Jethro Tull-Βγαλμένοι από rock παραμύθι!

Όταν η παραδοσιακή αγγλοσαξονική folk μουσική συνδυάζεται τέλεια με την rock, τότε ένα όνομα βρίσκεται μπροστά σου...Jethro Tull! Ένα αφιέρωμα για ένα από τα κορυφαία συγκροτήματα του κόσμου.

   

Οι Jethro Tull σχηματίστηκαν στο Luton της Αγγλίας τον Δεκέμβριο του 1967. Στην αρχή της καριέρας τους θα παίξουν blues και rock μουσική, όπως τα περισσότερα συγκροτήματα της εποχής τους. Στη συνέχεια όμως, η σύνθεση τους εξελίχθηκε, καθώς ενέταξαν σε αυτή κλασσική μουσική, παραδοσιακή αγγλοσαξονική μουσική, jazz και hard rock. Το αποτέλεσμα ήταν μαγευτικό! Δημιούργησαν μουσική, η οποία ήταν σαν να έβγαινε από rock παραμύθι! Η κλασσικά επαναστατική rock, συνδυάστηκε άψογα με την παραδοσιακή μουσική, καθώς είχε το rock μουσικό ρυθμό ως υπόβαθρο και πάνω σε αυτό, ήχους και αρμονίες βγαλμένες από παραμύθια του δάσους και τοπικές νουβέλες, με φλάουτο, άρπα, μαντολίνο, φλογέρα και άλλα πολλά που χαρακτηρίζουν την παράδοση του τόπου τους.

Βασικά Μέλη:

Ian Anderson: κιθάρα, φωνητικά, φλάουτο
Martin Barre: κιθάρες
Clive Corway: drums
Πλήκτρα, πιάνο: Άλλαξαν πολλά μέλη, βασικά μέλη ήταν κυρίως οι John Evan, Dave Palmer, Andrew Giddings
Μπάσο: Άλλαξαν πολλά μέλη, οι βασικοί όμως ήταν οι Glen Cornick, Jeffrey Hammond, Dave Pegg

Τα πρώτα βήματα της γνωριμίας και οι πρώτες απόπειρες μουσικής

Το 1962 γνωρίζονται 2 από τα 4 μέλη του συγκροτήματος. Ο Ian Anderson ξεκίνησε το πρώτο του συγκρότημα “Blades” στο Blackpool της Αγγλίας. Ο drummer του συγκροτήματος ήταν ο John Evans. Το 1963 ο Barrie Barlow θα γίνει βασικός drummer του συγκροτήματος, με τον Evans να αλλάζει όργανο και να δοκιμάζει πιάνο και πλήκτρα. Το 1964 το συγκρότημα θα αλλάξει όνομα και θα ονομαστεί John Evan Band( ο Evans άλλαξε το όνομα του σε Evan). Αφού πέρασαν κάποια χρόνια, το 1967, το συγκρότημα θα μετακομίσει στο Luton, ενώ συχνά ταξίδευε και προς το Liverpool. Λόγω έλλειψης χρημάτων όμως, έμεινε στο Luton μόνο ο Ian Anderson με τον μπασίστα Glenn Cornick(είχε αντικαταστήσει το βασικό μέλος) , καθώς οι υπόλοιποι του συγκροτήματος γύρισαν στο βορά και στις οικογένειες τους. Οι 2 τους ήθελαν να συνεχίσουν να παίζουν και βρήκαν καινούργια μέλη για να τους πλαισιώσουν. Στην αρχή γνώρισαν τον τον Mick Abrahams, αλλά και τον drummer Clive Bunker. Με την νέα αρχή το συγκρότημα άλλαξε και όνομα. Το όνομα το βρήκαν από έναν διάσημο γεωπόνο του 18ου αιώνα, που λεγόταν Jethro Tull. Έτσι έδειξαν ότι είναι και λάτρεις της ιστορίας. Με το συγκεκριμένο όνομα το συγκρότημα βρήκε επιτυχία σε ένα live, καθώς άρεσε το show τους σε έναν manager που τους πρότεινε να ξαναπαίξουν. Το πρώτο τους συμβόλαιο ήταν με το πρακτορείο Ellis-Wright, και έγιναν η 3η μπάντα που μανάτζαρε η συγκεκριμένη εταιρία που μετά από λίγο καιρό ονομάστηκε Chrysalis Records, μια εταιρία που έγινε αυτοκρατορία της εποχής στη δισκογραφική σκηνή. Ο Ian Anderson, εκείνη την εποχή άρχισε να παίζει φλάουτο.
Το 1968 θα κυκλοφορήσει το πρώτο τους single με τίτλο “Sunshine Day” που γράφτηκε από τον Abrahams, αλλά θεωρήθηκε αποτυχημένο. Το πρώτο τους άλμπουμ όμως με τίτλο “This Was” την ίδια χρονιά, θεωρήθηκε σχετικά καλό. Η μουσική γράφτηκε από τον Abrahams και τον Anderson και είχε στοιχεία jazz, blues αλλά και κάπως rock. Τη μουσική τους την χαρακτήρισαν οι ίδιοι, σε μια εφημερίδα που ασχολούταν με μουσική, χαρακτηρίζοντας την “progressive with a bit of jazz”. Αφού βγήκε το άλμπουμ, ακολούθησε η αποχώρηση του Abrahams και στην συνέχεια έφτιαξε καινούργιο συγκρότημα. Για αυτήν την αποχώρηση υπήρχαν πολλοί λόγοι. Αρχικά ο κιθαρίστας ήταν μαέστρος της blues, ενώ ο Anderson έψαχνε να βρει τρόπους εξερεύνησης και δημιουργίας άλλων «μονοπατιών» της μουσικής. Έπειτα υπήρχαν τεχνικά προβλήματα συνεννόησης και λειτουργίας του συγκροτήματος ως είχε, έτσι το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο. Για ελάχιστο χρονικό διάστημα, τον ρόλο της κιθάρας ανέλαβε ο Tony Iommi, ο οποίος μετ’ έπειτα θα κάνει λαμπρή καριέρα με το συγκρότημα Black Sabbath.

Jethro Tull-Sunshine Day

Jethro Tull-Aeroplane

1969-1976 ψάχνοντας το προσωπικό τους στυλ

Η εποχή 1969-1976 ήταν η πιο δημιουργική τους. Μέσα σε αυτά τα χρόνια οι Jethro Tull ολοκληρώθηκαν σαν συγκρότημα, δημιούργησαν το δικό τους στυλ και έκαναν τη μεγαλύτερη επιτυχία. Αρχικά το 1968, το συγκρότημα πραγματοποίησε auditions για να βρεθεί ο κατάλληλος κιθαρίστας. Τη θέση κατέλαβε ο Martin Barre, ένα από τα μέλη της folk rock μπάντας με όνομα Fat Mattress. Οι καινούργιοι Jethro Tull θα κυκλοφορήσουν το Stand Up το 1969. Το συγκρότημα με αυτό το δίσκο, βρήκε τα μονοπάτια του για τη μουσική δημιουργία, καθώς καταστάλλαξε σε συγκεκριμένη μορφή μουσικής, η οποία μόνο απλή δεν ήταν, καθώς περιείχε στοιχεία rock, blues, jazz, psychedelic αλλά και folk και κλασσικής μουσικής! Όλα αυτά τα συνδύασαν μαζί σε μια μοναδική σύνθεση για την οποία είναι ικανοί μόνο οι Jethro Tull! Την ίδια εποχή θα ηχογραφήσουν και ένα από τα πασίγνωστα κομμάτια τους με τίτλο «Living in the Past», όπως και πολλά άλλα singles: Sweet Dream(1969), Witch Promise(1970) και το Life is A Long Song(1971). Το 1970, θα υπάρξει στο συγκρότημα μια προσθήκη από τα παλιά, καθώς ο John Evan θα επανέλθει στο συγκρότημα και μαζί του θα κυκλοφορήσουν τον δίσκο Benefit.

