά το 1965 και δισκογραφικά τελειώνει το 1994. Η παρέα του Roger Waters και του David Gilmour δημιούργησε μουσική η οποία περιείχε μεγάλο εύρος ακουσμάτων και χαρακτηριστικών με μοναδικό τρόπο, ενώ οι θεματολογίες των κομματιών τους ποικίλουν. Ανάμεσα στις θεματολογίες τους περιέχονται πάρα πολλά πολιτικά μηνύματα και κοινωνικές ανησυχίες, σε τέτοια συχνότητα που μπορούμε να τους αποκαλέσουμε πολιτικοποιημένους καλλιτέχνες. Η δισκογραφία τους περιέχει πολλά άλμπουμ πολιτικοποίησης και ιδεών, όπως το Dark Side Of The Moon, Animals, Ummaguma αλλά και το θρυλικό The Wall. Οι Pink Floyd άφησαν πίσω τους ένα σπουδαίο μουσικό και και πνευματικό έργο, το οποίο ώθησε πολλούς ανθρώπους στην κοινωνική και πολιτική αντίληψη που κατέχουν σήμερα.

Μπορείτε να διαβάσετε εδώ το αφιέρωμα για τη σταδιοδρομία του συγκροτήματος.

Ακόμη μπορείτε να διαβάσετε εδώ την ανάλυση ενός πολιτικοποιημένου κομματιού του συγκροτήματος, το Comfortably Numb.

John Lennon

O John Lennon, ήταν μια από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες του 20ου αιώνα. Γεννημένος στο Λίβερπουλ της Αγγλίας, μαζί με τον Paul McCartney δημιούργησαν το βρετανικό συγκρότημα "The Beatles" μέσα από το οποίο αναδείχθηκε το πλούσιο ταλέντο του. Αφότου ξεκίνησε solo καριέρα, δημιούργησε πολλά πολιτικοποιημένα τραγούδια τα οποία έγιναν μεγάλη επιτυχία και διαμόρφωσαν συνειδήσεις. Παραδείγματα αποτελούν το Working Class Hero αλλά και το κομμάτι-ιδεολογία Imagine. Πέρα από τη δισκογραφική του καριέρα, ο John Lennon ήταν μεγάλος ακτιβιστής καθώς προέβαινε συχνά σε ριζοσπαστικές πράξεις και πέρναγε πολιτικοποιημένα μηνύματα. Οι κινήσεις αυτές είχαν μεγάλο νόημα και σήμαιναν πολλά. Φαίνεται όμως, ότι ενόχλησε πολλούς, γιατί ήταν φωτισμένο μυαλό και ο λόγος του ακουγόταν. Το 1980 κάποιος άγνωστος τον δολοφόνησε. Ένας "φωτισμένος" άνθρωπος που έκανε το καθήκον του, ο John Lennon θα μείνει στην ιστορία και για τη μουσική του κληρονομιά αλλά και για την ανθρωπιστική του δράση. Λίγοι είχαν το κουράγιο και το θάρρος να δείξουν την όμορφη πλευρά της ζωής, δίχως συμφέροντα και υλικά αγαθά. Πάλεψε και τελικά, βγήκε νικητής, καθώς η ανθρωπότητα ποτέ δεν θα τον ξεχάσει.

Διαβάστε εδώ λίγα πράγματα για τη ζωή του.

Διαβάστε εδώ για μια από τις πολλές πολιτικές διαμαρτυρίες του, όπου επέστρεψε ολόκληρη βασιλική τιμή!

Peter Gabriel

Ένας ακόμη πολιτικοποιημένος καλλιτέχνης είναι ο Peter Gabriel. Ο βρετανός μουσικός και στιχουργός γεννήθηκε το 1950 και έκανε καριέρα με το συγκρότημα Genesis αλλά και Solo. Το 1986 ξεκίνησε ένα εγχείρημα το οποίο αποδείχθηκε μεγάλο, να ασχοληθεί με τη Διεθνή Αμνηστία και να λάβει μέρος σε μια μεγάλη καμπάνια για τη προστασία ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Έτσι ξεκίνησε συναυλίες με γνώμονα τη διατήρηση των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέχρι το 1998. Ακόμη το 1992 δημιούργησε μαζί με άλλους την μη κερδοσκοπική εταιρία WITNESS η οποία υποστηρίζει και πραγματοποιεί video και ντοκιμαντέρ με θέμα τη διατήρηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την εξασφάλιση της δικαιοσύνης, την πάταξη της βίας και τη δημόσια προβολή όλων αυτών. Ακόμη έχει πάρει μέρος και σε άλλα ακτιβιστικά γκρουπ όπως τους Elders στην Νότια Αφρική. Τέλος έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με το Απαρτχάιντ.