Jethro Tull-Living in the Past

Jethro Tull-A New Day Yesterday

Jethro Tull-The Witches Promise

Αqualung(1971)

To 1971, οι Jethro Tull θα μεγαλουργήσουν με τον πολύ δυνατό δίσκο, Aqualung. Είναι ο τέταρτος κατα σειρά δίσκος τους. Κατά πολλούς ο δίσκος αυτός θεωρείται ότι είναι concept-album(δηλαδή με μια κεντρική ιδέα που περιέχεται στο ομώνυμο κομμάτι Aqualung), ενώ σκοπός τους είναι να διαχωρίσουν τις έννοιες «Θρησκεία» με «Θεό» αν και το συγκρότημα διαφωνεί με αυτό. Η αμφιβολία τους προς την πίστη ή τη θρησκεία έκανε τον δίσκο τόσο διάσημο ώστε ακούστηκε εκατομμύρια φορές από τα πρώτα χρόνια κυκλοφορίας του. Με αυτόν το δίσκο οι Jethro Tull έκαναν μεγάλη επιτυχία και πλέον ακούγονταν σε ραδιόφωνα ενώ έκαναν και διεθνή tour.

Κομμάτια του άλμπουμ:

    Πρώτο μέρος

1. Aqualung
2. Cross-Eyed Mary
3. Cheap Day Return
4. Mother Goose
5. Wond’ring Aloud
6. Up to Me

    Δεύτερο Μέρος

1. My God
2. Hymn 43
3. Slipstream
4. Locomotive Breath
5. Wind Up

Jethro Tull-Aqualung

Jethro Tull-Hymn 43

Jethro Tull-Locomotive Breath

Το 1972 θα κυκλοφορήσει το άλμπουμ Living in the Past, ένα διπλό άλμπουμ, όπου περιείχε remixed κομμάτια. Εκείνη την περίοδο πάντως, υπήρχε κριτική στο συγκρότημα, όμως η δημοσιότητα τους και οι πωλήσεις τους έδειχναν ότι είχαν επιτυχίες και αυτό φάνηκε και στον επόμενο δίσκο με τίτλο War Child, το 1974. Μέχρι το 1976 και την ολοκλήρωση τους ως συγκρότημα, θα κυκλοφορήσουν άλλους 2 δίσκους: Minstrel in the Gallery(1975) και το Too Old to Rock n’ Roll: Too Young to Die(1976).

1977-1979 Περίοδος folk αγγλοσαξονικής δημιουργίας

Μετά από την επταετία μεγάλης επιτυχίας, στην οποία οι Jethro Tull έφτιαξαν όνομα και χαρακτήρα της μουσικής τους, ήρθε μια εποχή folk δημιουργίας. Μέσα σε 2 χρόνια, από το 1977 έως το 1979, θα κυκλοφορήσουν 3 άλμπουμ: Songs from the Wood(1977),  Heavy Horses (1978) και Stormwatch(1979). Η μουσική σε αυτά τα 3 άλμπουμ ήταν δυτικού παραδοσιακού χαρακτήρα, που διαμορφώθηκε στον μεσαίωνα από παλαιότερες πηγές μουσικής των κατοίκων της αγγλοσαξονικής περιοχής. Πολλά στοιχεία πάρθηκαν και από τις επιρροές των Βικινγκ καθώς και των βόρειων χωρών της Ευρώπης. Αν και πολλοί έχουν χαρακτηρίσει τους Jethro Tull εκείνης της περιόδου folk rockers, εκείνοι θεωρούν τη μουσική τους διαφορετική, καθώς το folk ήταν μόνο ένα από τα πολλά είδη μουσικής που περιείχε η δημιουργία τους. Αυτή η περίοδος κλασσικής και folk δημιουργίας ολοκληρώθηκε με τον δίσκο Stormwatch το 1979. Εκείνη την εποχή συνέβη και ένα δυσάρεστο γεγονός. Ο John Glascock, μπασσίστας του συγροτήματος, έπειτα από προβλήματα υγείας και ταλαιπωρίας, η καρδιά του τον πρόδωσε. Όπως ήταν λογικό αυτό το γεγονός επηρέασε πολύ το συγκρότημα, το οποίο λίγο αργότερα, διαλύθηκε με την συγκεκριμένη σύνθεση, καθώς έμειναν μόνο οι Anderson και Barre.

Jethro Tull-Songs from the Wood

Jethro Tull-Home

 Jethro Tull-No Lullaby

1980-1984

H επόμενη εποχή δημιουργίας για τους Jethro Tull ήταν στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 80. Από το 1980 έως το 1984 κυκλοφόρησαν 3 άλμπουμ, τα οποία κυρίως περιείχαν ηλεκτρονική ροκ. Τα άλμπουμ ήταν: A(1980), The Broadsword and the Beast(1982) και το Under Wraps(1984). O Dave Pegg επέστρεψε στο μπάσο ενώ στα drums ήταν ο Mark Craney, ενώ σαν πιάνο και κάποιες φορές βιολί, θα κάνει guest o Eddie Jobson ο οποίος είχε πλούσιο βιογραφικό παίζοντας με Roxy Music, UK, Frank Zappa και Curved Air.

Jethro Tull-Lap of Luxury

Jethro Tull-Under Wraps

1987-1994

Από το 1984 έως το 1987 το συγκρότημα θα βιώσει την hard rock πλευρά του. Μέσα στα 7 χρόνια, οι Jethro Tull θα δημιουργήσουν 3 δίσκους, το Crest of a Knave (1987), Rock Island (1989), Catfish Rising (1991). Την εποχή εκείνη δέσποζε η hard rock και η metal, ενώ ο ήχος και ο ρυθμός της μουσικής είχαν έναν βαρύ επιβλητικό ήχο, χρησιμοποιώντας επάξια την τεχνολογία της εποχής πάνω στη μουσική. Κάπως έτσι οι Jethro Tull ακολούθησαν το ρεύμα, με τον Barre στην κιθάρα να χρησιμοποιεί hard και heavy ήχο. Επίσης, ο Don Airey, που παλαιότερα ήταν πιανίστας σε Rainbow, Ozzy Osbourne και Michael Schenker, ήρθε στο συγκρότημα. Το 1988, θα κερδίσουν μια αναγνώριση, καθώς πήραν Grammy Award για την καλύτερη εμφάνιση Hard Rock/Metal σε φωνητικά και σε μουσική, νικώντας τους Metallica. Γύρω από εκείνη τη νίκη υπήρξε μεγάλος ντόρος, καθώς πολλοί δήλωσαν ότι ίσως οι Jethro Tull δεν θα έπρεπε να χαν πάρει μέρος, επειδή δεν ήταν αυτής της κατηγορίας μουσικής. Εν τέλει πολλοί το σχολίασαν, άλλοι θετικά άλλοι αρνητικά. Το 1989 θα κυκλοφορήσουν το Rock Island το οποίο είχε λιγότερη επιτυχία από τον προηγούμενο δίσκο. Το πιο πετυχημένο κομμάτι του ήταν το Kissing Willie, το οποίο ήταν ένα πολύ βαρύ σε ριφ κομμάτι(δυνατή κιθάρα) που ήταν λίγο ασυνήθιστο για το συγκρότημα. Αυτή η «περίεργη» αλλαγή δημιουργίας, από πολλούς θεωρήθηκε σατυρική προς την όλη κατάσταση των βραβείων, ένα χρόνο πριν. Το 1991 θα έρθει το Catfish Rising που ήταν πολύ ολοκληρωμένος και δεμένος δίσκος. Αυτός ο δίσκος, είχε χρησιμοποίηση ακουστικής κιθάρας και μαντολίνου, και λιγότερα πλήκτρα που διακατείχαν την 80’s εποχή του συγκροτήματος. Το Rocks On The Road ήταν ένα από τα πιο πετυχημένα κομμάτια τους, το οποίο ήταν ένα ρυθμικό και σκληρό σε λόγια κομμάτι που μιλούσε για την αστική ζωή.

Jethro Tull-Mountain Men

Jethro Tull-Kissing Willie

Jethro Tull-Rocks On The Road

1995-2003 η εποχή των διεθνών tour

Αυτή η εποχή είχε κυρίως να δείξει προσωπικά άλμπουμ των καλλιτεχνών. Μέσα σε αυτό το διάστημα των 8 χρόνων το συγκρότημα έγραψε μόλις 3 δίσκους: Roots to Branches (1995), J-Tull Dot Com (1999), The Jethro Tull Christmas Album (2003). Στους δίσκους υπήρχαν επιρροές από άλλους πολιτισμούς, που έκαναν τη δισκογραφική συλλογή τους και τη μουσική τους ακόμα πιο πλούσια. Οι Roots to Branches και το J-Tull Dot Com, ήταν λιγότερο rock δίσκοι από τους προγενέστερους. Κομμάτια όπως "Out of the Noise" και "Hot Mango Flush", ήταν περισσότερο αφιερωματικά στις παγκόσμιες επιρροές του συγκροτήματος στο βάθος των δεκαετιών. Το 2003 θα βγει το τελευταίο άλμπουμ των Jethro Tull. Ήταν ένας δισκος αφιερωμένος στα χριστούγεννα, με παραδοσιακά χριστουγεννιάτικα τραγούδια, που, μη το γελάτε, ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία σε διαφήμιση που είχαν οι Jethro Tull έπειτα από το Crest of A Knave του 1987.

 2005 εως τώρα

Από το 2003 και έπειτα, έχοντας ολοκληρώσει την δισκογραφικής τους δημιουργία, οι Jethro Tull είχαν την τύχη να βλέπουν την μακροχρόνια μουσική καριέρα τους να τους στολίζει, ενώ αυτοί, 35 χρόνια μετά απολάμβαναν ακόμη την μεγάλη αναγνώριση των νεότερων γενιών. Ήταν η εποχή κυρίως των κυκλοφοριών DVD’s με παλιά live αλλά και καινούργια μαγνητοσκοπημένα, με μεγαλύτερη επιτυχία να έχει τον Σεπτέμβρη του 2007 που κυκλοφόρησε το Live at Montreux 2003 που είχε ηχογραφηθεί ζωντανά. Επίσης υπήρξαν πολλά tours σε διάφορες χώρες. Το 2007 είχα την τύχη να τους δω από κοντά στη συναυλία του Λυκαβητού και μπορώ να πω ότι παρά τα 39 χρόνια μουσικής τους πορείας, έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό! Το 2011 κανονίστηκε tour για τα 40 χρόνια του δίσκου Aqualung, που ήταν μακράν ο πιο επιτυχημένος τους δίσκος.

Jethro Tull-Live at Buenos Aires 2007

Δισκογραφία:

This Was (1968)
Stand Up (1969)
Benefit (1970)
Aqualung (1971)
Thick as a Brick (1972)
A Passion Play (1973)
War Child (1974)
Minstrel in the Gallery (1975)
Too Old to Rock 'n' Roll: Too Young to Die! (1976)
Songs from the Wood (1977)
Heavy Horses (1978)
Stormwatch (1979)
A (1980)
The Broadsword and the Beast (1982)
Under Wraps (1984)
Crest of a Knave (1987)
Rock Island (1989)
Catfish Rising (1991)
Roots to Branches (1995)
J-Tull Dot Com (1999)
The Jethro Tull Christmas Album (2003)

Οι Jethro Tull είναι από τα πιο πετυχημένα συγκροτήματα της μουσικής σκηνής. Αποδεδειγμένα τυχαίνουν καθολικής αναγνώρισης τους όσο και σεβασμού. Η ασύλληπτα δημιουργική τους ικανότητα και η μουσική τους δεινότητα ήταν αυτό που τους ανέδειξε και τους έφτασε τόσο ψηλά. Από classic blues συγκρότημα στα τέλη της δεκαετίας του ’60, μετατράπηκαν σε progressive rock του ’70 και έπειτα σε folk rock στα τελη της δεκαετίας του ’70. Με τα συγκεκριμένα εφόδια έχτισαν το όνομα τους και πήγαν ένα επίπεδο παραπέρα, ανακαλύπτοντας τα νέα κύματα μουσικής της ηλεκτρονικής ροκ και της hard rock. Μετά από τόσα χρόνια δημιουργίας μπορούν να σκέφτονται ότι τα έκαναν όλα. Η κληρονομιά του συγκροτήματος στη μουσική τεράστια, καθώς λίγα συγκροτήματα κατάφεραν να δημιουργήσουν τόσα όσο αυτοί. Jethro Tull, σας ευχαριστούμε!

Genesis-Trick of the Tail: Η «Γένεσις» της Rock μουσικής αναζήτησης

Σήμερα θα αναλύσουμε "όσο μπορούμε" τον δίσκο των Genesis, Trick of The Tail...

Οι Genesis ήταν ένα βρετανικό συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1967 και σταμάτησε κάπου στο 1998. Η μουσική τους είναι δύσκολο να χαρακτηριστεί, παρ’ όλα αυτά, συγκροτήματα τύπου Genesis συνεχίζονται να αποκαλούνται με τον γενικό όρο progressive rock. Οι συνθέσεις που πέτυχαν οι Genesis μέσα στα άλμπουμ τους είναι μοναδικές, ενώ μπαίνουν άνετα στη λίστα με τα μεγαλύτερα συγκροτήματα όλων των εποχών.