Victor Jara

Ένας λιγότερο γνωστός αλλά βαθιά πολιτικοποιημένος καλλιτέχνης ήταν ο Victor Jara. Καταγόταν από τη Χιλή γεννημένος το 1932 και από νωρίς είχε δείξει σημάδια πολιτικοποιημένης τέχνης ενώ ήταν μέλος του κουμμουνιστικού κόμματος της Χιλής. Έχει γράψει πάρα πολλά πολιτικά κομμάτια τα οποία μπορούν να βρεθούν με μια απλή αναζήτηση. Το 1970 βοήθησε στην άνοδο του πολιτικού Allende ο οποίος εξελέγη πρωθυπουργός της χώρας. Δυστυχώς, η ακροδεξιά η οποία αντιτασσόταν στην πολιτική Allende, υποστηρίχθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και μαζί με τον Χιλιανό στρατό κήρυξε φασιστικό καθεστώς. Σε αυτή τη περίοδο είναι που πέθανε και ο Allende. Εκείνη την μέρα ο Jara τραγούδαγε μπροστά σε κόσμο για να ανεβάσει την διάθεση του κοινού. Στις 12 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου αυτός και χιλιάδες κόσμος οδηγήθηκε σε ένα στάδιο σαν κρατούμενος από το στρατό της Χιλής από το οποίο δε βγήκε ζωντανός... Μια ιστορία λέει ότι ξεκίνησε να παίζει κιθάρα και να τραγουδάει ώστε ο κόσμος να διατηρήσει ελπίδα. Αυτό δεν άρεσε στο στρατό ο οποίος τον έκανε να σταματήσει με τη βία χτυπώντας τον μέχρι που δεν μπορούσε να παίξει. Τότε άρχισε απλά να τραγουδάει και τον σταμάτησαν τελειωτικά πυροβολώντας τον… Ο Jara έχει γίνει έμπνευση πολλών καλλιτεχνών και ποιητών ανά τον κόσμο ενώ έχουν γραφτεί πολλά γι αυτόν. Ακόμη πολλές ακτιβιστικές ομάδες έχουν πάρει το σκεπτικό του και συνεχίζουν το δύσκολο έργο τους.

Joan Baez

H Joan Baez είναι Αμερικανίδα στιχουργός, τραγουδίστρια της folk αλλά και άλλων ειδών μουσικής. Η καριέρα της είναι πολυετής καθώς από τα 18 της (1956) τραγουδάει ασταμάτητα. Οι στίχοι των τραγουδιών της ποικίλουν, καθώς τραγουδάει σε Αγγλικά αλλά και Ισπανικά. Πέρα από τον καλλιτεχνικό χώρο, η Joan είναι ιδιαίτερα γνωστή για τις κοινωνικοπολιτικές δράσεις της. Έχει συμμετάσχει σε πολλές διαμαρτυρίες μαζί με ακτιβιστές. Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ συνελήφθη και φυλακίστηκε για τη συμμετοχή της στη διαμαρτυρία στο Armed Forces Induction Center.. Εκτός αυτού του γεγονότος, ενεργά κατά του πολέμου καθώς είναι σημαντικό μέλος του αντιπολεμικού κινήματος. Εκτός από τις διαμαρτυρίες με πορείες, η Joan Baez έχει γράψει πολλά τραγούδια κατά του πολέμου και κάποιων κοινωνικών προβλημάτων. Ακόμη, δρα κατά των φυλετικών διακρίσεων. Το 1963 στην περίφημη αρχική ομιλία του Martin Luther King με το ξεκίνημα «I have a dream» η Joan τραγούδησε πολλά κομμάτια όπως το Oh Freedom και το We shall Overcome. Επίσης έχει συμμετάσχει σε πολλές διαμαρτυρίες κατά του φυλετικού διαχωρισμού κυρίως σε νότιες περιοχές της Αμερικής που ακόμη και σήμερα υπάρχουν άνθρωποι με απαρχαιωμένες απόψεις.

Όπως καταλαβαίνετε, υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες που παρά την αναγνώριση τους και την επιτυχία τους, δεν έχουν μείνει σε αυτό. Χρησιμοποίησαν την καθολική αναγνώριση του προσώπου τους και βοήθησαν ανθρώπους και πολιτικούς με όραμα ένα καλύτερο κόσμο. Ακόμη, βοήθησαν πολλές οργανώσεις να περάσουν τα θετικά μηνύματα τους, όπου εκείνη την εποχή χλευάζονταν. Πολλοί πέτυχαν κάποιες επιδιώξεις, άλλοι πέθαναν για αυτό… Βλέποντας την πρωτοφανή ευαισθητοποίηση των μουσικών καλλιτεχνών και τον ρομαντισμό που επιδείκνυαν, συμπεραίνουμε τη θετική επιρροή που ασκεί η μουσική στο πνεύμα του ανθρώπου. Σε αυτό το άρθρο αναλύσαμε μερικούς καλλιτέχνες όπου είχαν διάθεση για εξωτερίκευση του κοινωνικού και πολιτικού τους προσώπου ώστε να περάσουν μηνύματα, χρησιμοποιώντας την επιρροή και την αναγνωρισιμότητα που τους είχε δώσει η δουλειά τους. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι ήταν μόνο αυτοί. Αμέτρητοι καλλιτέχνες ανά τον κόσμο έγραψαν τραγούδια και συμμετείχαν ενεργά σε διάφορα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα με σκοπό ένα καλύτερο αύριο. Η μουσική λοιπόν, διδάσκει ακόμα και μαθήματα ζωής.