Ο δίσκος Trick of the Tail είναι από τους δίσκους που αντιπροσωπεύουν την μουσική πολυπλοκότητα των Genesis. Κυκλοφόρησε το 1976. Οι Genesis είναι στη φάση που ο Peter Gabriel έχει αφήσει το συγκρότημα και έψαχναν για ένα μόνιμο τραγουδιστή, θέση που κάλυψε ο Phil Collins. To άλμπουμ ηχογραφήθηκε στα Trident Studios μέσα σε ένα δίμηνο το 1975.

Λίστα κομματιών
Πρώτο μέρος
1. Dance on a Volcano
2. Entangled
3. Squonk
4. Mad Man Moon
Δεύτερο μέρος
5. Robbery, Assault & Battery
6. Ripples
7. A Trick of the Tail
8. Los Endos

 (η πολυπλοκότητα της μουσικής και στιχουργικής σύνθεσης του Trick of The Tail δεν μπορούν να αναλυθούν εύκολα, για αυτόν τον λόγο δεν υπάρχουν θεματικές αναλύσεις για τον δίσκο...όλες οι αναλύσεις είναι προσωπικές και σας συνιστώ να κάνετε το ίδιο, ώστε να κουβεντιάσουμε το εκπληκτικό μεγαλείο των Genesis)

Ανάλυση δίσκου
Η ανάλυση του δίσκου είναι πολύ δύσκολη, καθ’ ότι η μουσική των Genesis δεν μπορεί να αναλυθεί εύκολα. Θα εξετάσουμε τα κομμάτια με αλλαγές μουσικών θεμάτων, ενώ λίγα πράγματα θα ειπωθούν για τους στίχους.

Dance on a Volcano

Ξεκινάμε από την πρώτη πλευρά του δίσκου, στην οποία συναντάμε ως πρώτο κομμάτι ένα από τα 2 αγαπημένα μου μέσα στο δίσκο, το Dance on a Volcano. To τραγούδι ξεκινάει με μια πολύ μελωδική επική υποτονική εισαγωγή, με πολλά breaks των drums και ρυθμικές αλλαγές, δείχνοντας το μεγαλείο αυτού που θα επακολουθήσει μουσικά και στιχουργικά. Μετά το τελευταίο break θα μπει το βασικό τέμπο του κομματιού(δεν είναι διόλου συνηθισμένο), το οποίο θα εντάξει τον ακροατή στη μελωδικότητα του δίσκου. Μέσα σε 1 λεπτό, οι Genesis έχουν καταφέρει να σου δείξουν κάτι μεγαλειώδες και περίπλοκο, αλλα ταυτόχρονα πολύ μελωδικό και ουσιαστικό. Με το που μπαίνει το πρώτο κουπλε, έχουμε μια πανδεσία ρυθμού άρσης και όχι της βολικής θέσης, ενώ στο background ακούμε πλήκτρα και κιθάρα να τονίζουν περισσότερο το σημείο αυτό, καθώς μαζί με τους στίχους κάτι θέλει να περάσει. Έπειτα μπαίνει ξανά το μελωδικό σημείο που ήρθε μετά την εισαγωγή. Μπαίνοντας ξανά στους στίχους, συνεχίζουν να εντάσσονται όλο και περισσότερα στοιχεία στο κομμάτι, κάνοντας το ακόμη πιο πολύπλοκο. Κάπως έτσι εκτυλίσσεται, μέχρι το σημείο του τελευταίου ενάμισι λεπτού που πλέον απλά δεν καταλαβαίνεις κυριολεκτικά τι γίνεται στο κομμάτι! Στιχουργικά έχει πολλές υποκειμενικές ερμηνείες καθώς η γλώσσα του είναι βαθιά μεταφορική. Κυριολεκτικά στους στίχους, θα συναντήσουμε την εικόνα ενός θηριώδους ηφαιστείου που είναι έτοιμο να εκραγεί, τη στιγμή που πολλοί άνθρωποι προσπαθούν να το ανέβουν, άλλοι φτάνουν στην κορυφή, άλλοι δεν τα καταφέρνουν, άλλοι είναι ακόμα στους πρόποδες, ενώ ψηλά γίνεται μια διαμάχη ανάμεσα σε αυτούς που έφτασαν. Ακόμη αναφέρει και ότι αυτοί που έφτασαν κάποια στιγμή αρχίζουν και χορεύουν. Εντελώς υποκειμενικά, διέκρινα την αλληγορική αναφορά των Genesis προς την κοινωνία και τις λειτουργίες της, την επιβίωση των ανθρώπων μέσα σε αυτή, καθώς και το αν φτάσεις και μπεις σε αυτή, είναι αυτό που λαϊκά λέμε «αφού μπήκες στο χωρό, θα χορέψεις». Φυσικά, παντού δίνονται υπαινιγμοί για την κοινωνία, καθώς πολλοί δεν καταφέρνουν να επιβιώσουν, ενώ υπάρχουν διαμάχες και κόντρες στην κορυφή για το ποίος θα παραμείνει εκεί. 

Entagled

Το επόμενο κομμάτι που θα συναντήσουμε είναι το λατρεμένο(για μένα) Entagled. Ένα εξαιρετικά μελωδικό και λυρικό κομμάτι, το οποίο σε ταξιδεύει σε άλλες διαστάσεις. Και σε αυτό το κομμάτι θα παρατηρήσουμε δυσκολία κατανόησης των μουσικών σημείων καθώς και των στίχων. Για άλλη μια φορά, οι Genesis μεγαλουργούν στιχουργικά, καθώς φαίνεται ένας άντρας να ονειρεύεται, εικόνες δίχως ήχους και ανώφελες καθημερινές ανθρώπινες ασχολίες, καθώς το νόημα της ζωής χάνεται μπροστά στον υλισμό και τον τρόπο ζωής της κοινωνίας, όπου όταν μεγαλώνουμε και ξεφεύγουμε από τη ψευδαίσθηση των παιδικών χρόνων, τότε καταλαβαίνουμε την πραγματική φύση της ζωής που, έχουμε επιλέξει ή άλλοι έχουν επιλέξει για μας, να ζούμε.

Squonk

Στο τρίτο κομμάτι του δίσκου θα συναντήσουμε ένα πιο ροκ τραγούδι, με πιο βατό ρυθμό και εμφανή τα μουσικά σημεία. Δυναμικό ροκ μπάσο, σταθερός drum ρυθμός και μπαίνουμε στο κιθαριστικό θέμα και με τη συνοδεία των πλήκτρων. Με το που εισάγεται ο στίχος βλέπουμε μια ασυνήθιστη τραγουδιστική δυναμική για τα δεδομένα των Genesis. Το κομμάτι είναι βασισμένο σε μια παραδοσιακή ιστορία που ήταν γνωστή στην Βόρεια Αμερική, την ιστορία του squonk ενός μυθικού πλάσματος που ζούσε στα δάση της Pennsylvania. To συγκεκριμένο πλάσμα, ήταν αποτρόπαιο σε εμφάνιση και κάθε φορά που έβγαινε προς τον έξω κόσμο κρυβόταν και δεν έβγαινε γιατί ντρεπόταν να εμφανιστεί. Στην ίδια ιστορία, λέγεται ότι κάθε φορά που κυνηγοί προσπαθούσαν να το πιάσουν, αυτό έκλαιγε με τόση δύναμη ώστε εν τέλει δυαλυόταν σε δάκρυα και φυσσαλίδες που σχημάτιζαν μια μικρή λίμνη. Προφανώς οι Genesis δεν έμειναν σε αυτό, καθώς παρομοιάζουν αυτό το μικρό πλασματάκι με τον καθένα από εμάς, οι οποίοι έχουμε διάφορα πράγματα να ντρεπόμαστε, δίνοντας μάλιστα περισσότερη σημασία σε αυτά παρά στο να τα ξεπεράσουμε, πράγμα το οποίο μας αφήνει πίσω και δεν μας αφήνει να ανοιχτούμε και να βρούμε πραγματικές λύσεις. Φυσικά όλα αυτά τα αποδίδει στην κοινωνία που δημιουργεί κόμπλεξ κατωτερώτητας στα μέλη της.

Mad Mad Moon

Το συναντάμε τέταρτο στον δίσκο. Είναι μια μπαλάντα, με δυναμικά σημεία ενώ προς το τέλος, με τη βοήθεια του πιάνου το κομμάτι απογειώνεται. Όλη η σύνθεση μας μεταφέρει σε έναν παραμυθένιο κόσμο, με τους στίχους να παραπέμπουν σε αφηγήση. Οι στίχοι είναι πολύ λυρικοί και μαζί με το πιάνο, που τους συνοδεύει σε κάθε βήμα, δημιουργούν μια "γαλήνια" ατμόσφαιρα ενός κόσμου πολύ πιο αθώου, αισιόδοξου, όπως υπάρχει σαν επιδίωξη σε όλους τους σκεπτόμενους ανθρώπους. Για τους στίχους δεν έχω να πω κάτι, απλά διαβάστε τους.

Robbery, Assault and Battery

Με το κομμάτι Robbery, Assault and Battery οι Genesis ξεκινάνε την δεύτερη όψη του δίσκου. Η μουσική θεωρείται σχετικά χαρούμενη, με ματζόρε συγχορδίες και νότες που πιάνουν θετικό συναίσθημα. Η φωνή φαίνεται ειρωνική και κωμική, πράγμα που μας φαίνεται κάπως περίεργο. Τις απορίες μας, τις λύνουν οι στίχοι, που αναφέρονται στο πολιτικό μας σύστημα και τις πτυχές του. Όταν υπάρχει κάποια επαναστατική ενέργεια και σκέψη, η αντίδραση του συστήματος είναι να έχουν σε επιφυλακή σύσσωμη την αστυνόμια και λόγω της ισχυρής αστυνόμευσης, οι δρόμοι αδειάζουν. Αυτό που θέλει ο στιχουργός να φανεί, είναι ότι όλο αυτό το κάνουν από το πουθενά, δηλαδή ακόμα και για πρόληψη, είναι τόσο φοβισμένοι και υπερβολικοί που προβαίνουν σε τέτοιες ενέργειες. Μέσα σε τέτοιες κοινωνίες φυσικά βρίσκονται νέοι με επαναστατική φλόγα που μπορούν να κάνουν την αλλαγή. Έπειτα περιγράφεται μια σκηνή ληστείας, που μέσω της οποίας, οι Genesis θέλουν να δηλώσουν την λεπτή γραμμή που χωρίζει την επανάσταση από το έγκλημα.

Ripples

Άλλη μια μελωδική μπαλάντα με βαθύτερο νόημα. Μουσικά, η κιθάρα και το πιάνο σχηματίζουν μαζί τέλεια μουσική αρμονία, ενώ δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου ρυθμικό όργανο. Ρυθμικά όργανα όπως μπάσο και drums θα δούμε μόνο στο ρεφραιν. Έπειτα θα ακούσουμε ένα κιθαριστικό σόλο, ενώ το υποστηρίζει πολύ καλά το πιάνο, το μπάσο και τα Drums. Το σολο είναι περισσότερο ένας άχαρος κιθαριστικός ρόλος, συνεχόμενος αλλά ασταθής, που υποδηλώνει μια αμφιβολία, μια ανησυχία, ένα χάος στην ισορροπία. Για άλλη μια φορά, ο στίχος υποστηρίζεται όπως χρειάζεται. Αν και τα λόγια αναφέρονται στην την εμφάνιση των γυναικών, οι στίχοι θέλουν να περάσουν περισσότερα μηνύματα, για τα λάθη της εφηβείας και τις επιπόλαιες πράξεις που μπορείς να προβείς αν δεν σκεφτείς σωστά.

Trick of the Tail

Περάσαμε στο κομμάτι που από αυτό, ο δίσκος πήρε το όνομα του. Η μουσική και ο ρυθμός του είναι άκρως χορευτικοί, ενώ ένα από τα μέλη του συγκροτήματος παραδέχθηκε ότι επηρεάστηκαν από το κομμάτι των Beatles με τίτλο Getting Better. Το πιάνο ελέγχει το βασικό ρυθμό του κομματιού, η κιθάρα προσθέτει τη μελωδία, ενώ η φωνή ακολουθεί το ρυθμό. Οι στίχοι έχουν επηρεαστεί από το βιβλίο του William Golding με τίτλο The Inheritors δηλαδή οι Κληρονόμοι. Το τελευταίο κεφάλαιο ονομάζεται Trick of The Tail. Οι στίχοι αναφέρονται σε έναν συγκεκριμένο χαρακτήρα, το Θηρίο, το οποίο άφησε το βασίλειό του και αποφάσισε να έρθει στον κόσμο των ανθρώπων, όμως οι άνθρωποι το έπιασαν και το έβαλαν σε ένα freak show. Αυτό για να τον αφήσουν να φύγει είπε ότι στο βασίλειό του έχει χρυσό και τον άφησαν για να τους οδηγήσει εκεί αλλά το τέρας εξαφανίστηκε.

Los Endos

Με το Los Endos, τελειώνει η δεύτερη πλευρά του δίσκου και γενικότερα ο δίσκος. Το τελειώμα των δίσκων συνήθως είναι πολύ απλό και αποχαιρετάει τον ακροατή. Η γενιά μουσικών όμως που εκτελούσαν το ’70, είχε άλλη άποψη. Μια πανδεσία μουσικών ήχων και ρυθμών, δημιουργούν μια επική μουσική σύνθεση, με την οποία οι Genesis αποφάσισαν να μας αποχαιρετίσκουν. Το συγκεκριμένο κομμάτι έχει πολλά μουσικά θέματα και αλλαγές, με πολλά όργανα να συνθέτουν μαζί το αποτέλεσμα. Genesis-Trick of The Tail, Los Endos, το τέλος...

Οι Genesis, ήταν ένα συγκρότημα που οι συνθέσεις του ξεπερνούσαν την μουσική αντίληψη ενός γνώστη. Η μοναδική τους μελωδική και στιχουργική σύνθεση είναι κάτι που ακόμη και τα μεγαλύτερα συγκροτήματα δεν μπόρεσαν να πράξουν. Τρανή απόδειξη είναι ο δίσκος Trick of The Tail. Η δική μου εμπειρία όταν ακούω Genesis είναι πάντα ένα μουσικό και εικονικό ταξίδι, ένα ταξίδι σε έναν φανταστικό κόσμο, που δημιούργησαν νότα προς νότα, ρυθμό προς ρυθμό.

To άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά για το decay.gr
To άρθρο μπορείτε να το βρείτε και εδώ.

Ασυνήθιστα Mουσικά Όργανα-Lap Steel Κιθάρα

Συνεχίζουμε τη στήλη με τα ασυνήθιστα μουσικά όργανα, με το δεύτερο όργανο να είναι η Lap Steel κιθάρα. 

Μουσικό όργανο: Lap Steel Guitar

Κλάση: Έγχορδο
Ανακαλύφθηκε: τέλη 19ου αιώνα
Χώρα: Χαβάη

Η lap steel κιθάρα είναι ένα έγχορδο όργανο που ανακαλύφθηκε ανάμεσα στα τέλη του 19ου με αρχές 20ου αιώνα στη Χαβάη. Εκτός από όργανο, το lap steel ή slide μπροστά από τη λέξη κιθάρα, προσδιορίζει και τρόπο παιξίματος της κιθάρας, καθώς μπορείς να παίξεις με τον ίδιο τρόπο που παίζεις το αυθεντικό όργανο πάνω στην απλή κιθάρα.

Κιθάρα που παίζεται με slide τρόπο

Η δομή του οργάνου ποικίλει, καθώς υπάρχουν πολλές και διάφορες μορφές του. Εμφανισιακά είναι σαν το "λαιμό" (εκεί που πατάς τις νότες για να ακουστεί η μελωδία) της κιθάρας ξαπλωμένο με τις χορδές να είναι στο πάνω μέρος, χωρίς ηχείο. Ο αριθμός των χορδών είναι συνήθως 6 (όπως της κιθάρας) ή 8 ή 14, ανάλογα με το πόσους λαιμούς διαθέτει το όργανο, πράγμα το οποίο αλλάζει και το είδος της ποικιλίας του οργάνου (console steel, pedal steel κλπ). Ακόμη, ο ήχος του οργάνου θα ακούγεται απευθείας από τις νότες, όμως κυρίως το όργανο παίρνει ηλεκτρική ενίσχυση.

Slide Guitar

Από που είναι όμως η προέλευση του; Αν και είναι άγνωστο, στην ιστορία έχουμε δει πολλά όργανα τα οποία μοιάζουν με το όργανο αυτό. Ένα από αυτά, είναι το γνωστό σε όλους μας, από την Μικρά Ασία, κανονάκι, το οποίο έχει προέλευση αρχαίας Ελλάδας (επιγόνειον)! Είναι ένα όργανο έγχορδο, που άμα προσέξετε είναι παρόμοιο με το lap steel. Ακόμη, στην αρχαία Κίνα, περίπου 5.000 χρόνια πριν, υπήρχε ένα όργανο που ονομάζεται Guqin, όπου το χρησιμοποίησαν και οι Ιάπωνες και οι Κορεάτες, το υπάρχει ακόμη και σήμερα, το οποίο ο κόσμος το ξέρει ως Chinese slide guitar! Αναλογίζεστε λοιπόν την ιστορία του οργάνου αυτού στα βάθη των αιώνων!

 Μικρασιάτικο Κανονάκι

Κινέζικο Guqin

Πλέον τη lap steel κιθάρα, την συναντούμε κυρίως στην Αμερική, σε περιοχές της Χαβάης, του αμερικάνικου Νότου των Ηνωμένων Πολιτειών αλλά και γενικότερα σε όποιες περιοχές υπάρχει παράδοση country μουσικής.

Πώς παίζεται

Όπως θα παρατηρήσετε και στα βίντεο, το παίξιμο οποιουδήποτε είδους steel κιθάρας, γίνεται με παρόμοιο τρόπο. Ο μουσικός τοποθετεί οριζόντια στα πόδια του το όργανο με τρόπο που από δεξιά θα έχει τους μαγνήτες ενίσχυσης και από αριστερά τα πατήματα για τις νότες ("τάστα"). Στο δεξί χέρι, θα παρατηρήσουμε ότι αν ο μουσικός δεν διαθέτει μεγάλα νύχια, φοράει δύο βοηθητικές πένες, οι οποίες τοποθετούνται στα δάχτυλα του. Εκεί είναι που "τσιμπάει" τις νότες, ώστε να ακουστεί ο ήχος ανάλογα με το πάτημα στο αριστερό. Στο αριστερό χέρι, ο μουσικός έχει έναν κύλινδρο ο οποίος είναι περίπου μεγέθους της παλάμης και διαμέτρου μικρότερης ενός καπακιού από μπουκάλι, το οποίο συνήθως είναι μεταλλικό. Με αυτό, κρατώντας στο στη χούφτα του με συγκεκριμένο τρόπο, γλιστράει πάνω στις νότες και τα τάστα, ανάλογα με το τι θέλει να παίξει δίνοντας εντολή από το δεξί. Έτσι ακούγονται σαν νότες κιθάρας, με έναν χαρακτηριστικό ήχο μετάβασης από την μια στην άλλη. Είναι ένας ήχος ξεχωριστός και ταυτόχρονα διασκεδαστικός.

Όσοι νομίζουν ότι αυτό το όργανο τους είναι άγνωστο, δεν μένει παρά να το ακούσουν και τότε θα καταλάβουν ότι πράγματι το ακούνε συχνά, σε ταινίες, ηχητικά κλιπ αλλά και πολλά άλλα πράγματα, μόνο που δεν ήξεραν τι όργανο κάνει αυτόν τον ήχο και προφανώς νομίζουν ότι είναι ειδικό εφέ υπολογιστή!

Η ιστορία των ηλεκτρικών οργάνων

Το άρθρο αυτό θα ασχοληθεί με το πείραμα της εισαγωγής ηλεκτρονικών στοιχείων στα μουσικά όργανα.

Σχεδόν από πάντα, η ανθρωπότητα είχε εφεύρει τρόπους να "ακολουθεί" τη μουσική και τον ρυθμό, έννοιες που παρατήρησε και υιοθέτησε από την ίδια τη φύση. Η προσπάθεια αυτή είναι τόσο παλιά, ώστε δεν μπορούμε να πούμε με ακρίβεια πότε άρχισε. Από το χτύπημα πετρών,  τα αυτοσχέδια τύμπανα από δέρματα ζώων και  τους αρχαίους χορούς των φυλών, προήλθε μια ανάπτυξη στο χώρο, μέσα από τις πιο εξελιγμένες κοινωνίες. Σε περιοχές όπως της Μεσοποταμίας(Σουμέριοι, Ασσύριοι, Βαβυλώνιοι, Ακκάδες)  της Ελλάδας ή της Αιγύπτου, πραγματοποιήθηκαν τεράστια άλματα στην μουσική αναζήτηση αλλά και στην τεχνολογία των μουσικών οργάνων. Στη Μεσοποταμία, υπάρχουν καταγραφές της ιστορίας ότι το αρχαίο όργανο Oud(σ.σ. ελληνικά "ούτι", αγγλικά "lute") υπήρξε από το 5000 π.Χ. ενώ, σύμφωνά με τον Πέρση φιλόσοφο και επιστήμονα Al Farabi, εφευρέθηκε από το Λάμεχ, εγγονό του Αδάμ. Η σημασία που δόθηκε στην μουσική από τους Έλληνες φαίνεται από τους αρχαιότατους ύμνους και επικλήσεις στους Θεούς, τους τραγουδιστούς  Μύθους και τις πολλές Θεότητες που είχαν για τη μουσική. Ο Ορφέας και η λύρα του, ο Αμφίονας που με το παίξιμό του γοήτευε τις πέτρες να χτιστούν μόνες τους στη Θήβα, ο Αρίωνας που με την κιθάρα του κράταγε συντροφιά στα δελφίνια, και ο Θεός της μουσικής Απόλλωνα(αλλού Φοίβος) ο επονομαζόμενος κιθαρωδός, είναι λίγα από τα παραδείγματα που επιβεβαιώνουν την αγάπη της ελληνικής κουλτούρας για τη μουσική. Όργανα όπως η λύρα, η κιθάρα, η φόρμιξ ή η άρπα(έγχορδα), αυλός, σύριγγες(πνευστά) και τύμπανα, κύμβαλα(κρουστά) χρονολογούνται από πολύ παλιά, καθώς πολλά από αυτά(σύμφωνα με το μύθο) τα είχαν δημιουργήσει οι Θεοί. Στην Αίγυπτο, η Θεά Άθωρ(οι Έλληνες την ταύτιζαν με την Αφροδίτη) επινόησε τη μουσική ενώ ο Όσιρις τη χρησιμοποίησε για να εκπολιτίσει τον κόσμο. Μέσα από αυτούς τους αρχαίους πολιτισμούς, η εξανθρωπισμένη μουσική άνθισε, εξελίχθηκε και εξαπλώθηκε. 

         

Η τεχνολογία των οργάνων τελειοποιήθηκε σε πολλoύς και διάφορους τομείς(τεχνικά υλικά αλλά και θεωρητικά), ενώ επίσης έγιναν μείξεις πολιτισμών και τεχνών, εκτινάσσοντας την ανθρώπινη γνώση πάνω στη μουσική. 

Η βάση

Πολλούς  αιώνες αργότερα, τα όργανα αναβαθμίστηκαν, περνώντας από στάδια ραγδαίας εξέλιξης του πολιτισμού και των τεχνών όπως η Αναγέννηση. Έφτασαν λοιπόν σε ένα "ταβάνι" από όπου μόνο μια μεγάλη ανακάλυψη θα άλλαζε τα δεδομένα εξέλιξης τους. Αυτή ήρθε τον 1600 μ.Χ,  με την κολοσσιαία ανακάλυψη του ηλεκτρισμού από τον William Gilbert. Αφού τελειοποιήθηκε η μελέτη του, δημιουργήθηκαν ηλεκτρικές συσκευές και αντικείμενα. Ανάμεσα στα αντικείμενα αυτά, ενάμιση αιώνα αργότερα βέβαια, εφευρέθηκαν και τα ηλεκτρικά όργανα. Το 1753, έγινε η αρχή, όταν ο Τσέχος Θεολόγος Vaclav Prokop Divis εφηύρε τον Denis d'or ή αλλιώς χρυσό Διόνυσο, το πρώτο ηλεκτρονικό όργανο στον κόσμο! Είχε ξύλινο κορμό και έμοιαζε με πρόγονο του εκκλησιαστικού οργάνου. Το δεύτερο που ακολούθησε λεγόταν Clavecin electrique το οποίο εφευρέθηκε από τον Jean-Baptiste Thillaie Delaborde, Γάλλο ιερέα. Ήταν ένα δημιούργημα που έπαιζε μόνο του καμπάνες προγραμματισμένο. Ακολούθησαν το Telharmonium(1897), το Theremin(1919) όργανα με δικές τους ιστορίες τα οποία προχώρησαν κι άλλο την εξέλιξη ηλεκτρονικών με οργάνων. Έτσι δημιουργήθηκαν τα πρώτα ηλεκτρονικά πιάνα και keyboards. 

Η κορυφή της ανάπτυξης

Η δεκαετία του 1920, ονομάστηκε ως η κορυφή της Μηχανικής Εποχής και η αυγή της Ηλεκτρικής Εποχής. Το 1922 ξεκίνησαν στο Παρίσι τα πρώτα πειράματα ηχογράφησης και επεξεργασίας φωνητικών από τον Darius Milhaud, τα οποία αποτέλεσαν την αρχή της-τώρα αρκετά εξελιγμένης-φωνητικής επεξεργασίας. Εκείνη τη δεκαετία, έγιναν τα πρώτα ηλεκτρονικά αρμόνια, με πρώτο το Ondes Martenot, ένα όργανο μικρό, το οποίο έπαιζε ήχους που είναι επηρεασμένοι από Ινδική μουσική. Ανάλογο όργανο ήταν και το Trautonium, το οποίο και αυτό εφευρέθηκε εκείνη την εποχή. Τέλος, το 1929, ο Laurens Hammond δημιούργησε εταιρία παραγωγής μουσικών οργάνων με ηλεκτρονικά στοιχεία. Κάπως έτσι δημιούργησε το Hammond organ(γνωστό και ως Novachord), ένα όργανο που μοιάζει πάρα πολύ με πιάνο και θεωρείται το πρώτο synthesizer στον κόσμο.

Αναλογική σύνθεση

30 χρόνια μετά, η αναλογική σύνθεση έκανε την εμφάνιση της. Η RCA(Radio Corporation of America) πραγματοποίησε πειράματα δημιουργώντας συσκευές που συνέθεταν ήχο και μουσική. Το ιστορικό πρώτο synthesizer ονομάστηκε Mark II, το οποίο βρίσκεται σήμερα στo Columbia-Princeton Electronic Music Center στην Νέα Υόρκη. Δημιουργήθηκε από τον Herbert Belar και τον Harry Olson. Βέβαια τα μηχανήματα και synthesizers της εποχής ήταν τεράστια και γι αυτό τοποθετούνταν σε studios. Από το 1970 και μετά, τα synthesizers και τα μηχανήματα παραγωγής μουσικής μίκρυναν σε μέγεθος, απόρροια της εξέλιξης της τεχνολογίας. Γνωστά όργανα της εποχής ήταν το Minimoog, το Polyphony με πολλά και διάφορα μοντέλα να γίνονται ευρέως γνωστά, όπως της Yamaha τα synthesizers CS-50 και CS-60. 

Ψηφιακή σύνθεση

Τα πρώτα ψηφιακά synthesizers δημιουργήθηκαν τη δεκαετία του 1980. Ακαδημαϊκά πειράματα στη σύνθεση ήχου πάνω σε υπολογιστές, έφεραν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ψηφιακών μοντέλων οργάνων και μηχανημάτων. Μια εταιρία που συνέδεσε το όνομα της με τη ψηφιακή εποχή μουσικής είναι η Yamaha. Το DX-7 ήταν ένα synthesizer το οποίο έκανε την αρχή στην παγκόσμια αγορά. Χρησιμοποιήθηκε αρχικά για διαμορφωμένη-μέσα σε ελεγχόμενο περιβάλλον-σύνθεση. Το συγκεκριμένο άνοιγμα αγοράς από την εταιρία, τους απέφερε εκατομμύρια κέρδη, καθώς πουλήθηκαν πολλά προϊόντα της γιατί από αυτό έγινε γνωστή. Μέσα στην 20ετία που ακολούθησε, πραγματοποιήθηκαν μεγάλα άλματα στη μουσική επεξεργασία. Η μέθοδος sampling, η μουσική επεξεργασμένη από pc(computer music) και τα MIDI ήταν τα βασικότερα που επιτεύχθηκαν. 

Κυρίως, είδαμε την εξέλιξη της μουσικής μέσω του βασικού οργάνου του πιάνου και των synthesizers, γιατί ήταν η βάση πάνω στην οποία εξελίχθηκε η ηλεκτρονική μουσική. Παράλληλα με τα synthesizers, σχεδόν όλα τα μουσικά όργανα υπέστησαν ηλεκτρονική εξέλιξη, πολλά από αυτά δε να έχουν ξεχωριστή και μοναδική ανάπτυξη, όπως η κιθάρα, το μπάσο, και τα κρουστά. Παράλληλα με τα ήδη υπάρχοντα όργανα, δημιουργήθηκαν καινούργια, αποκλειστικά από την ηλεκτρονική άνθιση. Επιπλέον, πολλά εφέ και συσκευές βελτίωσαν τον ήχο και μείωσαν τα ελαττώματα του μουσικού αποτελέσματος(προγράμματα ελέγχου φάσματος ήχου, εξάλειψης θορύβου και πετάλια). Πλέον, σχεδόν κάθε όργανο έχει το αντίστοιχο ηλεκτρονικό του και αν δεν υπάρχει, θα έχει εφευρεθεί κάπως η σύνδεση του με ηλεκτρονική κονσόλα, ώστε να το εκπέμπει σε οποιαδήποτε ένταση γίνεται, βελτιώνοντας την απόδοση του. 

Έτσι λοιπόν, το ηλεκτρονικό στοιχείο συνέβαλε στην εξέλιξη της μουσικής, είχε συμμετοχή στην πολυπλοκότητα της σύνθεσης ενός κομματιού και σε πολλές περιπτώσεις δημιούργησε άνεση και σιγουριά στους καλλιτέχνες, κάνοντας πιο εύκολη τη δουλειά τους. Αυτό όμως είναι η μια αλήθεια. Γιατί ο ηλεκτρισμός είναι μεν ένα μέσο διευκόλυνσης και τελειοποίησης του αποτελέσματος, αλλά δεν βοηθάει απαραίτητα την μουσική δημιουργία. Η χρησιμοποίηση αυτού του προτερήματος, εξαρτάται από τη νοοτροπία και τον χαρακτήρα κάθε καλλιτέχνη. Από τη μια υπάρχουν καλλιτέχνες, οι οποίοι έχοντας πλήρη ελευθερία κινήσεων λόγω της ηλεκτρονικής βοήθειας, εξελίσσονται ακόμη περισσότερο και προσθέτουν περισσότερα στοιχεία στη μουσική τους. Από την άλλη, επειδή ο άνθρωπος εκ φύσεως έχει μάθει να διευκολύνεται, έτσι κι εδώ οι μουσικοί, "αφήνονται" στην ευκολία των μηχανημάτων και δεν εξελίσσονται δημιουργικά. Συμπεραίνουμε λοιπόν, ότι η εισαγωγή του ηλεκτρονικού στοιχείου ήταν μια σπουδαία προσθήκη που εξέλιξε το μουσικό αποτέλεσμα, όμως ο καλλιτέχνης δεν θα πρέπει να επαναπαύεται στην ελευθερία που του παρέχεται και να ψάχνει πάντα τρόπους να εμπλουτίσει τη μουσική του δημιουργία. 

Peter Hollens- Acappella στα καλύτερα της!

Ο Peter Hollens και η εκπληκτική φωνή του έχουν ξετρελάνει τους χρήστες του youtube και, όπως θα δούμε, είναι φυσιολογικό!

Γνωρίζουμε όλοι πλέον ότι το youtube, εκτός από το ότι είναι ένα τεράστιο αρχείο βίντεο, είναι και ένα πολύ καλό μέσο προώθησης νέων καλλιτεχνών. Πλέον κάθε ταλέντο, έχοντας κάποια εφόδια, μπορεί εύκολα και γρήγορα να δείξει τις ικανότητες του μέσω του youtube, ξεπερνώντας τα τεράστια εμπόδια που τους βάζουν οι δισκογραφικές εταιρίες ώστε να αναδειχθούν. Στο ίντερνετ μπορεί ο καθένας να παρουσιάσει τη δουλειά του χωρίς χρήματα, χωρίς μεσάζοντες και χωρίς επιλεκτικό κοινό, σε αντίθεση με τον έξω κόσμο όπου όλα αυτά είναι δεδομένα. Για αυτόν τον λόγο λοιπόν, πολλοί νέοι καλλιτέχνες, χρησιμοποιούν αυτή τη μέθοδο η οποία έχει αποτελέσει αιτία για πολλές καριέρες ήδη! Εκτός από τους νέους καλλιτέχνες, το youtube το χρησιμοποιούν πολλές φορές οι διακεκριμένοι και έμπειροι μουσικοί, οι οποίοι, βλέπουν στο youtube έναν τρόπο διαφήμισης και προώθησης της δουλειάς τους.

  

Σε αυτό το ρεύμα ανήκει και ο Peter Hollens ο οποίος μέσω του youtube έχει αναρτήσει παραπάνω από 70 βίντεο! Η απήχηση του κοινού είναι εντυπωσιακή καθώς ο Peter έχει κάτι το ξεχωριστό το οποίο δεν συναντάται συχνά. H μουσική είναι σχεδόν ανύπαρκτη και ό,τι ακούγεται είναι από τη φωνή του. Η τακτική του είναι να δίνει στη φωνή του διάφορους ρόλους οι οποίοι μαζί συνθέτουν το κομμάτι. Ένας ρόλος είναι να τραγουδάει τους βασικούς στίχους και έπειτα να προσθέτει δεύτερα και τρίτα φωνητικά, όπως επίσης και διάφορους ήχους απλούς ώστε να δημιουργείται η μελωδία. Είναι πράγματι εκπληκτικό, αν αναλογιστούμε το εύρος της τονικότητας της φωνής του, το βάθος και τη χροιά που τη διακατέχει καθώς και τη δυσκολία του όλου εγχειρήματος, καθώς απαιτεί και ταλέντο στην παραγωγή του έργου. Έχει κάνει πολλά covers από γνωστά τραγούδια αλλά και πολλά soundtrack τα οποία τα ερμηνεύει με μοναδικό τρόπο.

Δοκιμάστε κι εσείς να ακούσετε τα βίντεο του και πράγματι θα εκπλαγείτε! Αυτό που σας υποσχόμαστε είναι ότι θα ακούσετε κάτι ξεχωριστό. Ποιος ξέρει, ίσως να έχει κάνει cover κάποιο αγαπημένο σας κομμάτι!

 Το κανάλι του στο youtube μπορείτε να το βρείτε εδώ.